Dyslexie

Dyslexie kan gepaard gaan met andere aandoeningen

2012-02-08T12:00:00.000+01:00

Helft van de kinderen met dyslexie heeft nog andere aandoeningen

Dyslexie is een aandoening waarvan de symptomen sterk kunnen verschillen van geval tot geval. Elk kind met dyslexie is anders, elk kan bepaalde dingen wel en andere dingen niet. Er zijn aan dyslexie dus geen uniforme kenmerken verbonden. Bovendien is het grensgebied van de aandoening eerder vaag, soms is eerder moeilijk uit te maken of iemand al dan niet dyslexie heeft.

Dyslexie kan bovendien nog gepaard gaan met andere aandoeningen, die samen met de toekomst van het kind kunnen bepalen. Die toekomst is afhankelijk van de combinatie van een aantal factoren: de ernst van de dyslexie, zijn of haar intelligentie, de hulpverlening die het ontvangt, de steun van de familie, de motivatie om te leren en - last but not least - het feit of de man te leiden heeft van andere aandoeningen, zoals bijvoorbeeld attention deficit hyperactivity disorder (ADHD).

De helft van de kinderen met dyslexie heeft inderdaad nog andere aandoeningen zoals ADHD, gedrag- of geheugenproblemen of een gebrek aan capaciteit om problemen op te lossen die het bereiken van een bepaalde doelstelling in de weg staan. Deze bijkomende handicaps kunnen de werking van dyslexie versterken, hoewel nog niet helemaal duidelijk is hoe bijvoorbeeld ADHD en dyslexie op elkaar inwerken.

Zelfs experts slagen er niet altijd in om de grens te trekken waar dyslexie stopt en waar een andere aandoening begint. Er is over dit onderwerp al veel studiewerk gedaan, maar definitieve antwoorden zijn tot dusver nog niet gegeven. Het is nu eenmaal zo dat dyslexie een aandoening is die heel wat vraagtekens blijft oproepen. Toch is onmiskenbaar al een grote weg afgelegd, want in het verleden werden kinderen met dyslexie maar al te vaak grotendeels aan hun lot overgelaten.

Tegenwoordig is er op het vlak van dyslexie helemaal wat mogelijk. Nieuw onderzoek heeft kinderen met dyslexie gevolgd vanaf hun prilste jeugd tot en met de volwassenheid. Veel kinderen slaagden er in om met succes universitaire studies af te leggen, hoewel ze meestal trager lazen dan andere kinderen en op geen enkel moment in hun leven vloeiend leerden lezen. Er is dus alleszins hoop voor kinderen met dyslexie. Veel kinderen met dyslexie hebben echter speciale hulp nodig vanaf hun jongste jaren. Dankzij een professionele begeleiding kunnen zij echter alsnog slagen in het leven.

Bron: gezondheidsweb

Het in zetten van ICT hulpmiddelen en daarbij behorende digitale boeken.

2012-02-01T09:57:00.000+01:00

Beste lezer,

Scholen voor primair en voortgezet onderwijs krijgen een zorgplicht. Dit betekent dat de scholen (verplicht) zijn om de leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben dat ook te geven. Dit kan eventueel door gebruikt te maken van ICT hulpmiddelen zoals Claroread , sprintplus of Kurzweil 3000. (Lees hier verder over passend onderwijs aan leerlingen met een zorgbehoefte OCW).

Deze aanpassing kan uw zorgleerlingen echter veel cognitieve ontwikkelingskansen opleveren. En op langere termijn geeft het u mogelijkheden om tijd en geld te besparen vanwege een grotere mate van efficiëntie.

Advies informatie

Injona adviseer ook scholen/bedrijven en instellingen over het inzetten van ICT hulpmiddelen zoals ClaroRead en andere hulpmiddelen (kurzweil 3000- Sprintplus , L2S,).

· Daarbij verzorgen wij ook voor een uitgebreide service door het beschikbaar stellen van content,en het digitaliseren van boeken en bestanden(digitale schoolboeken) voor de leerlingen met een leesbeperking zoals dyslexie.

· Ook ondersteunen wij de zorgcoördinator/ Dyslexie Coördinator met advies hoe het systeem te implementeren zodat het ook goed werkbaar is.

· Ik ben ervaren gebruiker van dyslexie hulpmiddelen en daarbij werk ik al ruim 9 jaar met kurzweil 3000 en andere ICT hulpmiddelen. Ik heb daarbij de benodigde expertise en kennis opgedaan op het gebied van deze software en de benodigde content. Vandaar dat ik weet wat de school maar ook de leerling moet doen om de inzet van voorlees software tot een succes te maken.

Demonstratie/lezing op uw school of instelling

Wilt u als school graag bekijken welke mogelijkheden er zijn om uw zorgleerlingen met dyslexie optimaal te kunnen ondersteunen?
Wij verzorgen graag een demonstratie / lezing voor u, dus ook op uw eigen school. R.T.'ers, I.B.'ers, zorgcoördinatoren, maar ook andere geïnteresseerden als leraren of ouders/verzorgers zijn daarbij van harte welkom.

Lees hier verder

Gezegend met dyslexie

2012-01-23T09:13:00.000+01:00

Het nieuwe schooljaar is nog kraakvers. En toch is het voor veel kinderen met leermoeilijkheden al een heuse kwelling. Maar er is een troost: hoe meer beproeving in je jeugd, hoe creatiever je later uit de hoek komt. Zo luidt de stelling die professor Ochse in zijn boek over creatieve genieën verdedigt.

Een fraaie illustratie van die theorie vormen kinderen met dyslexie. Zij hebben immers de grootste moeite met letters en hinken daardoor vaak achterop in de klas. Maar later laten ze hun collega’s straatlengtes achter zich als het op creativiteit aankomt. Met dank aan hun aandoening.

We zullen nooit met zekerheid weten of de circa vijf percent dyslectici in verhouding meer innoveert dan de rest van de aardbol. Maar intuïtief kan het kloppen. Mensen met dyslexie hebben moeite met geschreven taal. Ze herkennen minder makkelijk de volgorde en betekenis van symbolen die ons in staat stellen vlot te lezen. Vlgoens odzkoernek van de Uieitnversit Cmabrigde deot het er neit toe in wklee vglrdooe de ltetres van een worod saatn. Het egnie wat blkijengark is, is dat de ereste en de lstaate ltetre op de jiutse paalts satan. De rset kan een tatole beri zijn en je kan het nog seteds zndoer poberlem leezn. Dat kmot oamdt je biern neit ekle letrte leset maar het hele wrood en ponatren hrekent.

Kinderen met dyslexie lijken later opvallend vaak succesvol in wat ze ondernemen. ‘Laat mij in de meest gore buurt van New York een nachtwandeling maken en ik zal niet bang zijn. Zet mij voor een ongeschreven blad papier en het angstzweet breekt me uit’, liet bedrijfsleider Mark Vandecruys een tijdje geleden optekenen in het Nieuwsblad. De man is 35 en ontdekte twee jaar geleden dat hij dyslectisch was. Hij is niet de enige ondernemer die aan woordblindheid lijdt. Vorige week las ik in een interview dat Richard Branson, de flamboyante verpersoonlijking van pure Britse ondernemingszin, een dyslecticus is. Net zoals Ingvar Kamprad, eerder onderwerp van deze column en brein achter Ikea. Na wat opsnorringswerk bleken deze heren in goed gezelschap. Creatieve ondernemers zoals Henry Ford en Steve Jobs zijn dyslectici. Een eigenschap die ze delen met de stichters van HP, IBM, Disney en CNN. Maar niet alleen ondernemers, ook uitvinders als Alexander Bell, Thomas Edison, Pierre Curie en Albert Einstein hadden een vorm van de aandoening. En de lijst met dyslectische kunstenaars is helemaal een vat zonder bodem. Daarop prijken onder meer illustere namen als Mozart, Beethoven, Cher en de schrijver Roald Dahl.

Dyslectici denken niet in patronen, zoals de rest van ons 98% van de tijd doet. Ze benaderen een situatie helemaal anders, een afspiegeling van hun dyslectische cognitieve denkstijl. Die is veel willekeuriger in het genereren van ideeën. Bovendien hebben dyslectische volwassenen vaak een heleboel moeilijkheden overwonnen op school. En leggen ze zich extra toe op talenten die niets met taal te maken hebben. Dat alles samen betekent dat uw collega met dyslexie een enorme voorsprong heeft op u op het vlak van lateraal, probleemoplossend denken. Kortom, hij of zij is een stuk innovatiever dan u.

Daarom is het plan van onderwijsminister Vandenbroucke om zoveel mogelijk kinderen met leermoeilijkheden school te laten lopen in een gewone school belangrijk. Uiteraard moeten zulke kinderen goed ondersteund worden. Maar het verzet van sommige leerkrachten hiertegen is onbevattelijk. Een frisse kijk op een probleem is van onschatbare waarde. In de ideeën-economie van vandaag hebben dyslectici dus goud in hun handen.

Bron:flandersdc

Zoektocht naar goede dyslexiebehandelaar

2012-01-16T08:56:00.001+01:00

Onderzoek naar de behandeling van dyslexie voor basisschoolleerlingen maakt al bijna drie jaar deel uit van het basispakket van de zorgverzekekering. Er is een protocol waarin staat wie de aangewezen zorgverleners zijn. Ouders weten dit vaak niet. Tijd voor kwaliteitskeurmerk.

Nigel (10 jaar) is dyslectisch. Zijn ouders kregen twee jaar geleden van school te horen dat ze het best een remedial teacher konden inschakelen.

De jongen ging week in week uit naar deze leerkracht die kinderen met leerproblemen helpt. In die periode is hij wel iets vooruitgegaan, maar zijn lees- en spellingsniveau bleven ver beneden peil. Pas na bijna een half jaar kwam zijn moeder erachter dat ze de 'behandelingen' niet vergoed kreeg.

Moeder Yolande van Boxtel: "Ik snapte er niets van! Later bleek dat het advies helemaal verkeerd was. Ik had naar een zorgverlener moeten gaan die voldeed aan de regels van de zorgverzekering. Maar hoe weet je dat nou als ouder? Ik heb de school vertrouwd."

Zij is niet de enige ouder die sinds de komst van de vergoedingsregeling diagnostiek en behandeling van dyslexie met de vraag zit hoe haar kind het best geholpen kan worden. De regeling is nog zó nieuw, dat er veel onduidelijkheden omheen hangen: voor ouders, maar vaak ook nog voor scholen.

Werd dyslexie jarenlang gezien als een leerprobleem, inmiddels is uit wetenschappelijk onderzoek helder vast komen te staan dat het een stoornis is in de hersenen.

In het taalcentrum vindt normaal gesproken de letter-klankkoppeling plaats. Wie dyslectisch is, kan de letters wel goed zien, maar koppelt daar niet automatisch een klank aan. Het gevolg is dat lezen niet of moeizaam gaat. Voor spellen geldt hetzelfde: de klank wordt wel goed gehoord, maar het koppelen van de goede (geschreven) letter aan die klank gebeurt niet of nauwelijks.

Door deze inzichten is ook vast komen te staan dat veel oefenen met lezen aan kinderen (en volwassenen) met dyslexie geen soelaas biedt. Er is een andere, systematische aanpak door psychologen of orthopedagogen nodig om het probleem te tackelen.

Van Boxtel: "De remedial teacher heeft vooral dat lezen er proberen in te krijgen bij Nigel. Ik voelde ergens wel dat het niet werkte, want hij werd alleen maar bozer en gefrustreerder. Uiteindelijk heeft hij veel boekjes uit zijn hoofd geleerd, maar hij is niet beter gaan lezen of spellen."

In de situatie bij de familie Van Boxtel heeft de school het boetekleed aangetrokken. De leiding wilde er alles aan doen om een geschikte zorgverlener te vinden. "Ik wilde het niet meer aan school overlaten en ik ben zelf ook gaan zoeken. Als je 'dyslexie' intikt op Google, krijg je de raarste bedrijven te zien: van kwakzalvers tot serieuze bedrijven. Ik kwam bij ziekenhuizen die onderzoeken doen en behandelingen aanbieden tot aan schoolbegeleidingsdiensten. Er waren ook een paar instellingen bij die al jaren bezig zijn met deze behandelingen. Daarvan heb ik er uiteindelijk een uitgekozen. Ik dacht: als die al twintig jaar of langer bezig zijn, dan hebben ze genoeg ervaring."

Om de kwaliteit van behandelaars te kunnen garanderen, zijn er rondom de invoering van de vergoedingsregeling twee kwaliteitsbewakers opgericht: het Nationaal Referentiecentrum Dyslexie (NRD) en het Kwaliteitsinstituut Dyslexie (KD). Bij beide kunnen behandelaars zich aansluiten om zo hun professionaliteit te laten zien. Onderling zijn er verschillen in toetsing en juist dát maakt het er voor ouders niet gemakkelijker op.

Tijdens het kwaliteitscongres van het NRD op 30 november lieten vertegenwoordigers van zorgverzekeraars CZ en VGZ weten dat het hoog tijd is met keurmerken te komen. Er ligt weliswaar een protocol waaraan behandelaars moeten voldoen, maar dat laat ruimte voor interpretatie. KD en NRD zullen dus de handen ineen moeten slaan om samen met één keurmerk te komen.

Johan Rozendaal, voorzitter NRD: "We zijn met elkaar bezig om die kwaliteitseisen te formuleren. Daar moeten verschillende zaken in worden geregeld. Ik noem een voorbeeld. Alleen een gz-psycholoog of orthopedagoog mag de behandeling uitvoeren, maar daar zit ruimte in. Er zijn bedrijven die remedial teachers laten werken onder verantwoordelijkheid van die gz-psycholoog of orthopedagoog. Volgens de regels mag dat niet. Ook over de toegespitste opleiding om kinderen met dyslexie te behandelen, moeten we uitspraken doen. Het is nu niet duidelijk welke opleiding gz-psychologen of orthopedagogen moeten hebben gevolgd voor de specialisatie dyslexie. Dat werkt onduidelijkheid in de hand. Een gz-psycholoog met een specialisatie voor ouderenzorg kan dus zo maar een dyslectisch kind gaan behandelen. Dat is niet wenselijk. Vooral voor ouders is die onduidelijkheid niet prettig. Die moeten goed kunnen beoordelen of een zorgverlener kwaliteit kan bieden.

"Zo kan ik nog veel meer punten noemen waar we afspraken over moeten maken. Als we al die zaken hebben geregeld, kunnen zorgverzekeraars ook keuzes maken. Zijn er dan dyslexiezorgverleners die niet aan de eisen voldoen, dan sluiten ze daar geen contracten mee af. Ik verwacht dat we over een half jaar de set kwaliteitseisen klaar hebben."

Een andere kwestie waar ouders tegenaan lopen, is de rol van de school. Niet alleen Yolande van Boxtel dacht dat de school 'het wel wist'. Harm Bos, vader van Joost (9), wist ook niet beter dan dat de school alles moest regelen. "De school moet eerst aantonen dat zelfs met extra begeleiding, het kind niet vooruitgaat. Daarna moet de school de ouders inschakelen, die een zorgverlener uitkiezen. Maar bij ons stuurde de school ons al meteen naar een organisatie waarvan ik dacht dat de school het betaalde. Ik kwam erachter dat dit anders was toen wij onze gegevens van onze zorgverzekering moesten doorgeven. Ik heb het proces stopgezet en ben eerst gaan zoeken naar de beste zorgaanbieder. Nu ben ik blij dat ik dat heb gedaan. Een meisje op school is wel naar die organisatie gegaan. De ouders zijn er niet tevreden over en haar situatie is niet echt verbeterd. Je kan geen appels met peren vergelijken, maar ik zie dat Joost echt is vooruitgegaan. Ik raad alle ouders aan zelf goed op te letten. Dat is zó belangrijk voor je kind!"

Bron: bndestem

UvA doet onderzoek naar leessnelheid

2012-01-10T11:28:00.000+01:00

Leessnelheid: Zo ouder, zo kind?

Iedereen die wel eens samen met een ander een tekst heeft gelezen, heeft het vast gemerkt: de een leest sneller dan de ander. Terwijl de een ongeduldig wacht tot hij eindelijk de bladzijde om mag slaan, voelt de ander zich zo opgejaagd dat hij helemaal niet meer in staat is om te begrijpen wat er staat. En als een van beide lezers dan ook nog eens dyslectisch is, loopt het verschil in leessnelheid al helemaal snel op. Hoe komt het toch dat niet iedereen even snel leest?

Titia van Zuijen en Elsje van Bergen, onderzoekers aan de Universiteit van Amsterdam, doen onderzoek naar leessnelheid. Uit eerder onderzoek weten ze al dat het voor een deel erfelijk bepaald is hoeveel woorden je per minuut kunt lezen. Als je ouders snelle lezers zijn, is de kans dus groot dat je zelf ook bladzijdes in rap tempo kunt verslinden. Maar als een van je ouders dyslexie heeft, is het goed mogelijk dat jij dezelfde leesproblemen hebt. Van Zuijen en Van Bergen roepen deze winter de hulp van de bezoekers van Science Center NEMO in om meer te weten te komen over deze genetische relatie.

Onzinwoorden

De onderzoeksters vragen de NEMO-bezoekers om samen met hun ouders, broers en zussen mee te doen aan hun experiment. Zo kunnen ze eenvoudig de resultaten van familieleden met elkaar vergelijken. De proefpersonen moeten als eerste een lijst gewone woorden lezen, waarmee de onderzoeksters de leessnelheid vaststellen. Van Zuijen en Van Bergen verwachten dat de scores van familieleden niet ver uit elkaar zullen liggen.
Daarna volgen nog drie korte testjes waarin de onderzoeksters vaardigheden testen die te maken hebben met lezen. Zo moeten de proefpersonen onzinwoorden lezen, cijfers benoemen en een klank in onzinwoorden veranderen. De onderzoekers gebruiken onzinwoorden, zodat je geen gebruik kunt maken van bekende woordbeelden doordat je sommige woorden al vaker hebt gelezen. Je moet de letters nu één voor één herkennen en omzetten in de klank van een nieuw woord. Door cijfers te benoemen, kunnen de onderzoekers vaststellen hoe snel je iets uit je geheugen op kunt halen.
Ten slotte vragen de onderzoekers aan hun proefpersonen om in een buisje te spugen. Uit dat spuug kunnen zij DNA isoleren, zodat ze op zoek kunnen naar genen die betrokken zijn bij leesvaardigheid. Na afloop van het experiment krijgen de proefpersonen hun leessnelheidsscore mee.

Dyslexie vroeg herkennen

Wat hebben de wetenschappers aan al deze gegevens? Van Zuijen en Van Bergen hopen dat de testresultaten van de kinderen lijken op die van hun ouders en broers of zussen. Nu komen ouders en leraren er vaak pas laat achter dat een kind dyslectisch is. Het kind is vaak al een jaar of 8 en heeft door zijn lees- en spellingsproblemen dan al veel achterstand opgelopen op school. Als echter de leesvaardigheden van de ouders al kunnen voorspellen hoe goed hun kind later zal kunnen lezen, weten we eerder welke kinderen een groot risico op dyslexie lopen; zelfs nog voordat ze naar de basisschool gaan. Deze kinderen kunnen dan extra hulp krijgen bij het leren lezen en zullen minder achterstand oplopen op school.

Bron: Science live

Lettertype dyslexie

2012-01-02T12:26:00.000+01:00

Sommige kranten voeren zelfs experimenten uit met die lettertypes. Inmiddels is uit onderzoek aan de Universiteit Twente gebleken dat een speciaal lettertype dyslexie niet positief of negatief beïnvloedt. Met andere woorden: kinderen gaan er niet per se beter door lezen. Dyslexie is immers geen oogprobleem, maar een stoornis in de hersenen. Zoals dat voor iedereen geldt, kan er wel een voorkeur voor een bepaald lettertype zijn.

Meer info :Nieuwe lettertype Dyslexie

Bron: bndestem

Kerstgroet Injona

2011-12-20T10:23:00.001+01:00

Wetenschappers ontwikkelen methode voor onbewust leren

2011-12-12T10:23:00.000+01:00

Door het activeren van bepaalde neurologische patronen in het brein zijn wetenschappers erin geslaagd mensen onbewust dingen aan te leren. In de toekomst zou de techniek gebruikt kunnen worden om leerprocessen te verbeteren.

Wetenschappers van Boston University gebruikten de scantechniek fmri om in het brein te kijken hoe hersengebieden geactiveerd werden tijdens het leren. Daarbij werd gevonden dat er bepaalde patronen worden gecreeërd in het visuele gebied van het brein, die representatief zijn voor hetgene wat geleerd moest worden. Door het kunstmatig opnieuw induceren van deze patronen bleken proefpersonen beter in staat om de aan hen gepresenteerde taak te leren. Door neurofeedback konden proefpersonen zien in hoeverre hun hersenactiviteit overeenkwam met het patroon dat werd verwacht voor het leerproces.

Met de methode kunnen mensen gemakkelijker dingen leren waarbij visuele input nodig is, zo claimen de wetenschappers. Het kunstmatig creeëren van visuele patronen in het brein kan er zelfs voor zorgen dat de taak die geleerd moet worden niet aanwezig hoeft te zijn. Ook waren proefpersonen niet bewust van het feit dat ze iets geleerd hadden na kunstmatige stimulatie, terwijl de wetenschappers dit met tests wel aan konden tonen.

In de toekomst hopen de wetenschappers de techniek te gebruiken om mensen bepaalde dingen te leren die visuele input verlangen. Daarnaast willen zij kijken of het mogelijk is om ook non-visuele zaken aan te leren door middel van kunstmatige activatie. Ook bepaalde hersenziektes zouden hiermee behandeld kunnen worden.

Bron:tweakers.net

Dyslexie in zorgstelsel is een succes: Behandeling is effectief

2011-12-06T10:03:00.000+01:00

Computerondersteunde behandeling van leesproblemen is succesvol bij kinderen met een ernstige vorm van dyslexie. Dit blijkt uit onderzoek dat is uitgevoerd in samenwerking tussen de Universiteit van Amsterdam en het IWAL Instituut voor Dyslexie. Het onderzoek toont aan dat door het bieden van de gespecialiseerde behandeling LEXY in een klinische setting, kinderen met ernstige dyslexie functionele niveaus van lezen en spellen bereiken. Dit betekent dat kinderen die anders ernstig belemmerd worden in het school- en maatschappelijke carrière dankzij behandeling hun talenten kunnen ontplooien. Dit is het eerste onderzoek dat het succes laat zien van de opname van ernstige dyslexie in het zorgpakket.

Behandeling

Aan het onderzoek deden 99 kinderen met ernstige dyslexie mee. Eén groep kreeg een klinische behandeling bij het IWAL terwijl de andere groep de binnen het onderwijs gebruikelijke zorg kreeg. De behandeling bestaat uit een computerondersteunde, cognitieve training gericht op het systematisch aanleren en automatiseren van letter-klank associaties in de context van het lezen en het spellen.

De groep die behandeling gekregen had maakte grote sprongen in hun lees- en spellingsvaardigheden en bereikte niveaus binnen de normale range, terwijl de andere groep in dezelfde periode geen verbeteringen vertoonde in hun lees- en spellingsniveaus. Dit is een zeer belangrijk resultaat omdat het laat zien dat deze kinderen, die anders structureel belemmerd blijven door hun leeshandicap, door middel van deze gespecialiseerde behandeling tot functionele lees- en spellingsniveaus kunnen komen. Bovendien bleken de behandeleffecten niet afhankelijk te zijn van kind-specifieke kenmerken; de behandeling lijkt daarmee geschikt te zijn voor een brede groep kinderen met ernstige dyslexie.

Dyslexie

Het belangrijkste kenmerk van dyslexie is dat mensen een specifiek en hardnekkig probleem hebben met het lezen en spellen. In Nederland heeft ongeveer 4% van de bevolking ernstige dyslexie, dat zijn ruim 600.000 mensen. In de huidige kennismaatschappij zijn leesvaardigheden essentieel om sociaal-economisch succesvol te zijn. Doordat ze niet in staat zijn te voldoen aan de eisen die de maatschappij stelt aan onze leesvermogens, lopen mensen met ernstige dyslexie zonder behandeling een groot risico op negatieve academische, economische en sociale gevolgen.

Vergoedingsregeling Dyslexie

Jaarlijks stromen naar schatting 200.000 leerplichtige kinderen het onderwijs in, van deze groep hebben 7200 kinderen professionele begeleiding nodig. Sinds 2009 is de behandeling van ernstige dyslexie opgenomen in het basispakket van de zorgverzekering, waarmee professionele hulp voor iedereen toegankelijk werd;

de regeling heeft tot nu toe een voorlopig karakter en eind 2011 zal een evaluatie van de regeling door het ministerie van VWS plaatsvinden. Dit onderzoek laat zien dat met deze regeling kinderen met ernstige dyslexie de mogelijkheid geboden wordt om in belangrijke mate hun leesbeperking en daarmee de belemmeringen in hun academische en economische ontplooiing te overwinnen. De resultaten ondersteuning daarmee in belangrijke mate de maatschappelijke waarde van deze vergoedingsregeling.

Het onderzoek toont aan dat door het bieden van de gespecialiseerde behandeling LEXY in een klinische setting, kinderen met ernstige dyslexie functionele niveaus van lezen en spellen bereiken. Dit betekent dat kinderen die anders ernstig belemmerd worden in het school- en maatschappelijke carrière dankzij behandeling hun talenten kunnen ontplooien. Dit is het eerste onderzoek dat het succes laat zien van de opname van ernstige dyslexie in het zorgpakket.

Bron:IWAL

Kwaliteitscongres Dyslexie: wat is goed en wat kan beter?

2011-11-28T08:42:00.000+01:00

Op 30 november organiseert de Nationaal Referentiecentrum Dyslexie (NRD) in Papendal het Kwaliteitscongres Dyslexie. Het thema van het congres is ‘Wat is goed en wat kan beter?’. Zowel internationale als nationale sprekers gaan in op nieuwe inzichten en ontwikkelingen tijdnes plenaire lezingen. In verschillende rondes van workshops en presentaties wordt de koppeling tussen wetenschap en praktijk gemaakt.

Ook het Expertisecentrum Nederlands is op het congres aanwezig. Femke Scheltinga verzorgt een presentatie over ‘Dyslexie en de afstemming tussen school en gezondheidszorg’. Wat vindt er plaats tijdens het schooltraject, hoe wordt het schooldossier opgebouwd en hoe kunnen school en zorg optimaal samenwerken?

Bron: woortblind/nieuws

Werk en dyslexie

2011-11-14T09:35:00.000+01:00

Naar schatting 4% van de Nederlandse bevolking heeft dysexie.Dit heeft ook gevolgen voor volwassenen op hun werk. Dyslexie komt steeds vaker naar voren als oorzaak van problemen in het functioneren van medewerkers. Het gaat niet alleen over moeite hebben met lezen en schrijven, maar dyslexie heeft ook gevolgen voor communicatie, jezelf presenteren en het organiseren van je eigen werk. Daarom is het belangrijk dat de gevolgen van dyslexie ook op de werkvloer meer bekend worden.

Op deze pagina links naar websites die meer informatie geven over dyslexie bij volwassenen.

CrossOver: kennis- en innovatiecentrum met als doel zoveel mogelijk jongeren met een functiebeperking zelfstandig laten worden én een eigen plaats in de maatschappij laten vinden
Woortblind: de patiëntenvereniging voor volwassenen met dyslexie.
Slimmer dan je baas. Dyslexie op het werk van Sjan Verhoeven en Jan van Nuland. Boek over het vergroten van inzicht in dyslexie en de invloed die dit heeft op verschillende aspecten van het werk. Biedt praktische handvatten.
MKB Nederland heeft een brochure gemaakt voor werknemers met dyslexie: Infoblad dyslexie

Bron : steunpuntdyslexie

Hoe is het om dyslexie te hebben?

2011-11-06T13:37:00.000+01:00

Werken met dyslexie

2011-10-31T20:32:00.000+01:00

"Laat mij in de meest gore buurt van New York een nachtwandeling maken en ik zal niet bang zijn. Zet mij voor een ongeschreven blad papier en het angstzweet breekt me uit." Leven met dyslexie is een beproeving. Maar het heeft ook positieve kanten. Dyslectici zijn opvallend vaak succesvol in wat ze ondernemen.

Dyslectici hebben een stoornis in de hersenen waardoor ze gelijkaardige woorden verwarren, letters door elkaar husselen bij het schrijven en het verschil niet zien tussen op elkaar lijkende letters als 'b' en 'd'. Maar dyslexie is meer dan een lees- en schrijfprobleem. Andere moeilijkheden:

een overzicht bewaren tijdens een uiteenzetting,
doelen en prioriteiten stellen,
een tijdsplanning opstellen en opvolgen,
telefoneren en tegelijk notities nemen.

Minstens drie procent van de Belgen heeft een ernstige vorm van dyslexie en vijf à tien procent een lichtere, aldus Ghesquière, prof aan de KULeuven en voorzitter van de stichting Leerproblemen.

Experimenteel proefkonijn

Carl (41), webdesigner, is er een van. Hij kreeg erg vroeg te horen dat hij dyslexie had. "Ik was een jaar of acht toen de diagnose werd gesteld. Op dat moment was dyslexie nog relatief onbekend. De dokters beschouwden me als een proefkonijn en experimenteerden er lustig op los. En alsof dat nog niet erg genoeg was, werd ik verplicht om elke woensdagnamiddag oefeningen te maken met een logopediste. Niet bepaald waar een achtjarige van droomt. Op de duur vormde mijn dyslexie een soort van blokkade. Ik schaamde me diep omdat ik niet goed kon schrijven en probeerde zulke taken zoveel mogelijk uit de weg te gaan."

Het grootste misverstand rond dyslexie is dat de aandoening duidt op een intellectuele achterstand. Een misverstand dat ook leeft onder de dyslectici zelf. Yannick Coveliers, begeleider bij Learning Gateway, verduidelijkt dit: "Mensen met dyslexie denken vaak dat ze dom zijn tot ze weten dat het dyslexie is, en niet hun intelligentie die hen parten speelt. Personen met dyslexie hebben gewoon een andere manier om gegevens te verwerken. Ze redeneren niet in een rechte lijn van A naar B, maar gaan via een omweg. Vergelijk het met een wegomlegging: het duurt een stuk langer om op je bestemming te geraken, maar de kans is groot dat je onderweg een en ander ontdekt."

Noodgedwongen creatief

Dat 'ontdekken' mag je gerust letterlijk nemen. Getuige daarvan de uitgebreide lijst van beroemde dyslectici. Uitvinders zoals Albert Einstein, Alexander Bell en Thomas Edison waren dyslectisch. Een eigenschap die ze delen met creatieve ondernemers zoals Richard Branson, Ingvar Kamprad, Steve Jobs. Ook kunstenaars als Mozart, Beethoven, en de schrijver Roald Dahl hadden een vorm van de aandoening.

Carl is niet verrast als hij de rist bekende namen hoort. Hij knikt instemmend: "Hoe het exact werkt weet ik niet, maar omdat m'n taalbrein niet naar behoren werkt, heb ik andere manieren moeten vinden om grip te krijgen op de wereld van woorden. Noem het voor mijn part noodgedwongen creativiteit. Zo kan ik bijvoorbeeld heel goed patronen ontdekken in een context waarin ik niet veel informatie heb. Mijn dyslexie heeft me in die zin 'gestuurd'. Ik ben er zeker van dat ik anders geen designer zou zijn."

Tips

Carl heeft tot slot nog enkele tips voor werknemers met dyslexie.

Lees veel, dat helpt bij het schrijven.
Schrijf regelmatig in een context die je leuk vindt: sms, chat …
Gebruik een spellingchecker.
Laat je teksten zoveel mogelijk nalezen.
Reageer met humor op opmerkingen over je slechte spelling.

Bron: vdab.be - Elke Duprez

Aandacht voor dyslexie-onderzoek in Onze Taal

2011-10-18T14:07:00.000+02:00

Onze Taal besteedt in het septembernummer aandacht aan het onderzoek naar dyslexie. Aan het woord komt o.a. Evelien Krikhaar, verbonden aan het Expertisecentrum Nederlands in Nijmegen en betrokken bij het Dyslexie-onderzoeksprogramma van NWO Geesteswetenschappen. Zij vertelt over haar onderzoek bij baby's naar hun reacties op snel veranderende zintuiglijke informatie. Die zou iets kunnen voorspellenover hun reactie op klanken, en daarmee over latere leesproblemen.

Lees het artikel

Bron:NWO

DYSLEXIE: WIE IS ER BLIND?

2011-10-09T16:38:00.000+02:00

Ik ben een ‘woorddenker’. Het deel van mijn hersens dat woorden leest en betekenis geeft, is gedurende mijn leven zover doorontwikkeld dat ik in enkele seconden een hele pagina tekst kan scannen. Dat die leeslenigheid ook betekent dat iets anders verdrongen wordt, merkte ik een aantal jaren geleden toen bleek dat ik niet in staat ben om een prachtig getekende mindmap te ‘lezen’. Kort geleden schetste iemand met dyslexie mij de verschillende beelden die hij bij een woord heeft. ‘Wat een beeldenrijkdom’, dacht ik.

Voordat de mens het eerste woord bedacht, leefde hij in beelden. Dat eerste woord legde een beeld vast, maar waarschijnlijk ook niet helemaal. Of zelfs helemaal niet. Ieder mens neemt immers op zijn of haar eigen manier en met eigen emoties de wereld waar, en ieder mens heeft daardoor andere beelden van de ‘werkelijkheid’. Naarmate meer mensen met woorden gingen werken, werd de betekenis van die woorden ongetwijfeld meer vastgelegd en het bijbehorende beeld daarmee ‘beperkt’. De zwaarste beperking legde de mens zijn woorden en daarmee zichzelf op, toen hij geschreven taal ging ontwikkelen. De eerste geschreven woorden bestonden uit afbeeldingen. Van een geit, een eend, een mens. Maar omdat niet iedereen hetzelfde beeld had bij een woord, sprak men af om met abstracties te gaan werken. Een af-beelding werd een af-spraak. Abstracte beelden verschoven naar letters. Die aanvankelijk nog leken op het beeld waarvan ze afgeleid waren, maar daar in de jaren daarna steeds verder vanaf kwamen te staan. Het geschreven woord werd een verzameling abstracte tekens en voor veel mensen zelfs, net als in de tijd van het spijkerschrift, weer één abstract teken. Bij veel mensen scannen de hersenen immers nog slechts de combinatie van letters om die in één beweging samen te voegen tot een woord. Niet iedere letter wordt daartoe gelezen. En misschien is het wel zo dat hoe minder letters de hersens van iemand nodig hebben om een woord te herkennen, hoe enger ook de betekenis is die diezelfde hersens aan dat woord geven.

Een half jaar geleden leerde iemand met dyslexie mij om anders naar woorden te kijken. Zij haalde woorden zodanig uit elkaar, dat ze in mijn ogen meer of een andere betekenis kregen. Bij sommige woorden kreeg ik zelfs beeld door, evenals zij, de onderdelen ervan te ‘lezen’. Ont-wikkelen bijvoorbeeld, en ver-band of ver-binding. Ik merkte dat, doordat ik beeld kreeg bij de onderdelen van een woord, mijn mogelijkheden om met dat woord te spelen ook rijker werden. Diegene die mij die beelden schetste, draagt het label ‘woordblind’ of ‘leesblind’. De vraag is echter: wie is hier de ziener? En: wat is de kracht achter de blindheid?
Een woord als dyslexie richt de aandacht op wat er niet is en gaat uit van een beperking. Het bijzondere is dat dit woord daarmee bij uitstek ook laat zien dat we, met onze woordkeuze, betekenis geven aan de wereld. Het woord ‘dyslexie’ laat zien dat we woorden belangrijk vinden. Woorden zijn een houvast. En hoe groter we dat houvast willen hebben, hoe meer we de betekenis van een woord moeten verengen. Hoe groter het houvast, hoe betekenisarmer een woord, hoe armer onze beelden. En misschien ook wel: hoe beperkter de wijze waarop we in staat zijn onze wereld in te kleuren, van perspectief te wisselen, anders te kijken of te denken. Andersom is het misschien wel zo dat naarmate een mens meer beelden achter een woord kan zien, hij of zij gemakkelijker in staat is van perspectief te wisselen, meerdere betekenissen aan een woord, een beeld, de wereld te geven. Woord-blind is dan hetzelfde als beeldrijk, betekenisrijk.

Denken over dyslexie laat zien hoe we met een ‘label’ de aandacht richten op dat wat er niet is, in plaats van op dat wat er wel is. Het laat zien hoe beperkt een deel van de mensheid in het kijken en denken is geworden, sinds de mens de eerste woorden bedacht. Het maakt zichtbaar hoe belangrijk het is om de kwaliteiten onder de zogenaamde ‘beperking’ te zien en vervolgens te zien welke beperking andersom verbonden is met een zogenaamde kwaliteit.
‘Woordmensen’ zoals ik kunnen veel leren van ‘beeldmensen’. Ook mijn wereld is rijker geworden sinds mensen met het label ‘dyslexie’ mij meevoeren door de beelden die zij zien. Hoe rijk wordt de wereld wanneer woordrijken, beeldrijken, gevoelsrijken, cijferrijken en al die andere rijken hun kwaliteit verbinden. Ik kijk door mijn wimpers en probeer het te zien. En ik nodig alle ‘beeldrijken’ van harte uit mij mee te voeren door de beelden die zij hierbij kunnen schetsen.

Marlijn Nijboer

Bron: Blogs Mindz.com

De onzin van dyslexiemisbruik

2011-09-27T11:38:00.000+02:00

Kinderen en studenten zouden onterecht, zelfs op frauduleuze wijze, dyslexieverklaringen krijgen om daarmee ruimere studievoorwaarden te verkrijgen en vooral gemakkelijk hun tentamens te halen. Het is echter eenvoudig in te zien dat dit onzin is. Mensen die dit herhaaldelijk beweren moeten met de nodige achterdocht worden gevolgd.

Keer op keer duiken er berichten op als zouden kinderen en studenten op frauduleuze wijze een dyslexieverklaring weten te bemachtigen. Het doel zou zijn om met meer voorzieningen en langere examentijden gemakkelijker goede studie resultaten te behalen.

Wat deze complottheorieën over het hoofd zien, is dat die voorzieningen helemaal geen succesfactoren zijn voor studenten zonder dyslexie. Verreweg de meeste studenten zijn binnen 80% van de tentamentijd klaar
met hun werk. Wat zouden zij voor een nut hebben bij een verlenging van deze tijd? Verder kan de tekst eventueel groter worden afgedrukt of worden voorgelezen. Een voorgelezen tekst duurt voor een niet-dyslectische student echter langer dan gewoon de tekst zelf lezen en is onhandiger dan gedrukte tekst om overzicht over de gegevens te houden. Er is eenvoudig weg geen winst voor iemand die geen dyslexie heeft.

Ook voor het studeren bieden dyslexievoorzieningen geen winst voor normale lezers. Mocht iemand er toch baat bij hebben, dan moet serieus overwogen deze student te onderzoeken op niet-onderkende dyslexie. Er
zijn helaas nog te veel kinderen die met eenzame inspanning het onderwijs volgen en zich niet realiseren dat hier een specifiek oorzaak voor is.

Waarom dan toch deze berichten? Dyslexie wordt met achterdocht gevolgd door de academische wereld die dyslexie niet begrijpt, behalve als zeer ernstige handicap. Er moet wel iets heel erg mis zijn met iemand als die wel intelligent is maar zich niet eenvoudig een tekst kan eigen maken. En als het niet heel ernstig is, dan moet je niet zeuren, ‘het leven is nu eenmaal niet
altijd gemakkelijk’. Deze achterdocht maakt dat kinderen met dyslexie niet tijdig worden herkend: ‘even doorbijten, we moeten het nog even aanzien’.
Als er dan toch een vermoeden is omdat het leesprobleem wel hardnekkig lijkt, dan moet je het toch eerst nog even proberen: volgens het dyslexieprotocol moet je eerst niet-specifieke remedial teaching volgen en pas als dat ‘echt’ niet helpt, na 6 maanden mits er geen wachtlijsten zijn, dan wordt je gediagnosticeerd. Moet u zich voorstellen voor een kind met dyslexie: in de meest vatbare periode voor het leren lezen wordt een proef ingelast met een methode die niet helpt en dus een enorme achterstand in het leesproces veroorzaakt.

Waarom? Omdat je niet zomaar dyslectisch mag zijn, geen extra aandacht mag krijgen als dat niet heel erg nodig is ‘anders is dat niet eerlijk voor de andere kinderen’. Zo zuur is dat.

Die zelfde zure mentaliteit zit achter de dyslexiemisbruiktheorie. Die zegt echter ook nog dat er onder psychologen en orthopedagogen beunhazen zijn die zich niet houden aan de officiële richtlijnen voor dyslexieverklaringen.
Hierachter zit een scholenstrijd waarbij verschillende wetenschappelijke en niet-wetenschappelijke benaderingen van dyslexie elkaar al jaren in de haren zitten en elkaar verdacht maken. Met de nodige schade voor kinderen met dyslexie. Dit is niet eenvoudig uit te leggen in een kort artikel als dit.
Maar in het kort komt het er op neer dat er een wetenschappelijke stroming is die zich baseert op de theorie van het fonologisch tekort. Een aantrekkelijke theorie waar relatief eenvoudig wetenschappelijk bewijs voor te verkrijgen is – wat ook regelmatig gebeurt. Helaas is de behandeling die hierop gebaseerd is geen onverdeeld succes. Die is multidisciplinair, wat wil
zeggen dat er zoveel benaderingen tegelijkertijd worden toegepast, dat je niet goed kan uitmaken wat nu precies de succesfactoren zijn. De resultaten worden wel wetenschappelijk verzameld en geanalyseerd en daar komt vooral uit dat de behandeling duur, langdurig en behoorlijk belastend is. Als kind en ouders dit weten te overleven is er inderdaad een positief effect, voor een groot deel van deze kinderen.

Echter, wat het effect van andere behandelingen is, van remedial teachers, logopedisten en alternatieve behandelwijzen, is eenvoudig niet onderzocht.
En dus niet ‘wetenschappelijk’. Maar veel klachten zijn er ook niet over – behalve dan die van de ‘wetenschappelijke’ behandelaars. Die – en dat is natuurlijk ook een beetje een complottheorie - vooral hun eigen markt daarmee proberen te beschermen. Het is wel degelijk uit deze hoek waaruit de verdachtmakingen over dyslexiemisbruik komen, gretig opgepakt door populistische politici en vervolgens journalisten die dat wel lekker vinden klinken. Voor hen is dit artikel dus ook bedoeld.

Bron : de vereniging Woortblind, (Dirk Vollenhoven)

3 moties aangenomen voor dyslectische leerlingen en dyscalculie.

2011-09-18T14:12:00.000+02:00

te weten:

- de motie-Schouten c.s over bètatalent met dyslexie (32463, nr. 7);

- de motie-Schouten/Ortega-Martijn over ondersteuning van scholen voor leerlingen met dyslexie en dyscalculie (32463, nr. 8);

- de motie-Biskop over adequate leermiddelen (32463, nr. 9).

(Zie vergadering van 7 september 2011.)

De voorzitter:

De motie-Schouten c.s. (32463, nr. 7) is in die zin gewijzigd dat zij thans luidt:

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat Nederland goed opgeleide bètatechnici hard nodig heeft, onder meer in het behalen van ambitieuze doelstellingen in het kader van de kenniseconomie;

overwegende dat de verplichte tweede vreemde taal in het vwo-examen een belemmering kan zijn voor doorstroom van leerlingen met dyslexie naar universitair bètaonderwijs;

overwegende dat het Examenbesluit mogelijkheden biedt om een extra bètavak te volgen, in plaats van een tweede vreemde taal;

verzoekt de regering om artikel 11, lid 2, van het Examenbesluit onder de aandacht te brengen, zodat dit artikel beter wordt benut en bètatalent met dyslexie op het vwo de vrijstelling of ontheffing voor de tweede vreemde taal kan gebruiken om door te stromen naar universitair bètaonderwijs,en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitterDe motie-Schouten c.s. (32463, nr. 7) is in die zin gewijzigd dat zij thans luidt:De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat Nederland goed opgeleide bètatechnici hard nodig heeft, onder meer in het behalen van ambitieuze doelstellingen in het kader van de kenniseconomie;overwegende dat de verplichte tweede vreemde taal in het vwo-examen een belemmering kan zijn voor doorstroom van leerlingen met dyslexie naar universitair bètaonderwijs;overwegende dat het Examenbesluit mogelijkheden biedt om een extra bètavak te volgen, in plaats van een tweede vreemde taal;verzoekt de regering om artikel 11, lid 2, van het Examenbesluit onder de aandacht te brengen, zodat dit artikel beter wordt benut en bètatalent met dyslexie op het vwo de vrijstelling of ontheffing voor de tweede vreemde taal kan gebruiken om door te stromen naar universitair bètaonderwijs,en gaat over tot de orde van de dag.

De motie-Schouten/Ortega-Martijn (32463, nr. 8) is in die zin gewijzigd dat zij thans luidt:

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat de mate van voorzieningen voor leerlingen met dyslexie en dyscalculie wordt verbeterd;

overwegende dat scholen soms in een vroeg stadium leerlingen adviseren om naar een lager niveau af te stromen, waarmee ze anticiperen op de verzwaarde exameneisen;

van mening dat verspilling van talent moet worden voorkomen, door het bieden van de juiste ondersteuning en de mogelijkheid om op meerdere niveaus eindexamen te doen;

verzoekt de regering, gerichte afspraken met de VO-raad te maken over de gewenste en noodzakelijke ondersteuning van scholen voor leerlingen met dyslexie en dyscalculie en het voorkomen van ongewenste afstroom naar lagere onderwijstypen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De motie-Schouten/Ortega-Martijn (32463, nr. 8) is in die zin gewijzigd dat zij thans luidt:De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de mate van voorzieningen voor leerlingen met dyslexie en dyscalculie wordt verbeterd;overwegende dat scholen soms in een vroeg stadium leerlingen adviseren om naar een lager niveau af te stromen, waarmee ze anticiperen op de verzwaarde exameneisen;van mening dat verspilling van talent moet worden voorkomen, door het bieden van de juiste ondersteuning en de mogelijkheid om op meerdere niveaus eindexamen te doen;verzoekt de regering, gerichte afspraken met de VO-raad te maken over de gewenste en noodzakelijke ondersteuning van scholen voor leerlingen met dyslexie en dyscalculie en het voorkomen van ongewenste afstroom naar lagere onderwijstypen,en gaat over tot de orde van de dag.

In stemming komt de motie-Biskop (32463, nr. 9).

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat de inzet van ICT-hulpmiddelen bij de begeleiding van leerlingen met dyslexie ernstig achterblijft;

constaterende dat het de taak van de school is te voorzien in adequate leermiddelen voor alle leerlingen op het basisonderwijs en het voortgezet onderwijs;

overwegende dat een betere begeleiding van leerlingen met dyslexie noodzakelijk is om tegemoet te kunnen komen aan de verzwaarde exameneisen;

roept de regering op, in overleg te treden met de Groep Educatieve Uitgeverijen en de PO- en VO-raad om de lesmaterialen die op school gebruikt worden, ook beschikbaar te stellen in een format dat geschikt is voor gangbare ICT-hulpmiddelen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de inzet van ICT-hulpmiddelen bij de begeleiding van leerlingen met dyslexie ernstig achterblijft;constaterende dat het de taak van de school is te voorzien in adequate leermiddelen voor alle leerlingen op het basisonderwijs en het voortgezet onderwijs;overwegende dat een betere begeleiding van leerlingen met dyslexie noodzakelijk is om tegemoet te kunnen komen aan de verzwaarde exameneisen;roept de regering op, in overleg te treden met de Groep Educatieve Uitgeverijen en de PO- en VO-raad om de lesmaterialen die op school gebruikt worden, ook beschikbaar te stellen in een format dat geschikt is voor gangbare ICT-hulpmiddelen,en gaat over tot de orde van de dag

Bron:tweedekamer.nl

Rekenrampen in het nauw

2011-09-12T11:04:00.000+02:00

Dat het reken- en wiskunde-niveau wordt opgekrikt, is heel goed. Maar er is niet genoeg oog voor de kinderen die echt niet kunnen rekenen, stelt Hans van Luit, hoogleraar diagnostiek en behandeling van kinderen met dyscalculie. Van Luit pleit ervoor dat deze kinderen straks worden uitgezonderd van de verplichte rekentoets in het voortgezet onderwijs. Gebeurt dat niet, dan kunnen ze onnodig stranden op de middelbare school.

Minister Van Bijsterveldt (onderwijs) neemt aan alle kanten maatregelen om het onderwijsniveau omhoog te halen. Vooral rekenen en taal staan daarin centraal. Dit schooljaar al gaan daarom de eindexameneisen omhoog, vanaf volgend jaar mogen leerlingen geen onvoldoende meer halen voor de kernvakken Nederlands, Engels en wiskunde. In het schooljaar 2013/2014 krijgen alle leerlingen aan het eind een rekentoets, ook de leerlingen die geen wiskunde in hun pakket hebben. De Onderwijsraad stelde daarnaast voor om wiskunde een verplicht eindexamenvak te maken, zoals nu al op het vwo. De minister is dit momenteel aan het overwegen en besluit hier in het voorjaar over.

Van Luit vindt dit soort voorstellen veel te ver gaan. „Kinderen zijn niet allemaal hetzelfde en hun hersens ook niet”, stelt hij. Zo’n twee tot drie procent van de kinderen heeft dyscalculie. Deze rekenstoornis houdt onder andere in dat kinderen niet kunnen automatiseren, sommen als 3 + 4 leren ze niet of heel langzaam uit hun hoofd zodat ze zo’n som elke keer opnieuw moeten uitrekenen. Dat kost tijd en gaat vaak op de vingers. Met veel hulpmiddelen kunnen ze een eind komen, maar vanzelf gaat het rekenen nooit. Van Luit: „Het is een stoornis, je kunt er geen pilletje voor nemen. Net als dat iemand met één been niet kan hardlopen.”

Zeven tot acht procent van de kinderen is een zeer zwakke rekenaar, vijftien procent heeft er veel moeite mee maar kan het uiteindelijk wel leren. Van Luit: „In totaal zit zo’n 25 procent van de leerlingen onder de norm.”

Die kinderen hebben wel andere capaciteiten en zijn soms verder intelligent genoeg voor het voortgezet onderwijs. Maar door de rekentoets kunnen ze straks sterk beperkt worden in de keuze van een vervolgopleiding en, afhankelijk van hoe de toets gaat meetellen, misschien wel zonder diploma blijven. „Stel je voor, kinderen die keihard gewerkt hebben en dan hun papiertje niet krijgen.” Ook als wiskunde voor iedereen verplicht wordt, kunnen kinderen een niveau teruggedrukt worden. Het is de vraag of de kenniseconomie daarop zit te wachten, waarschuwt de hoogleraar.

De minister wil vooralsnog aan de nieuwe normen vasthouden en wil weinig weten van uitzonderingen. Ook de Tweede kamer maakt zich zorgen over kinderen met dyslexie en dyscalculie. Van Bijsterveldt heeft wel een groot onderzoek toegezegd.

Bron : Spits

Beelddenken en dyslexie

2011-09-05T15:19:00.000+02:00

Beelddenken is denken in beelden en gebeurtenissen, niet in woorden en begrippen. Het kan omschreven worden als ruimtelijk denken, waarbij visuele, auditieve en zintuiglijke informatie tegelijkertijd worden verwerkt. Daardoor overziet een beelddenker snel het geheel. Dit verschilt van taaldenken: bij het denken in woorden is sprake van volgorderlijke verwerking. Het is een analytische vorm van denken: het een volgt op het ander. Een voordeel van beelddenken is dat een beelddenker veel meer informatie veel sneller kan verwerken dan een taaldenker. Een nadeel is dat een beelddenker moeite kan hebben met het ‘vinden’ van de woorden die bij het plaatje horen. Dit kan resulteren in bijvoorbeeld leesproblemen. Alhoewel dyslexie en beelddenken vaak in één zin genoemd worden, betekenen beide begrippen niet hetzelfde. Dyslexie is een neurologische stoornis, waarbij beide hersenhelften niet goed samenwerken. Beelddenken is een oorspronkelijk denkproces waarbij het visuele leersysteem de voorkeur heeft. Het is dus geen stoornis, maar een voorkeursdenken. Een beelddenker kan wel symptomen van dyslexie vertonen, waardoor beide verschijnselen niet altijd worden onderscheiden.

Historie beelddenken

De term ‘beelddenken’ ontstaat al in de jaren ’30 in Nederland. Ondanks de inspanningen van de bedenkster van de term, pedagoge Maria J. Krabbe (zie kader) en – na haar – pedagoge Nel Ojemann krijgt het begrip geen vaste voet aan de grond in Nederland. Tijdens het eerste landelijke dyslexiecongres te Nijmegen (1984) houdt Ojemann een lezing over de problematiek van dyslexie. Uit de vele reacties blijkt een dringende behoefte te bestaan bij ouders van dyslectische kinderen. Ojemann sticht vervolgens de Maria J. Krabbe Stichting (1985) op en publiceert haar boek Woordblindheid en beelddenken, compensatie, correctie, preventie.
Bijna gelijktijdig vindt in Amerika een andere ontwikkeling plaats. Ronald Davis (1937) richt in 1982 het Davis Dyslexia Correction Center op. Het doel is om individuele correctieprogramma’s aan te bieden aan kinderen en volwassenen met leerproblemen. Davis, beelddenker en dyslectisch, werd aanvankelijk gediagnosticeerd als autistisch en zwakzinnig. Tot zijn zeventiende jaar spreekt Davis nauwelijks. De man die pas op zijn 38e zijn eerste boek uitleest, verrast vriend en vijand als blijkt dat hij een IQ van 169 heeft. Davis ontwikkelt vervolgens vanuit zijn eigen ervaring een methode waarmee kennelijk niet alleen problemen met dyslexie, maar ook problemen op het gebied van ADD/ADHD, dyscalculie, dyspraxie, handschrift, rekenen, coördinatie en communicatie gecorrigeerd kunnen worden. Hij publiceert twee boeken: De gave van dyslexie en De gave van leren.

Lees hier verder

Bron: tijdschrift-talent.nl

Balans schrijft brief over instemmingsrecht voor ouders

2011-08-30T11:37:00.000+02:00

Deze zomer bestudeert de Raad van State het wetsvoorstel Passend onderwijs. Dit gaat over een wijziging van het onderwijsstelsel met het doel om uiteindelijk in 2015 voor elk kind een optimale onderwijsomgeving te kunnen organiseren en tegelijkertijd de overheidsuitgaven op dit gebied te beteugelen.

Tot onze verbijstering zei de Minister van OCW in het algemeen overleg in de Tweede Kamer over het beleidstraject Passend onderwijs op 29 juni jl, dat zij ouders daarbij geen instemmingsrecht wil geven.

Weliswaar zei ze het van belang te achten dat een onderwijsarrangement in goed overleg met de ouders tot stand komt maar ouders hebben daarbij geen rechten. Het oordeel van de school is doorslaggevend.

Balans stelt voor de werkwijze om te draaien door ouders instemmingsrecht te geven en voor de scholen een beroepsmogelijkheid te bieden als zij de plaatsing van een leerling niet zien zitten. Dat zorgt er wellicht voor dat scholen zich wel twee keer zullen bedenken voordat ze een kind naar een andere school doorverwijzen. Balans verzoekt de Raad van State in haar advisering naar de minister aandacht te besteden aan dit onderwerp.

Lees hier de brief van Balans aan de Raad van State

Bron: Oudervereniging Balans

Mijn idee ontstond uit idealisme!

2011-08-22T09:02:00.000+02:00

We leven in een wereld waar het accent op lezen en taal ligt. Alles moet gelezen worden. Als je problemen met lezen en schrijven hebt, kan dat je hele leven beïnvloeden.

De laatste jaren is steeds duidelijker geworden wat dyslexie eigenlijk is, maar vroeger was er weinig of niets over bekend. Dyslexie is geen leerstoornis die alleen met geschreven taal te maken heeft, het uit zich ook op andere manieren. Bijvoorbeeld met het onthouden van vaste woordcombinaties of losse gegevens als rijtjes en jaartallen. Ik heb op het lager onderwijs bijvoorbeeld nooit woorden in lettergrepen kunnen splitsen.

Er zijn verschillende oorzaken voor dyslexie en soms is het al op zeer jonge leeftijd aan te tonen. Het zou ook vroeg ontdekt móéten worden, al was het maar om een kind voldoende kansen te bieden in zijn verdere leven. Ik heb het te laat in mijn leven ontdekt. Het heeft mijn leven en wie ik ben en wat ik doe beïnvloed. Het heeft me gevormd.

Toen ik op de lagere school zat, was de belangrijkste leerstof verdeeld in drie blokken: je moest kunnen rekenen, lezen en schrijven. Alles werd klassikaal uitgelegd, en dan moest je het kennen. Ik rekenen blonk ik uit, maar met taal bleef ik achter. Ik kon niet goed lezen en schrijven en dat maakte dat ik me dom voelde. Als we gingen lezen in de klas, zette ik mijn boek rechtovereind, in de hoop dat ik geen leesbeurt zou krijgen.

Klik hier om te verder lezen.

Injona is genomineerd als kanshebber bij de Accenture Innovation Awards 2011

2011-08-14T16:55:00.001+02:00

Injona is genomineerd als kanshebber bij de Accenture Innovation Awards 2011. De nominatie geldt voor de categorie “Health & Public Service”. Uiteraard voor Injona een hele eer en erkenning!

Accenture stimuleert innovatie en reikt sinds 2007 de Blauwe Tulp awards uit aan de meest innovatieve concepten in de Nederlandse markt. Inschrijvingen maken kans op de Blauwe Tulp, dé Nederlandse innovatieprijs voor de overheid- en zorgsector. Vakjury’s beoordelen de concepten op innovativiteit, succes en potentie. Daarnaast wordt ook de Publieksprijs uitgereikt. De winnaars worden bekend gemaakt tijdens de Innovation Seminars. Het doel is om exposure te geven aan de innovatieve concepten en deze bij elkaar te brengen en zo verder te helpen.

Meer weten over de Accenture Innovation Awards?

Kijk dan op de website waar overzichten te vinden zijn van alle deelnemers en bezoek de deelnemerspagina van Injona.

Dyslexie in woord en beeld

2011-08-01T09:29:00.001+02:00

Studeren met dyslexie is haalbaar. Maar dyslexie is een onzichtbare functiebeperking en hierdoor kunnen studenten te maken krijgen met allerlei vormen van onbegrip.

Het audiovisueel materiaal op deze website wil duidelijkheid scheppen rond dyslexie als leerstoornis en wil steun bieden aan iedereen die ermee te maken krijgt aan de K.U.Leuven: als student, docent, studiebegeleider, dienstverlener, …

We belichten in de verschillende onderdelen telkens een ander aspect van studeren met dyslexie. Volgende thema's komen aan bod: een algemene introductie, examens, erkenning, studeren en het zelfbeeld van studenten met dyslexie.

Voor deze videoproductie kozen we voor interviews met betrokkenen: studenten, ombudsen, ondersteuners, beleidsverantwoordelijken. Om deze video's zo toegankelijk mogelijk te maken voor een zo breed mogelijk publiek, is elke video voorzien van ondertitels. Daarnaast publiceren we ook de volledige transcriptie van de video's. Meer informatie over de werkwijze vind je bij het onderdeel Praktijken van deze website.

Veel kijkplezier!

Bron:Katholieke Universiteit Leuven

Ondernemerschap en dyslexie

2011-07-24T19:07:00.000+02:00

Recent maakte het business magazine Management Executive melding over een onderzoek in Amerika door het Yale Center for Dyslexia and Creativity (YCDC). Hieruit blijkt dat in de Verenigde Staten 35 procent en in Groot-Brittannië 20 procent van de ondernemers symptomen van dyslexie vertoont, terwijl dyslectici 5 tot 10 procent van de wereldbevolking uitmaken. Dat is een heel hoog percentage!

Het zou ons niet verbazen als de situatie in Nederland hetzelfde is. Cijfers uit wetenschappelijk onderzoek hierover zijn ons niet bekend, maar om ons heen kijkend zien wij een opvallend groot aantal (succesvolle) ondernemers met dyslexie. De bekende namen in Nederland: Jan des Bouvrie, Wubbo Ockels, Joop van den Ende en de jeugdschrijver Jacques Vriens om maar een kleine greep te doen. Ook in eigen Woortblind-kring is het aantal dyslectische ondernemers opmerkelijk.

Dit heeft ongetwijfeld te maken met het creatieve vermogen van de dyslect om tot oplossingen te komen die niet voor de hand liggen. Maar ook: om niet binnen een vastgesteld kader te hoeven werken, opgelegd door non-dyslecten die je dyslectisch denken en functioneren onvoldoende begrijpen.

Onlangs verscheen het boek ‘Bedrijven die de wereld hebben veranderd’ door Jonathan Mantle. Hij beschrijft hierin verschillende succesverhalen uit het bedrijfsleven. 50 goedlezende verhalen over ondernemers en bedrijven die miljoenen mensen hebben beïnvloed.

En wat blijkt? Geld is niet de drijfveer maar het idee of een innovatie. En wat voor mensen blijken die ondernemers dan te zijn? Heel interessant! Zonder uitzondering gedreven mensen die vanuit hun jeugd gemotiveerd zijn geraakt om het te gaan maken. Zo heeft bijvoorbeeld Bill Gates van Microsoft het syndroom Asperger, een stoornis verwant aan autisme. Daarnaast noemt Jonathan Mantle dyslexie onder ondernemers ook een veel voorkomende ‘kwaal’!

De observaties van Mantle bevestigen wat wij al lang vermoedden. Wij zijn er ook wel zeker van dat er ook onder onze leden de nodige ondernemers ‘verborgen’ zitten. Want daar zit ‘m een beetje het dilemma.

We hebben het vermoeden dat ondernemers met dyslexie daar liever niet al te veel ruchtbaarheid aan geven. Vinden het misschien helemaal niet nodig om er over te praten en hebben liever niet dat hun omgeving (of hun klanten) er weet van heeft. Maar juist deze groep dyslecten zou zo goed als positief voorbeeld gesteld kunnen worden.

We willen deze groep zo graag aanspreken, maar hoe kunnen we dat het beste doen? Voor een evenwichtige beeldvorming van dyslexie zou het goed zijn als er naast ‘het probleem’ met dyslexie ook een andere kant zichtbaar wordt, namelijk ‘succes met dyslexie’.

De komende periode gaan wij het onderwerp ‘ondernemerschap en dyslexie’ extra onder de aandacht brengen. Hopelijk daarbij gesteund door de inbreng en ervaring van anderen.

Bron: Woortblind.nl

Mijn helden, ze vliegen uit

2011-07-11T08:43:00.000+02:00

Daar gaan ze dan. Voor de laatste keer door de deur van de basisschool. Het is mooi geweest, ze zijn er echt wel klaar mee. Elk jaar gebeurt het weer dat een groep leerlingen afzwaait. En elk jaar weer krijg ik een brok in mijn keel. Want stuk voor stuk zijn het bijzondere kinderen, maar het zijn ook stuk voor stuk kwetsbare kinderen.

In een maatschappij waar onderwijs draait om leerprestaties en hoge scores, moeten ze zich maar staande zien te houden als kind waarbij het leren niet zo gemakkelijk afgaat. Eigenlijk hebben ze nog net geluk gehad, de echte bezuinigingsklappen gaan nu pas vallen in het Speciaal onderwijs. Ik houd mijn hart vast. Ik heb deze kinderen zien opbloeien binnen kleine groepen en met veel extra hulp en begeleiding. Dat is geen luxe. Dat is wat deze kinderen nodig hebben. Maar het is ze gelukt, mijn helden, ze zijn allemaal aangenomen op het VMBO leerwegondersteunend. Daar hebben ze keihard voor gewerkt, ondanks hun ernstige dyslexie, dyscalculie, AD(H)D, autisme, beperkt leervermogen of onfortuinlijke thuissituatie.

Ze hebben vorige week al kennis gemaakt met hun nieuwe groep en mentor, en vinden daar ‘van alles’ van. Een mentor waarbij lange haren uit zijn neus groeien, tja, een weinig vleiende bijnaam ligt al op de loer. Ze hebben er veel zin in, maar ze vinden het ook spannend. We oefenden dagelijks allerlei dingen en situaties die ze tegen kunnen komen op hun nieuwe school. Hoe plan je je huiswerk, waarmee kun je bij je mentor terecht, hoe stel je je op ten opzichte van docenten (hoe spreek je ze aan, en vooral ook hoe níét). Maar we bespreken ook wat ze kunnen doen als ze gepest worden. Of als hun beste vriend(in) gepest wordt. Hoe los je zoiets op en wanneer wordt het alleen maar erger? En hoe maak je kennis met je nieuwe klasgenoten, hoe voeg je je op een goede manier bij een groepje? Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend, maar voor deze kinderen is het dat nou juist niet.

Ik ken ze inmiddels door en door. Ze hebben allemaal zo hun eigen gebruiksaanwijzing. “Juf, waarom zie jij altijd alles?”, als ik hem verzoek zijn kluit kauwgom uit te spugen. “Juf, kinderen hebben ook rechten hoor”, als ik haar tot werken maan. Helemaal gelijk in meid, het is een belangrijk recht dat je elke dag weer met frisse moed naar school mag gaan om onderwijs te ‘genieten’. Ze zijn ook uiterst bedreven in het zoeken naar de grenzen. “Oké, dus ………… mag wél?”, na een belerend gesprekje over het feit dat schelden met ziektes of oneerbare voorstellen richting moeders echt onacceptabel is. “Ik hoop maar dat ik daar niet weer gepest word, net als op mijn vorige school”, vertrouwt hij me stilletjes toe. Ik hoop het toch ook zo voor je, lieve kwetsbare jongen. Ik heb je open zien gaan, als een bloem die tot bloei komt.

Het was niet alleen maar pais en vree. Er was ook regelmatig onderlinge strijd. Zo hebben ze elkaar meer dan eens in niet mis te verstane scheldkanonnades de ‘waarheid’ gezegd. Maar nu zijn ze één. Schouder aan schouder zorgen ze voor een wervelend afscheid. Met elkaar gaan ze ieder voor zich een nieuw avontuur tegemoet. Daar gaan ze dan. Ik heb er wel vertrouwen in dat ze hun weg zullen vinden. Meestal komt het goed. Soms niet.

Geschreven door Petra (peets) op 06-07-2011 @ 00:00

Bron:frontpage.fok.nl

Studie: Dyslexie-gen controles cilia in de hersenen neuronen

2011-07-04T13:01:00.000+02:00

Wetenschappers van Karolinska Institutet in Zweden hebben ontdekt dat een gen gekoppeld aan dyslexie een verrassende biologische functie heeft: het controleert trilharen, de antenne-achtige projecties die cellen gebruiken om te communiceren.

Dyslexie is grotendeels erfelijk en gekoppeld aan een aantal genen, waarvan de functies zijn echter grotendeels onbekend. De huidige studie van het Karolinska Institutet en Helsinki University blijkt nu dat een van deze genen, DCDC2, is betrokken bij het reguleren van de signalering van cilia in de hersenen neuronen.

"Onze ontdekking geeft ons een mogelijke nieuwe neurobiologische mechanisme voor dyslexie", zegt professor Juha Kere, die mede onder leiding van het onderzoek met professor Eero Castren van de Helsinki University.

Cilia zijn haar-achtige structuren die het project van de oppervlakte van de meeste cellen. Hun doel is bleef lange tijd iets van een mysterie, maar recent onderzoek heeft aangetoond dat de cellen te gebruiken om te communiceren en dat ze spelen een cruciale rol in de ontwikkeling van de organen van het lichaam.

Deze resultaten tie in eerder onderzoek bij muizen waaruit blijkt dat DCDC2 en twee andere dyslexie genen betrokken zijn bij cel-migratie, een proces waarbij zenuwcellen worden op hun juiste locatie verplaatst in de hersenen tijdens de embryonale ontwikkeling.

"De trilharen zijn belangrijke onderdelen van de machines die cel migratie controles", zegt professor Kere. "Precies wat ze doen en hoe het zou kunnen resulteren in dyslexie zijn interessante vragen die zullen worden gegeven verder onderzoek."

De nieuwe bevindingen, die worden gepresenteerd in het wetenschappelijke tijdschrift PLoS ONE laten zien dat DCDC2 regelt de lengte van de cilia en twee verschillende signalen systemen in de cel, afhankelijk van de mate van genactiviteit activeert. Als de menselijke variant van het gen werd overgebracht naar de zenuwcellen in de rondworm C. elegans, gaf aanleiding tot ongewone neurale projecties uitsluitend in trilharen cellen.

Ciliaire dysfunctie in verschillende organen is in verband gebracht met een breed scala van aandoeningen van de zeldzame genetische ziekten zoals polycystische nierziekte en Kartagener het syndroom, tot diabetes, obesitas en schizofrenie.

Bron: Karolinska Institutet

Digitale boekbestanden bestellen Schooljaar 2011-2012 voor alle ICT Hulpmiddelen.

2011-06-27T09:07:00.000+02:00

Beste Lezer,

Het einde van het schooljaar komt in zicht en daarmee staat een welverdiende vakantie voor de deur.

Veel scholen zijn dan - naast het afsluiten van dit schooljaar - ook al bezig met de opstart van schooljaar 2011-2012.

Hieronder valt onder andere het controleren van de nieuwe boekenlijsten en het inventariseren van de digitale boekbestanden die nodig zijn voor zorg leerlingen met een leesbeperking als dyslexie .

Als u uw boeken voor de zomervakantie bij Injona besteld, kunt u ze in het begin het nieuwe schooljaar digitale beschikbaar hebben. Dus als u op tijd besteld zorgen wij dat u uw digitale bestanden de eerste week van het nieuwe schooljaar weer in huis heeft.

Wilt u uw nieuwe boeken bestellen ? Klik dan hier >>> bestellen

Mocht u verder nog vragen hebben , neem dan even contact met ons op.

Alvast bedankt

Handelen bij dyslexie: èn remediëren èn compenseren èn dispenseren

2011-06-20T08:43:00.003+02:00

Te vaak nog wordt er aangenomen dat remedieren, compenseren en dispenseren elkaar lineair opvolgen. Het gevaar van deze veronderstelling is dat remediering achterwege gelaten wordt na een besluit tot compenseren van bijvoorbeeld een hardnekkig spellingprobleem. Ook als de vorderingen gering zijn dient het streven naar functionele geletterdheid het uitgangspunt te blijven. De vraag hierbij is echter: hoe kan èn remediëren èn compenseren èn dispenseren

Gerealiseerd worden/vorm krijgen?

remediëren

De letterlijke betekenis van remediëren is ‘verhelpen’ of ‘herstellen’. Een leerling met een leesachterstand krijgt dan bijvoorbeeld training die gericht is op de verhoging van het technisch leesniveau. Een vuistregel bij de hulp aan dyslectische kinderen is dat de taak, in dit geval het technisch lezen, centraal moet staan.

De extra leerhulp kan zowel bij de remedial teacher als op school en ook nog thuis plaats vinden. Voor een planmatige invulling van deze extra oefenmomenten wordt op school meestal een handelingsplan opgesteld. In een handelingsplan staat welke zorg de school van plan is te geven en ook op welke wijze deze vorm gaat krijgen. De hulp die de remedial teacher verzorgt en de extra oefenmomenten thuis kunnen eventueel ook in dit plan omschreven worden.

Thuis oefenen betekent vaak: dagelijks een korte tijd werken aan het automatiseren van de basisvaardigheden.Hiervoor heeft Injona een oefensite samengesteld. Dyslectische leerlingen hebben vaak veel moeite met het leren van de tafelssommen. Oefenen op de computer is praktisch, motiverend en verantwoord doordat directe feedback vaak beschikbaar is. Dat laatste voorkomt onder andere het inslijpen van verkeerde antwoorden.

Compenseren

Compenserende maatregelen zijn maatregelen die belemmeringen verminderen. De leerling voert de taak wel uit, maar deze wordt voor de dyslectische leerling eenvoudiger gemaakt. Een voorbeeld hiervan is een zwakke speller bij het ‘schrijven’ van een opstel laten werken op een computer met spellingcontrole/woordvoorspeller/voorlezen-tijdens-het-typen.

Een niet-technische compensatiemaatregel is bijvoorbeeld tijdsverlenging geven bij het maken van toetsen.

Dyslecten kunnen soms ook leren om hun problemen met het verwerken van schriftelijke informatie gedeeltelijk zelf te compenseren. Zij zetten dan hun sterke eigenschappen, bijvoorbeeld een goed tekstbegrip of een grote woordenschat, in om de inhoud van de informatie toch nog te verwerken.

Lees hier verder

Kind van dyslectische ouder heeft tien keer grotere kans op dyslexie

2011-06-14T09:03:00.000+02:00

Leesvaardigheid ouders voorspellend voor risico op dyslexie

Van de kinderen met een dyslectische ouder ontwikkelt maar liefst 30% dyslexie, ten opzichte van slechts 3% van de kinderen met normaal tot goed lezende ouders. Dit is een van de resultaten van het Dutch Dyslexia Programme (DDP, 1997–2012), een onderzoek uitgevoerd door onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam, de Radboud Universiteit Nijmegen en de Rijksuniversiteit Groningen. De resultaten van het onderzoek zijn onlangs online gepubliceerd in het Journal of Child Psychology and Psychiatry.

Tijdens het onderzoek worden ruim 200 kinderen met en zonder familiair risico op dyslexie gevolgd van de leeftijd van 2 maanden tot 9 jaar. Het blijkt dat de groep risicokinderen die dyslectisch zijn geworden maar liefst drie tot vier keer zo langzaam leest als de groep controlekinderen. Ook maken ze twee keer zo veel fouten met lezen en spellen. Wat opvalt, is dat ook de kinderen met familiair risico die uiteindelijk toch niet dyslectisch worden zwakker lezen en spellen. Hieruit blijkt dat het risico op dyslexie niet een alles-of-niets, maar een gradueel karakter heeft. Het lijkt erop dat risicokinderen zonder dyslexie toch een deel hebben geërfd van de vele genen die betrokken zijn bij dyslexie.

Herkennen van klanken

De onderzoekers kwamen erachter dat achtjarigen zonder dyslexie geen moeite hebben met kleine klanktaken (zoals ‘Wat is ‘memslos’ zonder de l-klank?’ of ‘serblet’ zonder b-klank?’), maar hun leeftijdsgenoten met dyslexie maar weinig van dit soort vragen goed kunnen beantwoorden. Hieruit blijkt dat dyslectici moeite hebben met het herkennen en manipuleren van klanken in gesproken taal. Eveneens blijkt dat dyslectische kinderen langzaam zijn in het ophalen van kennis. Ze zijn een stuk trager in het benoemen van een lijst cijfers of kleuren. Dit soort taken zijn in het onderzoek meegenomen om de onderliggende problemen bij dyslexie in kaart te brengen. Opheldering van de onderliggende problematiek levert aanknopingspunten op voor remediërend onderwijs.

Zo ouder zo kind
De ouders van de controlekinderen kunnen niet alleen sneller lezen, maar zijn ook beter in de bovengenoemde klank- en benoemtaakjes dan de dyslectische ouders. Hoewel alle dyslectische ouders heel langzaam zijn op de lees- en benoemtaakjes, zijn hun scores toch nog voorspellend voor het risico op dyslexie van hun kind: de kinderen van de ouders met de zwaarste dyslexie lopen het meeste risico. Uiteindelijk willen de onderzoekers deze resultaten combineren met de resultaten van hersen- en genetisch onderzoek om zo tot een nauwkeurige voorspelling te komen van het risico dat een jong kind loopt om later dyslectisch te worden.

Dutch Dyslexia Programme

innen het DDP werken onderzoekers samen uit verschillende vakgebieden, waaronder de neurologie, psychiatrie, psychologie, pedagogiek, genetica en taalkunde. Het programma bestaat uit drie componenten, te weten langlopend onderzoek, interventieonderzoek en genetisch onderzoek. Bovengenoemde resultaten komen uit het langlopende onderzoek. Binnen het interventieonderzoek wordt de effectiviteit van verschillende therapieën geëvalueerd en binnen het genetisch onderzoek wordt geprobeerd de genetische factoren op te sporen die betrokken zijn bij dyslexie. Het DDP is gefinancierd door de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO).

Publicatiegegevens

an Bergen, E., de Jong, P.F., Plakas, A. Maassen, B., & van der Leij, A.. Child and parental literacy levels within families with a history of dyslexia. Journal of Child Psychology and Psychiatry

bron: Universiteit van Amsterdam

Digitale boeken (door Injona)

2011-06-06T09:05:00.002+02:00

Injona is een bedrijf dat sinds januari van het jaar 2010 bestaat en perfect uw boeken kan omzetten naar digitale content. Injona werkt voor scholen maar zeker ook voor particulieren. Injona heeft geen beperkingen dus alle boeken in alle lagen van het onderwijs kunnen gedigitaliseerd worden.

Het doel van Injona is het ondersteunen van, helpen bij en informeren over de mogelijkheden van het compenseren van een leeshandicap, als leesproblemen of dyslexie. Injona maakt digitale boeken voor Sprint Plus, Sprint, ClaroRead en Kurzweil.

Injona maakt gebruik van het originele boek en scant dit boek in. Het fijne aan de service van INJONA is dat de boeken beschikbaar komen in een voor iedereen te lezen formaat (PDF). Digitale boeken bij Dedicon kunnen alleen in bepaalde software of met een daisy speler gelezen worden.

Klik hier om naar de website van Injona te gaan voor meer informatie.

Hoe wordt de diagnose dyslexie gesteld?

2011-05-30T09:15:00.003+02:00

Het stellen van de diagnose dyslexie gebeurt aan de hand van een werkdefinitie. Er worden meerdere definities gehanteerd, maar deze zijn allen afgeleid van drie criteria: het discrepantie, het normaliteit- en het specificiteitcriterium.

Het discrepantiecriterium gaat uit van een verschil in lees- en/of spellingvaardigheid in vergelijking met leeftijdgenoten. Deze verschillen zijn beduidend groter dan wat men op basis van leeftijd, genoten onderwijs en intelligentie mag verwachten. Ze wijken dus significant af. Het aantonen van dyslexie gebeurt dus door het zichtbaar maken van een verschil tussen het prestatiepotentieel en het prestatieniveau van een leerling. Hiervoor worden de scores op een intelligentietest en de prestaties op gestandaardiseerde testen voor specifieke schoolvaardigheden met elkaar vergeleken. Voor het vaststellen van dyslexie moet er sprake zijn van een zeer ernstig leesprobleem of een ernstig leesprobleem in combinatie met een ernstig spellingprobleem. De hardnekkigheid van het lees- en/of spellingprobleem is een belangrijke aanwijzing voor dyslexie. Volgens het protocol leesproblemen en dyslexie is er sprake van didactische resistentie als er systematisch een half jaar lang tenminste driemaal per week twintig minuten extra instructie is gegeven door een leerkracht of remedial teacher.

Het normaliteitcriterium schrijft voor dat bij dyslecten tenminste van een gemiddelde intelligentie sprake moet zijn. Het normaliteit wordt steeds minder gangbaar. Er is namelijk geen sterk bewijs is dat slechte lezers met hoge of lage intelligentie verschillen in de cognitieve en neurologische processen die ten grondslag liggen aan dyslexie.

Lees hier verder >>

IT laat dyslexie verminderen

2011-05-25T11:58:00.002+02:00

Kinderen met dyslexie hebben moeite met het snel herkennen van klanken. Dit verklaart misschien een deel van deze handicap. Uit onderzoek van de UvA blijkt nu dat zulke kinderen daarom toch goed sneller kunnen leren lezen dankzij een nieuw computerprogramma.

Dyslectici zijn in staat woorden te lezen, maar hebben vaak een heel traag leestempo. Het is nog niet duidelijk wat hiervan de precieze oorzaken zijn. Bovendien blijkt het voor scholen lastig om het leestempo te verhogen. Patrick Snellings deed samen met UvA-collega's Aryan van der Leij, Peter F. de Jong en Henk Blok onderzoek naar dyslectische kinderen en ontwikkelde een trainingsprogramma voor scholen.

Trage klankherkenning

Snellings: 'Dyslectische kinderen lezen niet alleen langzaam, maar blijken ook een snelheidsprobleem te hebben bij het herkennen van klanken. Ze hebben moeite met de vorming van koppelingen tussen letters, lettergroepen en woorden aan de bijbehorende klankvormen. Heel jonge kinderen kunnen alle klanken van alle talen onderscheiden, maar na enkele maanden maken ze alleen nog onderscheid tussen die klanken die relevant zijn in hun moedertaal. Zo kunnen Japanse baby's wel het onderscheid maken tussen de klanken 'l' en 'r' maar Japanse kinderen niet meer.

Het lijkt erop dat dyslectische kinderen die gevoeligheid voor kleine klankverschillen op latere leeftijd juist houden, wat tot tragere klankherkenning leidt. Deze studie laat zien dat ze ook trager zijn in het indelen van identieke klanken. Tragere klankherkenning ligt mogelijk ten grondslag aan het trage leestempo van dyslectici.'

Computerprogramma op maat

Snellings en zijn collega's experimenteerden met hulpmiddelen voor het trainen van dyslectische kinderen. Het computerprogramma dat zij ontwikkelden, houdt rekening met de individuele leessnelheid en de mate van correctheid, zodat de leerling vanzelf een succeservaring heeft. Het programma is een Nederlandse adaptatie van een programma dat veelbelovend is gebleken in het Hebreeuws.

'Er bestaan meerdere programma's om de leessnelheid te verhogen, maar het begrip van de tekst wordt meestal niet meegenomen. De focus ligt vaak op woordniveau. Ook zijn de programma's niet altijd aangepast aan de snelheid van de individuele leerling.'

Steeds sneller met behoud van begrip

In het experiment moesten de kinderen met behulp van het programma zinnen zo snel mogelijk lezen waarbij hun leesbegrip gecontroleerd werd. Kinderen werden gedwongen om 10 tot 20% sneller te lezen dan hun normale leestempo doordat de letters van links naar rechts van het scherm verdwenen. Het tempo werd steeds opgevoerd, tenzij ze fouten maakten op de leesbegrip vragen.

In vergelijking met de controlegroep die dezelfde zinnen op eigen tempo lazen, bleken de op snelheid getrainde kinderen vlot te kunnen lezen met behoud van leesbegrip. Een adaptief computerprogramma lijkt een veelbelovende aanpak om het leestempo van dyslectische kinderen te verhogen zonder dat dit ten koste gaat van het begrip.
Bron :Science Guide

’Ik heb de extra tijd echt nodig’

2011-05-16T08:59:00.002+02:00

Duizenden leerlingen in Nederland bereiden zich op dit moment voor op hun eindexamen dat volgende maand begint. Deze krant volgt tien leerlingen van het Gemeentelijk Gymnasium Hilversum tijdens deze spannendste periode van hun middelbare schooltijd. Wie zijn ze? Hoe staan ze ervoor? En wat willen ze hierna doen? Vandaag: Reinier Snethlage.

Langzaam lezen, spelfouten maken en moeite met taal. Door zijn dyslexie moet Reinier Snethlage zich extra goed voorbereiden op zijn examens. ,,Het leren gaat minder snel, maar gelukkig krijg ik wel extra tijd voor mijn examens.”
,,Ik sta er redelijk voor”, concludeert de 18-jarige scholier. ,,Ik heb geen onvoldoendes, maar voor natuurkunde, Engels en Latijn sta ik zesjes”, somt hij op. Door zijn dyslexie heeft Reinier veel moeite met de talen. ,,Ik heb vooral problemen met Latijn. Om mij zo goed mogelijk voor te bereiden heb ik elke week bijles en ga ik misschien nog een examentraining volgen.

Bron :www.gooieneemlander

Dyslectisch denken: verfrissend en creatief

2011-05-09T10:50:00.002+02:00

Dyslectische studenten hebben het vaak moeilijk. Ze hebben moeite met het volgen van de lessen, kunnen niet goed plannen of vinden het lastig om een werkstuk te schrijven. Het gevolg: ze presteren onder hun kunnen, lopen studievertraging op of verlaten school voortijdig.

Specifieke aandacht voor dyslexie in het onderwijs kan dit voorkomen.
Valk & Uil ondersteunt ROC/MBO scholen bij het vormgeven van dyslexievriendelijk onderwijs:

Het maken van een plan van aanpak met de dyslexiespecialisten en geinteresseerden

Docenten informeren over en stimuleren tot dyslexievriendelijk onderwijs

Aandacht voor stage en beroepspraktijkvorming (BPV)

Het uitgangspunt:
Als je snapt hoe dyslexie werkt, dan ontdek je de mogelijkheden.

Anders kijken naar dyslexie

Dyslexie kent veel verschijningsvormen. Van heel langzaam lezen tot problemen met spelling, woordvinding, korte termijn geheugen en concentratie. Maar wist u dat dyslectici op andere gebieden juist uitblinken?

Zowel wetenschappelijk onderzoek als ervaringsgegevens wijzen erop dat dyslectici opvallende sterke kanten gemeen hebben. Zo zijn zij goed in het geheel overzien, associëren en beeldend denken en zijn zij vaak creatief en oplossingsgericht.

Valk & Uil benadert juiste deze positieve kant van dyslexie.
Dyslectici gaan anders om met taal, denken anders en nemen op een andere manier informatie op. Wie dat snapt, kan hierop inspelen en barrières voor leren wegnemen.

Dyslexie in het onderwijs

Scholen bestrijden knelpunten meestal symptomatisch. Studenten krijgen een tentamen in een groter lettertype of meer tijd voor het maken van een toets. Maar moeite hebben met lezen en schrijven, is medeafhankelijk van hoe de lesstof wordt aangeboden. Ook de manier van lesgeven, beïnvloedt de beperking die een student ervaart.

Als docenten de leeromgeving meer laten aansluiten op de werk- en leerstijl van dyslectische studenten, levert dit goede resultaten op. Belangrijke pijlers zijn het bieden van meer structuur, positieve uitdaging en het gebruik van hulpmiddelen.

Soms maken kleine aanpassingen -een verwijzing naar literatuur, het vermijden van negatieve prikkels bij schrijfopdrachten of het gebruik van audiomateriaal- al een groot verschil.

Bron:Valk & Uil

Louis: “Ik heb dyslexie”

2011-05-02T10:58:00.006+02:00

Over dit filmpje

"Ik was de enige van de klas die zijn naam nog niet kon schrijven op het einde van het eerste leerjaar. Nu ben ik het soms nog vreselijk beu dat alles zo traag gaat." Louis (13) zit met een laptop in de klas. De computer leest de opdrachten voor want Louis heeft dyslexie. "Dat is geen ziekte maar een leerstoornis." Kijk mee hoe hij functioneert op school. Meer info over dyslexie en compenserende maatregelen in de klas vind je in het dossier dyslexie.

bron:klasse.be

“Met een laptop leest hij zoals elk ander kind”

2011-04-25T15:05:00.002+02:00

“Dev os qe deer en het beir dat men sheet.” * Kan jij dit lezen? Het is nochtans de titel van een bekend Vlaams sprookje. Onze hersenen zetten letters automatisch om in woorden. De hersenen van kinderen met dyslexie doen dat niet. Lezen wordt dan heel moeilijk. Met extra leermiddelen benut je ook hun talent maximaal. Dat gebeurde met Louis.

* “De vos, de beer en en het dier dat mens heet.”

“Hij voelde zich dom”

Krist ien, mama van Louis (13): “In het eerste leerjaar had Louis het al in de eerste weken erg moeilijk. Terwijl zijn klasgenoten thuis trots hun nieuwe woordjes toonden, zat Louis urenlang te oefenen. Hij voelde zich dom. Hoe meer hij oefende, hoe vaker hij faalde. Op een avond zei hij: ‘Mama, ik wil dood zijn.’ Dat vergeet ik nooit. Het CLB vermoedde dyslexie. De school wou hem zijn jaar laten over doen. Geen oplossing, vonden we. Een leerstoornis verdwijnt niet. We kozen voor een speciale school voor kinderen met leerstoornissen. Op twee jaar tijd haalde hij zijn achterstand in. Hij leefde helemaal op en kreeg weer zelfvertrouwen.”

“Latijn met een laptop”

Krist ien, mama van Louis (13): “In het vierde leerjaar ging Louis terug naar het gewone onderwijs, naar een andere school. Mét een laptop. Een voorleesprogramma las nu zijn lesjes voor en Louis mocht een spellingcorrector gebruiken. Voor de leraren was dat nieuw, maar ze stonden er volledig achter. Nu kon Louis zich concentreren op de inhoud van de tekst, zonder over letters te vallen. Eindelijk voelde hij zich zoals de anderen: ‘Ik ben niet dom!’ Nu is Louis 13 en zit hij in het eerste secundair Latijn. Nog steeds met een laptop. De zoektocht naar een school die dat wou toelaten, was zwaar. Vier scholen hebben we bezocht. Bij één school mochten we zelfs niet op gesprek. Ook op zijn huidige school is het niet evident. Maar de leraren staan open voor onze vragen en we zoeken samen naar oplossingen.”

Recht op maatregelen

Louis kan niet goed lezen, maar is even slim als andere kinderen. Hij heeft recht op maatregelen die hem helpen zijn talenten te ontplooien. Dat staat in het VN-verdrag over de rechten van personen met een handicap. Niet elk kind met dyslexie heeft daarom een laptop nodig in de klas. De leraren van Louis helpen hem ook op andere manieren:

met STICORDI-maatregelen.

STImuleren
De leraren focussen op wat Louis goed kan en moedigen hem aan. Zo stimuleren ze hem.
COmpenseren
Louis mag een laptop gebruiken om te lezen en te schrijven. Zo compenseren de leraren zijn probleem en kan hij zelfstandig werken.
Remediëren.
De leraren zorgen ervoor dat de achterstand op de anderen niet te groot wordt. Louis weet bv. meer op voorhand wanneer er een toets is. Zo kan hij langer oefenen.
DIfferentiëren.
Soms krijgt Louis meer tijd voor een toets. Ook trekt de leraar geen punten af voor een schrijffout.
DIspenseren.
Soms krijgt Louis een vrijstelling op school. Omdat hij langer tijd nodig heeft, moet hij bij een dictee soms maar vijf zinnen mee schrijven in plaats van tien.

Tips van mama Kristien en papa Xavier

Laat de leerstoornis je gezin niet overheersen. Geef meer aandacht aan wat je kind wel kan. Zorg voor een positieve sfeer rond ‘leren’.
Komt je kind in de problemen op school, grijp snel in en stap naar de school.
Stel je positief op. Aanvaard dat ook de school zoekende is. Zoek hoe je het leren voor je kind makkelijker kan maken. Stel je oplossingen voor aan de leraren, het CLB, de zorgleraar…
Informeer je goed op voorhand voor je je kind op een school inschrijft.

Herken een school-met-zorg

Sommige scholen maken werk van een zorgbeleid. Andere scholen niet. Stel voor je inschrijft gerichte vragen aan de school. Kan je dit lijstje afvinken?

Er staat een zorgbeleid op papier.
Mijn kind is welkom en zal aangepaste zorg krijgen.
Ik ken de STICORDI-afspraken. Ik weet voor welke vakken mijn kind meer tijd krijgt, de laptop mag gebruiken…
Ik weet wat de school voorziet en wat ik moet kopen (rekenmachine, laptop, leessoftware).
Er is een contactpersoon op school (zorgjuf, leerlingenbegeleider) die ik altijd kan bereiken.

Voor meer vragen over leerstoornissen, surf naar www.sprankel.be en www.letop.be

bron: klasse.be

De voordelen van de digitale bestanden van Injona.

2011-04-18T11:32:00.002+02:00

Dyslexie - Dyslexiecoach

2011-04-11T10:13:00.004+02:00

Op het Grafisch Lyceum Rotterdam voor vmbo zijn ze al jaren bezig met sterk ontwikkelend taalbeleid en dyslexie is daar een onderdeel van. Er werd hierbij gekozen voor het aanstellen van twee dyslexiecoaches in de onderbouw, twee in leerjaar 3 en één in leerjaar 4. Elke bouw vraagt een ander programma en een specifieke aanpak.

Margot Moolhuysen is leraar drama en remedial teacher. Zij heeft dyslexiecoaching in haar takenpakket. Haar ervaring is dat dyslectische leerlingen heel onzeker uit het basisonderwijs komen. Op het vmbo zitten zij in de klas met gelijken en het dyslexiebeleid geeft hen de kans op succeservaringen. Coaching bestaat uit een persoonlijk gesprek over hoe het gaat en afhankelijk van de leerling worden de vragen gerichter. Zijn zij in staat om op hun rechten te letten tijdens een les of een toets? (zie bijlage) De leraar kan tenslotte het wel eens vergeten als je bedenkt dat hij/zij per dag 150 leerlingen lesgeeft. Deze zelfredzaamheid staat centraal in de coaching. Wanneer de leerling dit nog lastig vindt, ondersteunt de coach hen door te bemiddelen tussen leerling en leraar. De eigen verantwoordelijkheid en het nemen van initiatief wordt bij de leerling gestimuleerd. De begeleiding is positief oplossingsgericht, maar soms kan een confronterend gesprek nodig zijn om de leerling aan te zetten tot zelfhandelend gedrag. De coach helpt de leerling verplichtingen na te komen en inzicht te krijgen in de eigen leerstrategie.

Eens per jaar wordt een lotgenotendag gehouden voor de onderbouw en de bovenbouw. Op de onderbouwlotgenotendag wordt besproken wat andere leerlingen moeten weten over dyslexie, hoe je handig spelling kunt oefenen en hoe je huiswerk kunt plannen. Voor de bovenbouw spelen zaken als ‘hoe ga ik met mijn dyslexie om tijdens mijn stage?'

Bron:Leraar24

Voortgezet Onderwijs - Aanpassing en hulpmiddelen bij het examen

2011-04-03T16:01:00.002+02:00

Voortgezet Onderwijs

Aanpassing en hulpmiddelen bij het examen

Veel eindexamenleerlingen met dyslexie mogen van hun school bij het examen gebruik maken van aanpassingen. Mogelijke aanpassingen zijn een half uur extra examentijd, vergroot lettertype, het gebruik van hulpmiddelen en examens in gesproken vorm (daisy) of in pdf-vorm.
De benodigde aanpassingen moeten officieel voor 1 november van het jaar ervoor aangevraagd worden bij de directeur van de school.

De mogelijkheid om aangepast examen te doen voor leerlingen met een handicap, waaronder dyslexie, is wettelijk geregeld in artikel 55 van het eindexamenbesluit. De directeur van de school bepaalt, als bevoegd gezag, welke leerlingen het examen op een aangepaste manier mogen maken en voor welke aanpassingen en hulpmiddelen zij in aanmerking komen.
Voor wat betreft dyslexie wordt in de praktijk vaak uitgegaan van de aanpassingen en hulpmiddelen die in de dyslexieverklaring van de leerling staan beschreven.

Heeft de leerling geen objectief waarneembare handicap dan is een deskundigenverklaring van een psycholoog of orthopedagoog benodigd. Als in deze verklaring een voorstel wordt gedaan ten aanzien van de aanpassing of de aanpassing sluit aan bij de begeleidingsadviezen, dan is de aanpassing toegestaan.
De school is verplicht om de aanpassingen te melden aan de onderwijsinspectie.

De Centrale Examencommissie Vaststelling Opgaven vwo, havo, vmbo (CEVO) stelt jaarlijks richtlijnen op voor het eindexamen. Deze richtlijnen worden als mededelingen gepubliceerd in het Examenbesluit op www.examenblad.nl.
Het CEVO geeft in deze mededelingen invulling aan zaken die in het eindexamenbesluit zijn opgenomen. Voor dyslexie kunnen op grond van artikel 55 van het eindexamenbesluit, regels opgenomen worden over bijvoorbeeld het gebruik van een laptop met spellingcontrole, examenopgaven in grootschrift (A3) en examens in gesproken vorm.
(Bron:balansdigitaal)

De richtlijnen voor het schooljaar 2010-2011 kunt u vinden via op de website van DUO.

Bron:www.lobo-50tien.nl

Content (digitale bestanden) van Injona

2011-03-28T10:07:00.002+02:00

Mensen die werken met ICT-hulpmiddelen, hebben digitale boek- bestanden (= content) nodig om deze software optimaal te kunnen gebruiken tijdens werk of studie. U kunt de tekst-documenten ook zelf scannen, waarmee deze digitaal beschikbaar komen voor gebruik. Zoals u zelf misschien al gemerkt hebt, is dat zelf scannen een tijdrovend werk en laat de kwaliteit nogal eens te wensen over. Onze belangrijkste activiteit is dan ook het scannen en omzetten van bestaande analoge of tekstbestanden als boeken, werkstukken en lesmateriaal naar voor u bruikbare digitale boekbestanden. Hierbij gaat het dan bijvoorbeeld om het omzetten van een Word-bestand naar een PDF- of KES-bestand, of het omzetten van een tekstbestand-op-papier naar een gesproken versie in Mp3 formaat met realspeak stemmen van hoge kwaliteit. Voormeer info klink hier

Dyslexie en keuze middelbare school

2011-03-21T09:40:00.002+01:00

Mijn dochter (12) zit in groep 8 en heeft dyslexie. Ze krijgt al jaren begeleiding van de remedial teacher op school. Nu heeft ze naar aanleiding van de entree toets en haar inzet en doorzettingsvermogen een havo-schooladvies gekregen, dat ook ondanks een Cito-score van 533, blijft staan.

Maar waar doen we nu goed aan? Ze heeft van haar vorige juf (helaas inmiddels van school af) het advies havo/vwo-brugklas gekregen. Haar huidige juf denkt dat ze beter een vmbo-t/havo-brugklas kan gaan doen. Ik wil haar behoeden voor een te zwaar pakket (ook gezien de dyslexie), maar qua intelligentie en werkhouding kan ze havo/vwo misschien prima aan. Ook gaan naar dezelfde havo/vwo-brugklas twee meisjes bij wie ze graag in de klas wil. Op de middelbare school van haar keuze werken ze met laptops en het Kurzweil-programma en dit kan op beide niveaus.

Nathalie van Thiel, leerkracht en J/M schoolcoach:
Dit is een veel voorkomend dilemma: sturen we ons kind naar die brugklas net boven het niveau of kiezen we voor het lagere niveau? Veel ouders worstelen met deze vraag op het moment dat het schooladvies en de uitslag van de Cito-eindtoets duidelijk zijn.

Jouw dochter heeft een havo-advies gekregen, maar een Cito-score van 533. De vraag is of de middelbare school van jullie keuze je dochter zal aannemen. Bij veel scholen is het advies van de leerkracht doorslaggevend, maar niet overal.

Uit je verhaal blijkt dat er veel punten voor de keuze havo/vwo spreken:
- Je dochter is gemotiveerd; ze wil graag naar deze school.
- Haar werkhouding is goed.
- Het schooladvies is havo.
- De school van jullie keuze werkt met Kurtzweil (een compleet dyslexie- softwarepakket)

Waar je bang voor bent, is het eventueel te zware programma. Voor een kind is het heel moeilijk om in de brugklas te merken dat het allemaal te zwaar is en dat er een stap terug gemaakt moet worden. Het kan het zelfvertrouwen een flinke knauw geven.

Daarom is het belangrijk om samen met je dochter de keuze goed te bespreken. Wees eerlijk en bespreek met haar je dilemma. Vertel haar dat het voor haar best eens moeilijk kan worden. Leg de nadruk daarbij op het feit dat ze dyslectisch is en dat ze daardoor soms extra hard zal moeten werken. Spreek je vertrouwen in haar uit! Mocht blijken dat het pakket te zwaar is, dan hoeft ze zichzelf niks te verwijten. Ze mag toch altijd trots zijn dat ze de uitdaging aanging en dat ze het in ieder geval geprobeerd heeft.

Zorg dat ze op jouw steun en hulp kan rekenen. Indien mogelijk in de vorm van het organiseren van specifieke hulp die nodig is vanwege haar dyslexie. Kijk ook eens op www.ikhebdyslexie.nl voor meer softwaretips ter ondersteuning.

bron:www.jmouders.nl

Nieuw: draaiboek met tips voor ouders en school

2011-03-14T09:01:00.000+01:00

Rond de aansluiting tussen onderwijs en gezondheidszorg zijn voor scholen en voor ouders van kinderen met dyslexie twee draaiboeken gemaakt. De draaiboeken laten in vijf stappen kort zien waar je als school en als ouders aan moet denken als een kind dyslexie blijkt of lijkt te hebben.

Vanaf de eerste signalen van mogelijke dyslexie beschrijven ze de extra begeleiding op school en thuis tot aan de vraag of dyslexiebehandeling in de gezondheidszorg nodig is. De draaiboeken gaan in op de vraag waarom afstemming tussen ouders, school en behandelaar zo belangrijk is. En welke begeleiding en ondersteuning blijft na behandeling nodig?

Begin februari 2011 ontvangen alle scholen een exemplaar van beide draaiboeken. De leden van Balans ontvangen een exemplaar bij het februarinummer van Balans Magazine. De draaiboeken zijn ook te downloaden van de websites van Masterplan Dyslexie en Dyslexieroute.

Bron: Masterplan Dyslexie

Dyslexie: Elk nadeel heeft zijn voordeel!

2011-03-07T09:13:00.003+01:00

Uit onderzoek is gebleken dat selfmade miljonairs vier keer zo veel kans hebben op dyslexie als de rest van de bevolking. Wat is daarvan de oorzaak?

Dyslectici worstelen met L- gericht denken. L- gericht denken is een vorm van denken en een houding tegenover het leven die kenmerkend is voor de linkerhemisfeer van het brein (sequentieel, feitelijk, functioneel, tekstueel en analytisch). Deze benadering, dominant in het huidige tijdperk, belichaamd door computerprogrammeurs, gekoesterd door zakelijke organisaties en beklemtoond in het onderwijs, wordt door linkerbrein kenmerken gestuurd naar linkerbrein resultaten.

R- gericht denken is de vorm van denken en houding tegenover het leven dat karakteristiek is voor de rechterhemisfeer van het brein (simultaan, beeldend, esthetisch, contextueel en verbindend). Deze benadering die onderbelicht is in het huidige tijdperk, belichaamd door creatieve en zorgzame mensen, onder gewaardeerd door organisaties en verwaarloost in het onderwijs, wordt door rechterbrein kenmerken gestuurd naar rechterbrein resultaten.

Zoals blinde mensen hun gehoor sterker gaan ontwikkelen, zo zorgen problemen van dyslectici op het ene gebied tot buitengewone gaven op andere gebieden. Sally Shaywitz, als neuroloog verbonden aan Yale en specialist op het gebied van dyslexie, schrijft het zo: “Dyslectici denken anders. “Ze zijn intuïtief en blinken uit in probleemoplossing, het grote plaatje zien en vereenvoudigen”. “Ze zijn ongeschikt voor stampwerk, maar ze zijn geïnspireerde visionairs”.

Mensen die morrelen aan de regels van het spel, zoals Charles Schwab, uitvinder van discontomakelarij, en Richard Branson, die de muziekhandel en de luchtvaartindustrie opschudde, noemen allebei dyslexie als het geheim van hun succes. Die dwong hen het grote plaatje te zien. Omdat ze moeite hebben de bijzonderheden van iets te analyseren, werden ze enorm handig in het herkennen van patronen.

Alle grote ondernemers zijn systeemdenkers. Wie een groot ondernemer wil zijn moet leren een systeemdenker te worden en zal de aangeboren passie om dingen in hun totaliteit te zien moeten ontwikkelen. Uit onderzoek blijkt dat één cognitieve gave de toppresteerders onderscheidde van de middelmatige: herkenning van patronen, het denken in “een groot plaatje”, waardoor leiders instaat zijn om precies de betekenisvolle trends te kiezen uit de warboel van informatie om hen heen en om strategisch ver vooruit te denken.

bron :www.managementpro.nl

Onderwijs op z'n smalst

2011-02-28T08:26:00.003+01:00

De kwaliteit van het Nederlandse onderwijs ligt flink onder vuur. We zijn namelijk uit de top tien van de landen met goede leerprestaties gevallen. En dat is niet handig voor een kenniseconomie. De lat moet dus weer omhoog, is de boodschap. Aan de andere kant moet er flink bezuinigd worden, ook op het onderwijs. Dat kan gerust samengaan, vindt Van Bijsterveld. En zo maakt onderwijsland de zoveelste koersverandering mee.

‘Presteren’ is het nieuwe devies. De rest is bijzaak. Van Bijsterveld gaat ambitieus te werk om het onderwijs uit te kleden tot een prestatie- en productiebedrijf. Ze heeft een voorliefde voor cijfertjes. Gedreven rekent ze ons voor wat het de staat financieel oplevert om rugzakjes in de ban te doen en de studieduur te beperken. Het speciaal onderwijs kan ook gerust (met) minder. Wat het ons uiteindelijk aan kwaliteit gaat opleveren, haalt ze uit gestandaardiseerde toetsgegevens, in- en uitstroomprofielen, alsdan grafieken en voorspellende kosten/baten- berekeningen.

Ik kan een eind met Van Bijsterveld mee gaan. Dat onderwijsland zich weer op kwalitatief en effectief onderwijs gaat richten en de functie van veredeld Postbus-51 loket naast zich neerlegt, lijkt mij geen slechte ontwikkeling. Maar het beleid heeft meer in petto. Zo gaat er op passend onderwijs, extra geld en handen om kinderen die dat nodig hebben op een verantwoorde wijze binnen de school te kunnen houden (= rugzakje), flink gekort worden. Buiten de boot vallen komt leerlingen duur te staan. Het wordt een kwestie van doorstomen of verzuipen in de ‘mainstream’; zonder rugzakjes, zonder noodzakelijke specialistische hulp- en begeleidingsmogelijkheden, zonder extra tijd voor verdieping, verbreding of herhaling en zonder ook maar enige andere ‘franje’.

Wat ik in het hele verhaal mis is een overtuigend argument, anders dan bezuinigingen. Een argument waar uit blijkt dat Van Bijsterveld de praktijksituatie kent en echt verstand van zaken heeft. Van Bijsterveld doet het voorkomen alsof elke leerling die ook maar iets afwijkt van het gemiddelde, voorzien wordt van een label om voor een rugzakje in aanmerking te komen. Maar het is echt geen realiteit dat je een diagnose krijgt bij een pakje boter. En om een rugzakaanvraag gelde te maken, moet je inmiddels heel wat meer mankeren dan ‘slechts’ dyslexie, Asperger of ADHD. Centraal bij de toekenning staat aangetoonde handelingsverlegenheid van de ouders en de leerkracht in relatie tot de hulpvraag en de onderwijsbehoefte van de betreffende leerling. Is dat niet precies de essentie van passend onderwijs?

Er moet dus minimaal 300 miljoen euro worden bespaard op passend onderwijs. In het speciaal onderwijs vallen de grootste klappen. De oplossing moet worden gevonden in een betere samenwerking tussen de regionale samenwerkingsverbanden van scholen voor speciaal onderwijs en reguliere scholen, om zoveel mogelijk kinderen op de juiste plek te krijgen. Alsof dat niet al gebeurt. Landelijk zijn er multidisciplinaire Zorg Advies Teams ingesteld, met als doel een passende vorm van onderwijs en/of begeleiding voor de aangemelde zorgleerlingen te vinden. Zij gaan professioneel en adequaat te werk. Ik spreek uit ervaring als ik stel dat er geen enkele leerling zonder urgente noodzaak geplaatst wordt op SBO-scholen. Die tijd ligt al ver achter ons. Deze bezuiniging gaat straks voor heel wat kinderen het verschil maken tussen meekomen of achterblijven. En niet omdat de leerkracht dat niet anders zou willen, maar omdat de leerkracht handen tekort komt.

Want waar het feitelijk op neerkomt is dat onze basisscholen en het voortgezet onderwijs straks nog meer kinderen met problemen moeten opvangen met nog minder geld. ‘Maar wat komt er dan terecht van de beraamde kwaliteitsverbetering van het onderwijs?’, zul je je misschien afvragen. Nou, dat zit zo; Van Bijsterveld stelt namelijk wel per 1 januari 2012 honderd miljoen euro beschikbaar voor deskundigheidsbevordering van leerkrachten. Het lijkt misschien een reële tegemoetkoming, maar het is een wassen neus. Achterhaald. Leerkrachten bekwamen zich regelmatig en scholen zijn lerende organisaties. Waar leerkrachten echt behoefte aan hebben is extra tijd en specifieke hulp om naast alle andere leerlingen hun zorgleerlingen goed te kunnen begeleiden. Bijvoorbeeld door de inzet van ambulante begeleiders, die naast de zorg voor de leerling ook de leerkracht ondersteunen en coachen. Maar juist die deskundige ambulante begeleiders worden straks in grote getale ontslagen. Omdat zij nu nog worden betaald uit de betreffende rugzakjes.

Zoals Van Bijsterveld haar plannen presenteert, verwacht ik dat ze deze komende jaren in stroomversnelling zal doorvoeren. Wars van alle neveneffecten. Als de cijfertjes maar kloppen. Maar ik zou niet graag in de schoenen van haar opvolger staan. Als blijkt dat steeds meer leerlingen buiten de boot vallen, omdat er niet langer aan hun specifieke onderwijsbehoeften kan worden voldaan. Als het voortgezet onderwijs inderdaad hun aannamebeleid gaan veranderen, in het kader van prestatiegericht management, waardoor deze kinderen niet meer welkom zijn. Een toename van thuiszittende leerlingen is niet ondenkbaar, met alle gevolgen van dien. Wat zal het gaan kosten om straks het onderwijs weer voor iedereen toegankelijk en passend te maken? Meer dan 300 miljoen, vrees ik.

.Bron: Fok.nl

Kids stellen vragen aan Tweede Kamerlid

2011-02-21T15:08:00.002+01:00

Vijf kinderen van de Koningin Julianaschool zaten vrijdagmiddag vol spanning te wachten op Kathleen Ferrier, tweede Kamerlid voor het CDA. Zij bracht een werkbezoek aan de school in de Oranje Nassaulaan. Zij kreeg een rondleiding en uiteraard werd aandacht besteed aan de rol van het speciaal (basis)onderwijs in Culemborg en Nederland. Maar ook mochten kinderen van de leerlingenraad vragen stellen aan Ferrier.

door Yolande van Erp-Deuss

De Koningin Julianaschool is een school voor leerlingen van 4 t/m 13 jaar, die -om welke reden dan ook- problemen hebben met leren en/of problemen hebben op sociaal-emotioneel gebied. Kenmerkend voor de school is dat het speciale zorg biedt die in de ‘gewone’ basisschool niet geboden kan worden.

De komende tijd moet veel bezuinigd worden, ook in het onderwijs. Daar maken niet alleen leerkrachten zich zorgen over, maar ook de kinderen, zo bleek. Een aantal kinderen van de Leerlingenraad van de Koningin Julianaschool mocht een vraag stellen aan Ferrier. Zo wilde Maarten uit groep 8 graag weten van het Kamerlid of er voldoende aandacht blijft voor kinderen met dyslexie of dyscalculie. Mats maakte zich zorgen over de grootte van de groepen in de klas. Op dit moment wordt op de Koningin Julianaschool gestreefd naar zo klein mogelijke groepen; in de onderbouw is dat rond tussen de 12 en 14 leerlingen. In de bovenbouw is het streefgetal 16-18 leerlingen per groep. Mats gaf aan dat hij dat wel prettig vind, kleine groepen. Emma uit groep 7 vraagt zich af of er in de toekomst hulpmiddelen zoals een Daisy-speler wel vergoed blijven. Allemaal pittige vragen, vond Ferrier. Wethouder Geertzen beaamt dat. ,,Nogal politieke vragen hoor’’, zei hij lachend.

Toen Ferrier weer doorging met de rondleiding praatten de kinderen nog wat na। Ze vonden het erg leuk dat er een lid uit de Tweede kamer op bezoek was gekomen en waren blij met haar uitleg.

Bron:culemborgsecourant

Belastingaftrek van kosten bij dyslexie

2011-02-14T10:05:00.002+01:00

Aftrek van dyslexiehulpmiddelen

Sinds 2009 geldt de zorgkosten regeling aftrek van specifieke zorgkosten waarbij de kosten van dyslexiehulpmiddelen afgetrokken kunnen worden van de belasting. Het gaat hierbij om hulpmiddelen die speciaal voor mensen met deze functiebeperking zijn ontwikkeld, zoals de Daisyspeler, Readingpen én softwareprogramma's als Kurzweil, Sprint, ClaroRead en Tutor.

De noodzaak van het hulpmiddel moet wel worden aangetoond en opgenomen zijn in de dyslexieverklaring. Een laptop kan niet als dyslexiehulpmiddel worden afgetrokken, omdat deze ook door mensen zonder functiebeperking wordt gebruikt.

Het besluit dat is genomen door de staatssecretaris van Financiën over de aftrek van dyslexiehulpmiddelen kunt u nalezen in Staatscourant nr। 40 (Besluit van 14 februari 2008, nr. CPP2007/3175M).

www.steunpuntdyslexie.nl

NWO-subsidie voor dyslexie-onderzoek

2011-02-07T08:40:00.002+01:00

NWO-Geesteswetenschappen heeft een subsidie toegekend voor een onderzoeksprogramma dat voortbouwt op het ‘Dutch Dyslexia Program’ (DDP), een grootschalig, multi-center onderzoek gestart in 1997 met deelname van de Rijksuniversiteit Groningen, Universiteit van Amsterdam en Radboud Universiteit Nijmegen. Professor Ben Maassen, hoogleraar dyslexie bij de Faculteit der Letteren, leidt samen met professor van der Leij (UvA) en professor Natasha Maurits (BCN/UMCG) het onderzoeksproject .

Taalstoornis

Dyslexie is een taalstoornis op genetisch-constitutionele basis die kan worden gekarakteriseerd als een multi-factoriële stoornis van de neurolinguïstische functies. Het ‘Dutch Dyslexia Program’ is een longitudinale onderzoek waarbij kinderen vanaf hun geboorte tot en met het tiende levensjaar zijn gevolgd. De resultaten bevestigen i n de eerste plaats de genetisch-familiaire etiologie: bij 40% tot 60% van de kinderen van dyslectische ouders wordt de diagnose dyslexie gesteld. In de tweede plaats zijn in de vroege taal- en spraakontwikkeling bij kinderen in de leeftijd van 2 tot 5 jaar subtiele afwijkingen gevonden die kunnen worden gezien als voorlopers van dyslexie. Zelfs op baby-leeftijd zijn afwijkingen in de auditieve waarneming van spraakklanken gevonden. In de derde plaats is duidelijk geworden dat kinderen met dyslexie grote variabiliteit vertonen in ernst van de dyslexie, en in het verdere verloop van ontwikkeling van leesvaardigheid. Dit onderstreept de heterogeniteit van dyslexie als klinisch beeld en roept vragen op over de factoren die daarbij een rol spelen.

onderzoeksproject Longitudinaal Dyslexie

Het nu toegekende programma plaatst dyslexie in een longitudinaal, neurolinguïstisch perspectief. De onderzoekers richten zich daarbij op twee belangrijke onderzoeksvragen. (1) Ongeveer de helft (40% tot 60%) van de kinderen van dyslectische ouders ontwikkelt dyslexie (groep DYS), maar de andere helft niet (groep nonDYS). Dit project richt zich op kinderen gedurende de eerste jaren van de leesontwikkeling (‘present state’). Onderzocht worden de ernst van de fonologische tekorten en normalisatie- en compensatie processen door kinderen met genetisch risico op dyslexie mét (DYS) en zónder (nonDYS) dyslexie onderling te vergelijken, en te vergelijken met controle-kinderen.

(2) De tweede vraag is gerelateerd aan de eerste en richt zich op het verdere verloop van de leesontwikkeling. Naast het verschil tussen DYS en nonDYS, blijkt er ook een grote variabiliteit binnen de groep DYS wat betreft snelheid van leesontwikkeling en uiteindelijk bereikte, functionele leesvaardigheid. Dit tweede project volgt de kinderen verder gedurende een aantal jaren van hun leesontwikkeling (‘future state’).

Het longitudinale karakter van dit onderzoek, met een leeftijdsspanne van 0 tot 15 jaar, biedt de unieke mogelijkheid antwoorden te vinden op een aantal kernvragen met betrekking tot dyslexie.

Bron:portaal.verplegingenverzorging

Acties tegen de bezuinigingen op Passend Onderwijs

2011-02-01T17:13:00.002+01:00

Acties tegen de bezuinigingen op Passend Onderwijs

Het zal u niet ontgaan zijn: Het nieuwe kabinet wil 300 miljoen bezuinigen op Passend Onderwijs. Dit zal zijn weerslag hebben op de kwaliteit van het reguliere en speciale onderwijs, de inzet van rugzakjes en ambulante begeleiding.

Komende weken protesteren de CG-Raad, onderwijsorganisaties, vakbonden en ouders van leerlingen tegen de bezuiniging van 300 miljoen euro op Passend Onderwijs. De bezuinigingen zorgen voor een afbraak van de kwaliteit van onderwijs aan kinderen met een beperking.

We roepen u op om deze acties te steunen!

Hoe zit het ook al weer?

Passend Onderwijs is een beleidsvoornemen van het ministerie van OCW en moet in 2012 gerealiseerd worden. Bij dit systeem moet de school waar ouders een kind aanmelden op zoek naar een passende plek binnen de eigen school of elders. Alle scholen voor basis- en voortgezet onderwijs moeten daarvoor samenwerken.

Passend Onderwijs zou de oplossing moeten bieden voor de huidige problemen met onderwijs aan kinderen met beperkingen. Te veel kinderen zitten thuis, krijgen onderwijs dat kwalitatief niet goed is of dat niet bij ze past. Het reguliere onderwijs is vaak te weinig toegankelijk voor kinderen met een beperking en de kansen op een regulier diploma zijn te laag. Door fors te bezuinigen zullen de problemen niet worden opgelost, maar juist verergeren.

Wat kunt u doen?

Teken de petitie van de gezamenlijk ouderorganisaties, onderwijsorganisaties en vakbonden tegen de bezuinigingen. Deze petitie vindt u hier: http://petities.nl/petitie/stop-bezuiniging-van-300-miljoen-op-passend-onderwijs

Volg het inhoudelijke debat op 8 februari van 12.00 tot 14.00 in Nieuwspoort via internet op www.nieuwspoort.nl. Het debat wordt georganiseerd door de samenwerkende organisaties.

Kom op 9 februari om 14.00 naar het NBC in Nieuwegein voor de landelijke manifestatie: NEE tegen bezuinigingen, JA voor onderwijs!

Dyslexie en dyscalculie in het VO

2011-01-31T09:28:00.001+01:00

In september 2010 voerde het PON een quick scan uit onder alle scholen voor voortgezet onderwijs. De aanleiding voor deze bevraging was het voornemen om met ingang van het schooljaar 2011-2012 de exameneisen in het voortgezet onderwijs aan te scherpen. Met deze quick scan wil het ministerie van OCW een beter beeld te krijgen van maatregelen die scholen nemen voor(eindexamen)leerlingen met dyscalculie of dyslexie en de eindexamenresultaten die deze leerlingen behalen.

De quick scan is uitgevoerd door middel van een internetenquête waaraan 521 vestigingen van scholen die VMBO (BB, KB, GL en TL), HAVO en/of VWO examens afnemen, deelnamen. Deze vestigingen leverden de individuele examengegevens van 3606 leerlingen met een dyslexie verklaring. In deze samenvatting presenteren wij de belangrijkste conclusies van deze quick
scan per onderwerp.

U kunt de quickscan downloaden op de website van de Rijksoverheid.

Bron: Ministerie van OCW

Injona is ook aanwezig op de NOT 2011

2011-01-24T08:37:00.002+01:00

Na het succes van 2009 is de Dyslexiestraat ook de komende editie van de NOT aanwezig. In deze bijzondere straat vindt de bezoeker specialisten op het gebied van dyslexie. De organisaties werken allemaal vanuit de principes van de Protocollen Leesproblemen en Dyslexie.

Het doel van de Dyslexiestraat is helderheid en transparantie te bieden voor een optimale begeleiding van deze zorgleerlingen. En daar bij horende ICT hulpmiddelen en Content.

Ook Injona is ook aanwezig om presentaties te geven over de scan service en het digitaliseren van boeken.

Als gastspreker ben ik uitgenodigd door Opdidakt supplies.

Voor het presentatieschema klik hier

Dyslexie

2011-01-17T09:01:00.001+01:00

dyslexi

Jullie zeggen wel stel je niet aan,
Maar hoe is het voor mij is daar moet je eens bij stilstaan.
Weten jullie wel wat het is,
Nou denk je makkelijk nou dan heb je het mis.
Ik haal de letters door elkaar,
Niet alle gelukkig maar een paar.
Mensen met dyslexie schamen zich wel eens,
Daar ben ik het wel mee eens.
Ik heb het ook gehad nu niet egt meer,
Maar die tijd deed best zeer.
Was vanaf de middelbaren school alles vreemd,
Het is dan mijn verlegenheid die toeneemt.
Door mijn mentor van de 2de ben ik er nu aardig over heen,
Schaam me niet meer en de reacties zijn ook iet gemeen.
Waren ze al wel niet maar toch,
Mijn gevoel vond dat ik het niet moch.
Ik gebruik nu alles waar ik recht op heb,
En het helpt ook en dat geeft een pep.
Maar wat ik wil zeggen tegen andere is,
Maak gebruik van wat er voor je is.
En mensen die geen dyslexie hebben,
Oordeel niet zomaar voor dat je iets egt weet dat doe je wedde?

bron:1001 gedichten.nl

Veel studenten met een leesbeperking hebben baat bij teksten die omgezet zijn in spraak

2011-01-10T11:29:00.002+01:00

Bijeenkomst XS=USE over boeken omzetten

Veel studenten met een leesbeperking hebben baat bij teksten die omgezet zijn in spraak, spraak met meelezen (focusmarkering) of groot letterdruk. Gelukkig hebben veel hoger onderwijsinstellingen tegenwoordig software waarmee studenten teksten kunnen omzetten naar een geschikt formaat. Voor documenten die digitaal worden aangeleverd is dit een handige oplossing, maar wat moeten studenten met hun boeken?

Dat omzetten van boeken wordt besproken tijdens de bijeenkomst van XS=USE. Het doel van deze bijeenkomst is kennis uitwisselen: Wat is er mogelijk? Welke ontwikkelingen komen er aan? Wat is gewenst? En hoe kunnen we samenwerken? Onderwijsprofessionals en experts worden van harte uitgenodigd voor deze bijeenkomst van de SIG XS=USE.
De middag bestaat uit presentaties en discussies van en met organisaties die zich bezig houden met het omzetten van boeken.

Programma

12:30 inloop

13:00 Welkom + inleiding

13:15 Presentaties projecten en plannen
Het eerste deel presenteren verschillende organisaties hun projecten en plannen op het gebied van boeken omzetten in andere formaten.
Deze presentaties worden verzorgd door de volgende organisaties:
- TU Delft
- Dedicon
- Lexima
- Injona

15:30 In gesprek over…
In het tweede deel is ruimte voor discussie; Waar hebben studenten baat bij en wat kunnen we ze bieden? Waar zouden we op moeten letten? Wat en wie hebben we nodig om boeken zo goed mogelijk om te zetten in andere formaten? En hoe kunnen we daarin samenwerken?

16:30 afsluiting + borrel

bron:www.handicap-studie.nl

Vooroordelen van leraren beïnvloeden prestaties leerlingen

2010-12-20T10:56:00.003+01:00

‘Achmed mag al blij zijn met een zes want die kan het toch niet.’ Sommige leerkrachten verwachten weinig van hun allochtone leerlingen. Dat is vaak niet terecht, maar het beïnvloedt wel hun prestaties, in negatieve zin. Vooroordelen van meester of juf hebben effect op de prestaties van leerlingen.

Dit geldt voor allochtone leerlingen, maar bijvoorbeeld ook voor leerlingen met leerproblemen zoals dyslexie. Dit blijkt uit onderzoek van Linda van den Bergh, Lisette Hornstra, Eddie Denessen, Joep Bakker, Rinus Voeten en Rob Holland van het Behavioral Science Institute van de Radboud Universiteit Nijmegen. De resultaten zijn gepubliceerd in het American Educational Research Journal en in het Journal of Learning Disabilities.

Vooroordelen tegenover allochtonen en dyslexie
Het onderzoek over houdingen ten opzichte van allochtone leerlingen is gehouden onder 41 basisschoolleerkrachten. In totaal zijn er oordelen over 434 scholieren met een Nederlandse, Turkse of Marokkaanse achtergrond in het onderzoek betrokken.
In het onderzoek over houdingen ten opzichte van leerlingen met dyslexie, constateerden de onderzoekers een vergelijkbaar effect. Leerlingen met dyslexie, die les kregen van een leraar met vooroordelen over leerlingen met dyslexie, presteerden minder goed op gebied van spelling dan leeftijdgenootjes met een minder bevooroordeelde leraar.

Impliciete reacties gemeten
Voor het eerst zijn vooroordelen van leerkrachten gemeten met impliciete taken; een impliciete associatietest (IAT) en een priming taak. Dit zijn computertaken waarmee via het meten van de reactiesnelheid een houding vastgesteld kan worden. En dat levert een realistischer beeld dan de antwoorden op vragenlijsten, waarbij de kans op sociaal gewenste antwoorden groot is. De leerkrachten deden de associatietest en beantwoordden daarnaast vragen over hun verwachtingen van individuele leerlingen. Verder keken de onderzoekers of de vooroordelen van leerkrachten samenhingen met de Cito-scores van de leerlingen.

Bevooroordeelde leerkrachten beoordelen allochtone kinderen en kinderen met dyslexie negatiever
Leerkrachten hebben over het algemeen lagere verwachtingen van allochtone leerlingen. Deze groep leerlingen doet het feitelijk ook minder goed op school dan hun autochtone leeftijdgenoten, bijvoorbeeld vanwege een taalachterstand. Leerkrachten verschillen echter in de mate waarin ze lagere verwachtingen hebben van allochtone leerlingen. Uit dit onderzoek is gebleken dat de verwachtingen van allochtone leerlingen vooral lager zijn bij leerkrachten met sterkere vooroordelen. Dit was terug te zien in de leerprestaties van de leerlingen; hoewel allochtone leerlingen in alle groepen gemiddeld lagere Cito-scores halen dan autochtone leeftijdgenootjes, is het verschil groter naarmate de leerkracht negatiever staat tegenover allochtonen. Een vergelijkbaar effect werd ook gevonden voor leerlingen met dyslexie.

Bron : lokum

Oq eenpag stuurbenze qevos

2010-12-13T09:04:00.002+01:00

…naar het daliesvan peleeuw m hem te vrageneen onberkoning te penoemen. ‘En?’ vroegbe qeer. De vos begreedbat pe deer onqerkoning hoodteteworqen. Stel je voor dat alle teksten er voor jou zo uitzagen. Je zou niet zo snel kunnen lezen én je zou veel meer tijd nodig hebben om de tekst te begrijpen. Dat is precies wat een kind met dyslexie doormaakt.

Straat of staart?

“Als kleuter kon Sydney het uitleggen als de besten. Zowat iedereen zei dat hij leren lezen en schrijven leuk zou vinden. Voor hem was het een ramp. Na amper twee weken huilde hij hartverscheurend. Hij voelde zich dom. Die stomme letters s, k en i kon hij niet onthouden”, vertelt zijn mama. “Ook hoofdrekenen gaat soms niet goed, omdat hij de tussenoplossingen niet kan onthouden. Met inzicht is er geen probleem. Bij huiswerk neemt hij stiekem zijn rekenmachine. Omdat hij de tafels niet uit het hoofd kent duurt het veel langer.”

“Oef, vandaag geen huiswerk taal, maar vraagstukken! ‘Mama, wat is een straat van een rat?’ (hij leest straat i.p.v. staart). Zelfs die vraagstukken lezen en begrijpen lukt hem niet. Als ik ze voorlees wel. In het weekend wil hij dolgraag naar de film. Gelukkig is die gesproken in het Nederlands en zonder ondertitels.”

Mama, wat is de straat van een rat?

Wat is het?

Kinderen met dyslexie kunnen moeilijk vlot lezen en spellen. Ze hebben het lastig om zaken uit het hoofd te leren en soms hebben ze ook weinig gevoel voor tijd. Nieuwe informatie verwerken vergt meer tijd dan bij andere kinderen. En lang aandachtig zijn is moeilijk. Voor Frans of Engels zijn er minstens zoveel moeilijkheden als voor Nederlands. Dyslexie is een leerstoornis. Als dat niet (h)erkend wordt, worden kinderen snel dom of lui genoemd.

Wie heeft het?

Drie tot vijf procent van de Vlamingen heeft dyslexie. In iedere klas zit wel één of twee leerlingen met dyslexie. Ongeveer één op de twintig heeft het in een hardnekkige vorm. Dyslexie komt viermaal meer voor bij jongens. In heel wat gezinnen zijn er meerdere kinderen met dyslexie. Dat wijst er op dat erfelijkheid een rol speelt.

Wat kunnen we doen?

Kleuters met familieleden met dyslexie en kleuters met spraak- en taalproblemen hebben meer kans op dyslexie. Thuis en op school moeten we dus vooral op signalen letten. Wie een probleem vermoedt, neemt best contact op met de leraar en het CLB. Bij ernstige vermoedens van dyslexie kan men je kind testen of doorverwijzen. Bij dyslexie wordt een attest uitgereikt. Het probleem én de sterke kanten van het kind kennen is erg belangrijk voor een goede begeleiding. Pas als ouders en leerkrachten het probleem aanvaarden kan het kind ermee leren omgaan.

De kans op slagen is het grootst als het kind zelf, zijn ouders, leerkrachten, CLB, externe buitenschoolse hulp (logopedie…) een hecht team vormen. Allen hebben ze daarin een aparte, maar even belangrijke rol.

Bron: klasse voor ouders

Wat is dyslexie?

2010-12-06T08:47:00.002+01:00

Dyslexie is een leerstoornis die zich manifesteert als een probleem met lezen, spelling en in sommige gevallen wiskunde. Het is gescheiden en verschillend van leesproblemen als gevolg van andere oorzaken, zoals een niet-neurologische deficiëntie met gezichts-of gehoorvermogen, of van slechte of onvoldoende leesonderwijs.

Er wordt geschat dat dyslexie treft tussen 5% en 17% van de Amerikaanse bevolking.

Dyslexie wordt verondersteld om het resultaat van een neurologische defect / verschil, en hoewel niet een verstandelijke handicap, een taal handicap, onder anderen.

Er zijn vele definities van de aandoening genaamd''dyslexie'', maar geen consensus.

De World Federation of Neurology gedefinieerd dyslexie als volgt:

''Specifieke ontwikkelingsdyslexie is een stoornis die zich manifesteert door moeilijkheden te leren lezen, ondanks de conventionele instructie, voldoende intelligentie, en adequate sociaal-culturele mogelijkheden. Het is afhankelijk van de fundamentele cognitieve handicap die vaak van de constitutionele oorsprong.''

Enkele van de andere gepubliceerde definities zijn louter beschrijvend, terwijl nog anderen belichamen causale theorieën. Uit de uiteenlopende definities gebruikt door dyslexie onderzoekers en organisaties over de hele wereld, blijkt dat dyslexie is niet een ding, maar vele, voor zover het dient als een conceptueel clearing-huis voor een aantal leesvaardigheid tekorten en problemen, met een aantal oorzaken .

Kastelen en Coltheart, 1993, fonologische en het oppervlak vormen van dyslexie beschreven naar analogie met klassieke subtypes van verworven dyslexie (alexie), die zijn ingedeeld om de snelheid van fouten volgens de in het lezen van non-woorden. Maar het onderscheid tussen oppervlak en fonologische dyslexie heeft niet vervangen van de oude terminologie van empirische dysphonetic versus dyseidetic soorten dyslexie. De oppervlakte / fonologische onderscheid is vooral beschrijvend, en verstoken van elke etiologische hypothese met betrekking tot de onderliggende mechanismen hersenen, in tegenstelling tot de dysphonetic / dyseidetic onderscheid verwijst naar twee verschillende mechanismen: - een betrekking heeft op een toespraak van discriminatie tekort, en de andere naar een visuele perceptie bijzondere waardevermindering.

De meeste mensen met dyslexie die Dysiedetic type Boder, hebben aandacht en ruimtelijke problemen die interfereren met het lezen overname proces.

Er is geen remedie voor dyslexie, maar dyslectische personen kunnen leren lezen en met een passende educatieve ondersteuning te schrijven.

Voor alfabet schrijven systemen, het fundamentele doel is om een kind bewust te maken van overeenkomsten tussen grafemen en fonemen te verhogen en deze relateren aan het lezen en spelling. Gebleken is dat de opleiding gericht naar visuele taal en orthografische problemen oplevert langduriger winsten dan louter mondelinge fonologische training.

Verder lezen

Bron: The medical news

Dyslexie onder de knie

2010-11-30T10:58:00.002+01:00

Iris Lenters uit Rijswijk heeft wat moois meegemaakt. Háár verhaal is opgenomen in het boek ‘Schrijven met dyslexie’ dat eind november in Deventer feestelijk van de pers rolde.

De dertienjarige scholiere vertelt trots: “Ik heb een heel boek geschreven, maar dat konden ze niet opnemen. Dat zijn meer dan 100 bladzijden. Ze hebben dus stukjes genomen uit twee hoofdstukken. Het gaat over Lotte en tweelingzus Roos op een middelbare school. Daar ontdekt Roos dat ze niet goed is met getallen (dyscalculie). Tijdens een bingo die ze organiseren, wordt Roos een beetje gek. Hoort ze stemmetjes in haar hoofd. Nee, zo maak ik dat zelf niet mee.” De dyscalculie en dyslexie waar Iris Lenters sinds groep 7 van de basisschool mee kampt, zorgt wel voortdurend voor spelfouten als ‘word met een t’. Of dan schrijft ze ‘als’ als het ‘dan’ moet zijn.

Vervelend

“In het boek ‘Schrijven met dyslexie’ zijn die spellingsfouten”, vertelt Iris, “niet verbeterd.” Zelf vindt ze haar dyslexie ‘’soms wel vervelend, maar eigenlijk weet ik niet beter.”
Haar beperking heeft haar wel aan een plekje op een uitzonderlijke middelbare school geholpen, het College Sint Paul in Haagse Hout. Waar klassen kleiner en docenten geduldiger zijn. Maar diploma’s net zo goed als overal. “Later wil ik iets met dans doen, of met kinderen”, ziet Iris haar toekomst opgewekt tegemoet.

Ceatief

Het boek ‘schrijven met dyslexie’ heeft als doel om aan te tonen dat kinderen met dyslexie wel degelijk een levendige fantasie hebben en dat het creatieve proces van verhalen schrijven vaak belemmerd wordt door
de fouten die gemaakt worden.

Bron: De weekkrant

Dyslexie: het geheim van het succes van Da Vinci en Picasso?

2010-11-22T09:18:00.001+01:00

Wetenschappers van de Middlesex universiteit beweren dat kunstenaars als Leonardo Da Vinci en Picasso succesvol waren dankzij dyslexie. Zowel Da Vinci als Picasso had problemen met het lezen en schijven van tekst. Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen met dyslexie beter 3D-informatie kunnen verwerken. Deze functie is essentieel voor artistiek talent.

In totaal deden 41 mensen (zowel mannen als vrouwen) mee aan het onderzoek. De helft van de deelnemers was dyslectisch. De onderzoekers kwamen erachter dat dyslectische mannen beter door een virtuele 3D-stad konden navigeren dan de andere mannelijke deelnemers. Daarnaast onthielden zij gereproduceerde foto’s beter.

“Veel dyslectische mensen lossen problemen liever op door na te denken, dan door er met anderen over te praten”, zegt onderzoekster Dr. Nicola Brunswick. “Wellicht helpt dit dyslectische mannen om bepaalde vaardigheden te ontwikkelen en succesvol te worden in de artistieke en creatieve werelden.”

Bron: scientias

Nog maar een baby en dan al woordblind

2010-11-15T09:05:00.002+01:00

Dyslexie blijkt vroeger te kunnen worden vastgesteld dan als het kind naar school gaat.

Hoe oud moet een kind zijn om te kunnen constateren of het dyslectisch is? Acht weken slechts, ontdekten onderzoekers van drie universiteiten. In opdracht van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek zochten zij tien jaar lang naar de lichamelijke oorzaken, de ontwikkeling en de aanpak van het probleem bij ruim driehonderd kinderen, van wie er zo'n 180 afkomstig waren uit gezinnen waar woordblindheid voorkomt.

Badmutsje
De proefpersoontjes kwamen als baby binnen. Kinderen van acht weken kregen een badmutsje op met elektroden erin, waarmee e.e.g.'s werden gemaakt van hun hersenactiviteit. Ze kregen voortdurend dezelfde klank te horen, met nu en dan opeens variatie erin: bak-bak-bak-bak-bak...dak...bak-bak...

Niet-dyslectische kinderen bleken zelfs in hun slaap nog op de kleine klankverandering te reageren; dat was te zien aan een piekje op het e.e.g. Kinderen die niet of vertraagd op de verandering reageren, blijken vaak dyslectisch.

Een tweede test was visueel: wakkere baby's met het e.e.g.-badmutsje op kregen twee minuten lang een beeldscherm te zien, zonder beeld, maar met ruis: bewegende stipjes. In het brein van gewone kinderen is dan activiteit te meten in het achterhoofd. Kinderen die niet op de stipjes reageren, of wier hersenen activiteit laten zien op een heel andere plek, blijken later vaak dyslectisch.
Dyslexie komt voor bij 4 à 5 procent van de schoolgaande kinderen. Deskundigen noemen het een syndroom. Dat het erfelijk is, was al langer duidelijk, al zijn er ook dyslectici bij wie het niet in de familie zit.
Onderzoek naar dyslexie werd voorheen altijd gedaan met proefpersonen van wie al bekend was dat ze aan het syndroom leden. Het werken met opgroeiende kinderen uit een risicogroep is nieuw. Genetici, gedragswetenschappers en taalkundigen van de universiteiten van Nijmegen, Amsterdam (UvA) en Groningen deden vanaf 1999 mee aan het interdisciplinaire NWO-onderzoek.
Elke universiteit bekijkt nu zestig kinderen uit gezinnen waar ernstige dyslexie voorkomt, plus een controlegroep van veertig 'gewone' kinderen. De deelnemende kinderen zijn nu 8 tot 10 jaar oud, en de onderzoeken zijn nog niet helemaal voltooid. Van de kinderen met dyslectische familieleden blijkt inmiddels zo'n 40 procent dyslexie te hebben.

Erfelijke oorzaken
Dr. Barbara Franke leidt het onderzoek bij Antropogenetica van het Universitair Medisch Centrum Nijmegen. Haar opdracht is te zoeken naar erfelijke oorzaken. 'Als dyslexie erfelijk is, moet het terug te vinden zijn in het genoom', zegt zij.

Frankes belangrijkste nieuws is dat veel oorzaken van dyslexie in de genen zitten die zorgen voor de groei van hersencellen voor en kort na de geboorte. 'Die uitkomst komt overeen met de bevinding dat de hersenen van dyslectici er ietsje anders uitzien dan die van niet-dyslectici. Dyslectici gebruiken hun hersens ook op een andere manier, we meten activiteit in andere delen van het brein tijdens het lezen.'

Opvallend is dat dyslectici een opeenstapeling vertonen van kleine genetische foutjes die ieder voor zich geen problemen veroorzaken, maar die in combinatie leiden tot dyslexie. 'Sommige van die foutjes liggen op het X-chromosoom, wat mede zou kunnen verklaren waarom er meer jongens dan meisjes dyslectisch zijn.'
Het zijn lichamelijke kenmerken die je zo vroeg mogelijk moet onderkennen, meent taalkundige Evelien Krikhaar. Zij is betrokken bij het onderzoek in Groningen en vertelt dat de kinderen de e.e.g.-badmutstestjes tot hun 4de halfjaarlijks hebben ondergaan.

Krikhaar waarschuwt dat dit onderzoek niet bruikbaar is om elke baby individueel te testen op dyslexie. Het is eerder andersom: nu uit het onderzoek blijkt welke van de proefpersoontjes dyslectisch zijn, kun je in hun vroege testresultaten de afwijkingen alsnog aanwijzen. Toch zijn er wel manieren om dyslexie heel vroeg te traceren, nog voordat kinderen leren lezen. 'Heeft een kind verhoudingsgewijs een kleine woordenschat, praat het in korte zinnetjes en maakt het duidelijk andere fouten bij het vervoegen van de werkwoorden dan andere kinderen, dan kunnen dat aanwijzingen zijn voor dyslexie.'
Hoogleraar orthopedagogiek Aryan van der Ley werkt vanuit de Universiteit van Amsterdam aan het onderzoek mee. Hij zegt: 'In de kleutergroepen maken kinderen al kennis met letters en klanken, dan wordt al duidelijk dat sommige kinderen vastlopen.' Vroegtijdige interventie is volgens Van der Ley essentieel: het brein van jonge kinderen is nog zeer plastisch. Dat maakt dat hulp op jonge leeftijd het meeste effect heeft.

Conclusie na tien jaar onderzoek: dyslexie is een syndroom dat verschillende lichamelijke oorzaken kan hebben. De kans om het te krijgen is al op zeer jonge leeftijd aantoonbaar. Bovendien: dyslexie moet zo vroeg mogelijk worden geconstateerd om het kind voldoende kansen te bieden in zijn verdere leven.

Bron:Volkskrant

leren met dyslexie

2010-11-08T10:10:00.002+01:00

Het is van groot belang om dyslexie zo jong mogelijk te onderkennen. Zo gauw de lees- en spellingproblemen hardnekkig blijken, is het verstandig om een kind te laten onderzoeken.

Het op jonge leeftijd erkennen van dyslexie beperkt de sociaal-emotionele gevolgen en schept betere kansen op acceptatie. Bovendien kan er in een vroeg stadium gewerkt worden aan de zwakke kanten van het leervermogen. Daarnaast is het belangrijk om ook de sterke kanten te versterken.

Leren met dyslexie vraagt om een aan de functiebeperking aangepaste stijl. Uit het onderzoek van Biezemans blijkt dat iedereen met dyslexie anders leert en op verschillende wijze zijn leerstrategieën bepaalt. Door op tijd hulp te bieden kunnen mogelijkheden optimaal benut worden.

Lees hier verder>>

Aanbevelingen aan kabinet en bestuurders m.b.t. dyslexie

2010-11-01T09:38:00.004+01:00

door deelnemers geformuleerd tijdens de Nationale Dyslexie Conferentie 2010

Aanbevelingen aan het kabinet:
Financiering van begeleiding, hulpmiddelen en voorzieningen voor dyslexie wordt eenvoudiger als niet alleen naar de kosten wordt gekeken maar ook naar de maatschappelijke opbrengsten.

1.Stap af van de discriminerende regel dat alleen 'enkelvoudige' dyslexie voor behandeling via de zorgverzekeraar in aanmerking komt. De noodzaak voor effectieve behandeling is ook bij complexere vormen van dyslexie (met co-morbiditeit) aanwezig, zo niet groter dan bij 'enkelvoudige' dyslexie.
2.Zorg dat behandeling via de zorgverzekering maatwerk wordt en niet een behandeling van een vast aantal zittingen in één jaar (alsof dyslexie te genezen is). Goede afstemming tussen onderwijs en zorg is daarbij een vereiste.
3.Onderzoek de kosteneffectiviteit van de behandeling van dyslexie en maak aanpassingen voor meer doelmatigheid indien mogelijk.
4.Een leerstoornis als dyslexie verdient evenveel bepalende facilitering als andere stoornissen: hiermee wordt een voorschot genomen op Passend Onderwijs in 2012 omtrent de toekenning van de zorgmiddelen op regionaal niveau. In de te ontwikkelen zorgprofielen voor scholen moet de component over toerusting voor dyslexie niet vrijblijvend opgenomen worden.
5.Implementatie van de dyslexie protocollen door scholen moet gewogen worden in het inspectieoordeel.
6.Leerlingen met dyslexie voor wie hulpmiddelen noodzakelijk zijn om onderwijs te kunnen volgen zijn uitgesloten van vergoeding door het UWV (de Regeling Onderwijsvoorzieningen voor jongeren met een handicap). Dit staat op gespannen voet met de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte. Geef leerlingen met dyslexie dezelfde rechten op voorzieningen als leerlingen met andere handicaps.
7.Verbeter de praktische mogelijkheden en het juridisch kader voor het scannen en beheer van school- en studieboeken in aangepaste leesvormen.
8.Stimuleer dat lerarenopleidingen meer aandacht geven aan leerstoornissen en leerproblemen en studenten leren handelingsplannen te schrijven, uitvoeren en evalueren.

Aanbevelingen aan bestuurders van onderwijsinstellingen:
1.Maak waar wat in beleidsplannen staat over 'onderwijs afstemmen op het kind'. Realiseer bovenschoolse aansturing en kwaliteitscontrole. Profileer je met een goed dyslexiebeleid.
2.Faciliteer scholen om een goed dyslexiebeleid te kunnen voeren. Oormerk budget voor leerlingenzorg en stel voldoende personeel aan dat gekwalificeerd is voor dyslexiezorg.
3.Zorg als bestuur, dat je klachten op grond van de Wet Gelijke Behandeling vóór bent.
4.Creëer waarborgen in de scholen voor een optimaal voortraject van signalering en diagnosestelling van dyslexie.
5.Help leerlingen (en hun ouders) en studenten duidelijk zicht te krijgen op de eigen mogelijkheden en beperkingen, rechten, plichten en behoeften aan begeleiding, hulpmiddelen en voorzieningen.
6.Initieer en faciliteer regionale experimenteercentra voor het leren gebruiken van ICT producten bij special educational needs.
7.Stel faire richtlijnen op voor compenserend computergebruik tijdens onderwijs, stage en examens. Laat bij de examens (ook schoolexamens) vaker het gebruik van ICT-middelen toe, zeker nu de eisen voor taalvaardigheid op het eindexamen hoger worden.
8.Voer een consequent beleid m.b.t. spellingfouten bij het examen.
9.Verbeter de digitale toegankelijkheid (website, elektronische leeromgeving). Werk aan inclusie/universal design, maar blijf de groep studenten met dyslexie wel (h)erkennen.
10.Neem weerstanden weg, toon meer begrip en wees voorbereid; het aantal studenten met een functiebeperking zal alleen maar toenemen!
11.Wees creatief, ga buiten de gebaande paden (think out of the box)!

Bron:Lexima

Xander leest voor

2010-10-24T19:33:00.003+02:00

Met behulp van tekst-naar-spraaksoftware kun je digitale teksten (Word, PDF, internet etc) laten voorlezen. De meeste dyslexieprogramma’s met een voorleesfunctie maken gebruik van RealSpeakstemmen (Nuance).

De makers doen hun best om de stemmen zo natuurlijk mogelijk te laten klinken, maar het blijven natuurlijk wel computerstemmen. Sommige mensen hebben daar moeite mee, maar als je echt een groot leesprobleem hebt, ben je allang blij dat de computer moeilijke woorden en zinnen kan voorlezen (zovaak als je maar wilt!) en dat je niet afhankelijk bent van anderen.

Voor wie al bekend was met Laura en Claire, is het misschien leuk om te weten dat er weer een nieuwe voorleesstem bij is gekomen. Hij heet Xander en klinkt zo.

Klik hier om zelf een tekst in te voeren, te beluisteren met Xander en te vergelijken met andere RealSpeakstemmen. Smaken verschillen… Wat vind jij ervan?

Als je de dyslexiesoftware Claroread V5 nu koopt dan zit Xander daar automatisch bij. Ook woordvoorspeller WoDy maakt gebruik van Xander.

Als je Claroread V5 al hebt dan kun je Xander er los bij kopen.
Dit kan helaas nog niet als je in bezit bent van de usb-versie.

Bron:dyslexiecoach

Ward De Spiegelaere vindt zijn dyslexie achteraf gezien een zegen

2010-10-18T08:04:00.003+02:00

'Domste van de klas' wordt doctor in diergeneeskunde

Ward De Spiegelaere is zwaar dyslectisch maar werkte zich dankzij een vroege diagnose en doorgedreven hulp op tot een excellent wetenschapper. 'Omdat ik zogezegd mijn naam nog niet kon schrijven, raadde de school mij beroepsonderwijs aan. Uit onwetendheid.'

Ward De Spiegelaere (28) werkt al vijf jaar als bioloog aan de faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Gent. Momenteel legt hij de laatste hand aan zijn doctoraat. Een succesverhaal voor iemand die als dyslecticus steevast 'de domste van de klas' werd genoemd.

Misvattingen

'Er doen zoveel misvattingen over dyslexie de ronde', zegt Ward. 'We zouden qua intelligentie minderwaardig zijn. Dyslexie zou op te lossen zijn door pillen te nemen of door een goeie bril te kopen waardoor de letters minder zweven. Allemaal fout. Het belangrijkste is dat je geholpen wordt en met dyslexie leert leven. Vergelijk het met iemand die zijn been kwijt is. Hij kan met een prothese leren leven, maar daarmee heeft hij zijn been nog niet terug. Ik ben nog altijd dyslectisch, maar ik heb het leren compenseren.' Dyslexie is een leerstoornis die zich enkel manifesteert in problemen met geschreven taal. 'In het lager onderwijs heb ik nooit lettergrepen kunnen splitsen. Als ik iets moet neerschrijven, breekt het zweet me uit. Als iemand op straat vraagt hoe laat het is, blokkeer ik omdat ik weet dat ik mijn uurwerk soms niet kan lezen. Aan het einde van het zesde leerjaar raadde men me aan beroepsonderwijs te doen. Mijn ouders beseften dat er meer in mij zat en ze hebben professionele hulp gezocht.' Ward gaat twee jaar naar een school voor begaafde leerlingen met een leerstoornis. 'Dat heeft me enorm geholpen. Ze gebruiken er speciale didactische methodes en schaven aan je zelfvertrouwen.' Daarna ben ik ASO gaan doen en gingen mijn resultaten in stijgende lijn. Bij dyslectici is er een omgekeerd watervalsysteem: je wordt almaar beter. Aan de unief ging ik voor het eerst graag naar de les: de inhoud primeerde op het taaltechnische. Ik heb er nooit problemen gehad, integendeel.'

In zijn job als wetenschapper vindt hij zijn dyslexie nuttig. 'Dyslectici denken out of the box. Ze zijn altijd geconfronteerd geweest met meer problemen dan anderen en zijn daarom goeie probleemoplossers. Maar zonder spellingscontrole zou mijn doctoraat wel gigantisch veel taalfouten bevatten. Misschien moeten we in het onderwijs wat meer nadruk leggen op de inhoud dan op het taaltechnische. Het zou alvast zorgen dat de 15 procent dyslectici in Vlaanderen niet meteen worden afgeschreven in de lagere school.'

Bron:Nieuwsblad .be

Nationale Dyslexie Conferentie in teken van vernieuwingen

2010-10-10T15:22:00.005+02:00

In de diagnostiek, begeleiding en behandeling van dyslexie zijn de afgelopen jaren grote stappen vooruit gezet. Bij vroegtijdige erkenning hoeven kinderen door deze functiebeperking niet meer voor hun leven op achterstand te worden gezet. Omdat de ontwikkelingen rond dyslexie zo snel gaan, vindt op 13 oktober de Nationale Dyslexie Conferentie plaats. Belanghebbenden uit het onderwijsveld en de zorg kunnen daar hun kennis bijspijkeren en inspiratie opdoen.

Ongeveer tien procent van de leerlingen heeft lees- en spellingproblemen, vier procent heeft te maken met ernstige, enkelvoudig dyslexie. Op de conferentie belichten sprekers uit de wetenschap, de onderwijspraktijk en de zorg hun visie en inzichten. Bijvoorbeeld over de biologische oorzaken van dyslexie en over het tien jaar durend longitudinaal onderzoek naar de ontwikkeling van deze leerstoornis. Daaruit blijkt o.a. dat zwakke leesvaardigheid van ouders als een voorspellende indicator kan worden gezien. Als kleuters achterblijven in letterkennis of niet snel kleuren en plaatjes kunnen benoemen, kan ook dat een indicatie zijn voor het ontwikkelen van dyslexie.

Andere deskundigen spreken over de voortschrijdende kennis van de sociaal-emotionele impact en maatschappelijke gevolgen van dyslexie, over de ervaringen met de eerste anderhalf jaar vergoedingsregeling behandeling in de zorg, over protocollen en interventies, over nieuwe screeninginstrumenten en de oogst van acht jaar Masterplan Dyslexie, het door het ministerie van OCW gesubsidieerde stimuleringsproject. Ook regelgeving en nieuwe gegevens uit onderzoeken naar de effecten en toepassingen van (nieuwe) ICT-hulpmiddelen komen aan de orde. Tweede Kamerlid voor de VVD Ineke Dezentjé Hamming-Bluemink, woordvoerder onderwijs, zal betogen dat goed kunnen lezen een basisvoorwaarde is voor maatschappelijke participatie. Maatwerk in onderwijs is voor de VVD essentieel om ieder talent tot zijn recht te laten komen.

Op de conferentie is extra aandacht voor dyslexie-ICT. Er is immers een breed scala van hulpmiddelen beschikbaar. Het gaat daarbij niet alleen om ICT, ook studiemateriaal en boeken moeten worden aangepast. Drie van de vier leerlingen met dyslexie die ernstige problemen op school hebben, kunnen die problemen oplossen als ze een hulpmiddel gebruiken. Dat blijkt uit een recente peiling onder leerlingen en studenten met dyslexie en hun ouders. Ruim veertig procent ondervindt flinke problemen met het volgen van school of studie, zes procent zegt school of studie eigenlijk niet aan te kunnen. Deze percentages zakken naar respectievelijk tien en anderhalf bij gebruik van een ICT-hulpmiddel.

De Nationale Dyslexie Conferentie wordt gehouden op 13 oktober in het Beatrix Theater in Utrecht. Voor meer informatie over het programma en de sprekers zie: www.lexima.nl/dyslexie-webshop/conferentie/nationale-dyslexie-conferentie-2010.

Bron:Lexima

‘Dyslectische leerling dupe verzwaring exameneisen’

2010-10-04T08:48:00.002+02:00

Door Emmanuel Naaijkens

Leerlingen in het voortgezet onderwijs met dyslexie dreigen onevenredig zwaar benadeeld te worden door de verscherping van de slaag- zakregeling bij de examens in 2011 - 2012. “Wij voorzien dat veel leerlingen met dyslexie geen diploma halen”, zegt Marijse Pel, coördinator van het Steunpunt Dyslexie.

Dyslexie is een hardnekkige lees- en spellingstoornis. Het steunpunt is ingericht door Balans, de vereniging voor ouders met kinderen met een leer- en gedragsstoornis. Over twee jaar mag een leerling op vwo en havo op zijn eindlijst maar één onvoldoende halen in de kernvakken wiskunde, Engels en Nederlands (nu twee onvoldoendes).

Bovendien moet het gemiddelde van alle cijfers bij het centraal examen voldoende zijn, dat geldt ook voor het vmbo. Verder komt er een verplichte rekentoets. Dat betekent een extra obstakel voor leerlingen met dycalculie (rekenstoornis). De aanscherpingen zijn door het ministerie kabinet, met steun van de Tweede Kamer, ingevoerd om het peil van het onderwijs te verhogen.

Aftrek voor taalfouten

Balans maakt zich vooral zorgen over een mogelijk ook meewegen van taalfouten in de antwoorden bij de examens. “Dat zou rampzalig en onrechtvaardig zijn”, zegt Pel. De organisatie heeft er begrip voor dat de overheid de lat hoger legt, maar vindt dat er onvoldoende oog is voor de gevolgen voor leerlingen met dyslexie. Na de zomervakantie wil Balans bij de Haagse politiek aandacht vragen voor dit probleem.

De VO-raad heeft zich eerder, met andere belangenorganisaties, uitgesproken tegen de verscherpte eisen, met name omdat kwetsbare leerlingen daarvan de dupe worden. Naar schatting 3,6 procent van de leerlingen in het voortgezet onderwijs, ongeveer 30.000 leerlingen, heeft een dyslexieverklaring. Een iets kleiner percentage leerlingen heeft dyscalculie (rekenstoornis).

Balans pleit er niet voor om voor dyslecten soepeler normen te hanteren. “Maar ze moeten wel goed worden voorbereid en gecompenseerd voor hun handicap. Daar hebben we sinds 2004 het Protocol Dyslexie voor, maar bij veel scholen komt dat nog nauwelijks van de grond”, zegt Pel. Bovendien zijn er signalen dat scholen in de vierde klas van havo en vwo de overgangsnormen verhogen, leerlingen met dyslexie zouden daardoor eerder verwezen worden naar een lager onderwijstype. “Scholen willen zo het risico beperken dat meer leerlingen zakken.”

Vooroordeel

Annemarie-Marie Brouwer is moeder van drie dyslectische kinderen en ze is de motor achter de werkgroep Dyslexie van het Udens College. Ze maakt zich grote zorgen. “Dit leidt tot verspilling van talent en tot persoonlijke drama's. Kinderen die bijvoorbeeld goed zijn in exacte vakken, maar vanwege dyslexie lage cijfers halen voor hun talen, sluit je zo uit van een diploma. Die kunnen dus geen studie volgen aan een hogeschool of universiteit, terwijl we uit ervaring weten dat die studenten het daar goed doen. Juist de afgelopen jaren zijn steeds meer leerlingen met dyslexie doorgestroomd naar havo en vwo. Het vooroordeel dat kinderen met dyslexie dom zouden zijn is grotendeels verdwenen.”

[Ook gepubliceerd in Brabants Dagblad 29 juni 2010]

Bron: www.naaijkens.nl

Injona maakt digitaal lezen en luisteren mogelijk.

2010-09-27T09:33:00.005+02:00

Injona heeft als doel het ondersteunen van, helpen bij en informeren over de mogelijkheden van het compenseren van een leeshandicap, als leesproblemen of dyslexie. Maar ook mensen met een lichamelijke-verstandelijk en/of een andere vorm van handicap of beperking helpen wij graag verder. Zodat ook zij zonder belemmering kunnen blijven (mee)lezen of luisteren en zo ook de mogelijkheid behouden om te studeren.
Injona heeft een uitgebreide service voor het verzorgen van de content voor al uw ICT hulpmiddelen als Claroread , Sprint/Sprint Plus en Kurzweil 3000. Kortom een scanservice voor scholen en bedrijven en instellingen maar zeker ook voor particulieren.
Injona heeft geen beperkingen dus alle boeken in alle lagen van het onderwijs kunnen gedigitaliseerd worden.
Meer info klik hier.

Deel III Dyslexie: elk nadeel heeft een voordeel

2010-09-20T12:02:00.002+02:00

Het raadsel rond dyslexie, dat zowel lees- als schrijfproblemen veroorzaakt, is inmiddels voldoende ontcijferd om een doeltreffende behandeling mogelijk te maken.
Ouders van kinderen met dyslexie moeten zich alleen realiseren dat het geen voorbijgaande hapering is in de ontwikkeling van het kind, maar een blijvend probleem bij lezen en schrijven dat beslist niet vanzelf overgaat. Dyslexie komt vaker voor dan gedacht: zowat 5-10 % van de schoolgaande jeugd heeft er mee te kampen.

Wetenschappers hebben chromosomen kunnen lokaliseren die een rol spelen in het ontstaan van leesmoeilijkheden. Bovendien hebben studies aangetoond dat deze chromosomen eveneens verantwoordelijk zijn voor auto-immuunziekten zoals astma en allergie.
Dat beide aandoeningen vaak samengaan was al eerder bekend. Dyslexie werd meestal uitgelegd als een gevolg van gezondheidsproblemen van het kind, waardoor het verzwakt zou zijn. Inmiddels weten we dat het geen kwestie is van oorzaak en gevolg, maar dat er tussen beide aandoeningen wel degelijk een verband bestaat. Vooral moet worden benadrukt dat het gaat om slecht functioneren, en niet om een soort hersenletsel.

Dyslexie heeft niet alleen te maken met aangeboren factoren. Onderzoekers zijn het erover eens dat de centrale knoop bij dyslexie een probleem is met één van de basiselementen van de taal, namelijk de fonologische module die een rol speelt bij de productie van klanken waaruit de taal is opgebouwd.

Om te lezen, moeten we twee basisopdrachten vervullen. Ten eerste moeten we kunnen ontcijferen op welke manier letters zijn samengevoegd zodat ze een betekenis krijgen.
De tweede opdracht, die een logisch gevolg is van de eerste, bestaat erin om woorden te herkennen zonder ze telkens eerst helemaal te moeten ontcijferen. Een “normale”lezer voert beide opdrachten vrijwel onbewust uit, behalve wanneer hij wordt geconfronteerd met een onbekende, bijvoorbeeld zeer technische of wetenschappelijke term: dan gaat hij eerst bewust het woord “ontrafelen”om de betekenis, uitspraak of schrijfwijze te achterhalen.

Zodra een kind begrepen heeft dat woorden samengesteld zijn uit klanken, dat deze klanken worden voorgesteld door letters en het principe van het alfabet heeft ontdekt, heeft het kind de sleutel tot de kunst van het lezen in eigen handen.

In geval van dyslexie slaagt het kind er niet in om letters samen te voegen tot woorden. Het kan ook zijn dat dit wel lukt maar dat het kind er niet in slaagt om de verworven kennis te globaliseren : het zal elk woord dat het leest telkens weer als een nieuw woord beschouwen en opnieuw ontcijferen.
Het praktische gevolg hiervan is dat een dyslectisch kind zeer traag leest, stotterend en stamelend, waardoor het ook geen aandacht kan besteden aan de betekenis van de tekst. Wanneer het kind schrijft, splitst het woorden en woordengroepen op totaal verkeerde plaatsen wat aantoont dat het groeperen van letters tot aparte woorden zeer moeilijk of niet lukt.

Het is erg belangrijk dat een kind het nut van lezen inziet. Onderzoek heeft aangetoond dat kinderen die onmiddellijk doorhebben hoe "handig" lezen is (bv. zelf ondertitels kunnen lezen, een etiket ontcijferen, een boek kiezen op basis van de titel) sneller vorderingen maakten dan kinderen voor wie lezen een "taak" was, een passieve, sociale opgave (lezen omdat de juf of de ouders het vragen, omdat iedereen het doet...).

In het begin van de lagere school, en zelfs ook daarna nog, kan het probleem van dyslexie goed worden opgevangen, al is veel geduld en inzet vereist. Bij jonge kinderen kan een behandeling bij een logopedist al na 3 tot 4 maanden goede resultaten geven. Er wordt dan gewerkt met zeer gestructureerde en systematische oefeningen waarbij vooral wordt gewerkt rond het aspect "opbouw van taal op basis van letterklanken". Zo moet een kind woorden leren splitsen, gelijkaardige klanken samenbrengen, klanken verlengen om er een woord mee te vormen, enz. Heel veel en bijna dagelijks lezen is nodig om de verworven inzichten in praktijk om te zetten. Een goede samenwerking tussen kind, leerkracht, ouders en eventueel de logopedist is essentieel.

Tenslotte wil ik nog eens benadrukken dat dyslexie geen enkele invloed heeft op andere intellectuele capaciteiten, zoals begrijpen of redeneren. Dyslectische mensen kunnen net zo goed succesvolle ingenieurs of architecten worden. Genieën zoals Leonardo da Vinci, Einstein en Rodin hebben dit ten overvloede bewezen!

Riens Meijer

Bron: echo.nl

De meerwaarde van ICT-hulpmiddelen bij dyslexie

2010-09-13T08:51:00.003+02:00

ICT-hulpmiddelen bij dyslexie bieden ondersteuning bij het lezen, spellen en studeren. Maar wat is nu het effect van deze ICT-hulpmiddelen? Vinden leerlingen, ouders, docenten en behandelaars dat deze hulpmiddelen doen wat ze er van mogen verwachten?

Doelgroepen
Om het gebruik en de effecten van ICT-hulpmiddelen bij dyslexie te meten heeft Lexima een peiling gedaan onder leerlingen en studenten, scholen, ouders en behandelaars. De vragen zijn gericht op het verschil in leerprestaties en sociaal-emotioneel functioneren met of zonder hulpmiddelen. Het gaat hier om een gestructureerde gegevensverzameling van indrukken, ervaringen en waarnemingen van leerlingen, studenten, ouders, behandelaars en scholen. In totaal hebben 3.509 respondenten de enquête ingevuld: leerlingen en studenten (417), scholen (998), behandelaars (445), ouders (93). Van de leerlingen en studenten heeft 93% een dyslexieverklaring die is afgegeven door een gekwalificeerd deskundige. Leerlingen, studenten, ouders en behandelaars werden in het onderzoek gevraagd naar ernst van de problematiek, leerprestaties, zelfvertrouwen, stemming en zelfstandigheid. De vragen aan scholen gingen over leerprestaties, verbetering van de zelfstandigheid en de implementatie van ICT-hulpmiddelen op school.

Resultaten
Met het onderzoek is geprobeerd in kaart te brengen in hoeverre dyslexie-ICT hulpmiddelen in de ogen van alle betrokkenen:

de leerprestaties verbeteren van kinderen met dyslexie
het sociaal-emotioneel functioneren verbeteren van kinderen met dyslexie
goed zijn geïmplementeerd op de scholen.

Leerprestaties
Leerlingen en studenten geven aan dat ze verbetering ondervinden bij het begrijpend lezen, het schrijven van teksten, spellen en de vreemde talen. Ouders zijn het hier mee eens en vullen aan dat de leerprestaties van hun zoon/dochter ook op het gebied van technisch lezen en rekenen sterk verbeteren. Ook de scholen zijn positief: 96% van de scholen geeft aan verbetering te zien bij begrijpend lezen, meer dan 80% ziet tevens duidelijke verbetering bij technisch lezen, spellen, het schrijven van teksten, Nederlands en de zaakvakken. Behandelaars zijn het meest positief over het effect van dyslexie-ICT. Ruim 85% geeft aan dat zij een verbetering zien op alle bovengenoemde vakken, wanneer dyslexie-ICT wordt ingezet.

Sociaal-emotioneel
Ongeveer een kwart van de leerlingen geeft aan weinig tot geen zelfvertrouwen te hebben wanneer er geen gebruik wordt gemaakt van dyslexie-ICT, slechts 38% geeft hoge scores op dit onderdeel. Wanneer zij wel gebruik kunnen maken van een hulpmiddel geeft maar liefst 66% de hoogste scores voor zelfvertrouwen. De respons van de ouders bevestigt dit beeld.

Op de vraag naar faalangst en somberheid geeft 59% van de leerlingen en studenten aan daar normaalgesproken last van te hebben, dit cijfer wordt gehalveerd bij gebruik van een hulpmiddel. Ouders bevestigen dit beeld, zij het minder uitgesproken. Op de vraag hoe ernstig de problemen zijn die door de dyslexie worden ondervonden op school, bij het maken van huiswerk of bij studie, antwoordt 46% van de ouders en 35% van de leerlingen/studenten met ‘flinke problemen’ en 7% respectievelijk 5% zegt ‘kan school of studie eigenlijk niet aan’. Deze cijfers zijn aanzienlijk lager als een hulpmiddel wordt gebruikt. Slechts 11% van de ouders en 6% van de leerlingen meldt dat flinke problemen worden ervaren en 1%, respectievelijk 2% ‘school of studie eigenlijk niet aan te kunnen’ als een hulpmiddel wordt gebruikt.

Driekwart van de leerlingen en studenten geeft aan dat het ICT-hulpmiddel dat zij gebruiken een positieve invloed heeft op hun zelfstandigheid. Bijna alle scholen (98%) geven aan dat bij gebruik van ICT-hulpmiddelen een verbetering van de zelfredzaamheid van de leerling te zien is. Ze hebben minder hulp nodig van een docent of andere hulpbronnen. Eén derde van de leerlingen en studenten geeft zelfs aan dat zij taken vrijwel zonder hulp kunnen uitvoeren.

Implementatie op scholen
Het succes van implementatie van ICT-hulpmiddelen op scholen kan worden gemeten aan de hand van de vier pijlers: visie en beleid, beheer en professionalisering, materiaal en kwaliteitsbeeld. Uit de respons van scholen blijkt dat de meerderheid een begin heeft gemaakt op het merendeel van deze gebieden, maar dat nog veel werk moet worden verzet om het draagvlak te verbreden.

Conclusie
Deze peiling onder leerlingen/studenten, ouders, scholen en behandelaars laat zien dat men op basis van indrukken, ervaringen en waarnemingen vindt dat er positieve relaties bestaan tussen het gebruik van ICT-hulpmiddelen en leerprestaties van kinderen met dyslexie enerzijds en hun sociaal-emotioneel functioneren anderzijds. Scholen hebben echter nog wel wat werk te verzetten om deze effecten ten volle te kunnen oogsten. De resultaten van deze peiling kunnen dit proces stimuleren.

Bron : onderwijsnieuwsdienst

Voorspeller helpt dyslectici correct te schrijven

2010-09-06T10:38:00.003+02:00

BRUSSEL - Het Belgische bedrijf Sensotec heeft vandaag een zogenaamde woordvoorspeller gelanceerd. Het systeem is ontwikkeld om mensen die aan dyslexie lijden, te helpen correct te spellen wanneer ze schrijven in een tekstverwerker.
Het programma, dat WoDy werd gedoopt, voorspelt het woord dat de gebruiker aan het typen is, net zoals de woordenboekfunctie bij het tikken van een sms'je. Als er bijvoorbeeld 'aler' wordt getypt, weet het programma dat de persoon met dyslexie wellicht 'allerlei', 'allerminst' of 'allerliefst' bedoelt. De software houdt rekening met de specifieke problemen van de gebruiker, die in een menu kunnen worden ingesteld.

Volgens Sensotec is het programma nuttiger dan een spellingcontrole, omdat dyslectici onmiddellijk het juiste woord te zien krijgen. Indien nodig worden de correcte suggesties ook voorgelezen.

De software kan gebruikt worden met elk computerprogramma waar tekst ingevoerd moet worden. Het pakket kost 195 euro voor de versie op dvd en 210 euro voor de versie op usb-stick.

meer info klik hier

Bron www.ad.nl

De grote voordelen voor dyslectici in het huidige tijdperk

2010-08-30T17:24:00.004+02:00

Uit onderzoek is gebleken dat selfmade miljonairs vier keer zo veel kans hebben op dyslexie als de rest van de bevolking. Waarom? Dyslectici worstelen met L- gericht denken. L- gericht denken is een vorm van denken en een houding tegenover het leven die kenmerkend is voor de linkerhemisfeer van het brein (sequentieel, feitelijk, functioneel, tekstueel en analytisch). Deze benadering, dominant in het huidige tijdperk, belichaamd door computerprogrammeurs, gekoesterd door zakelijke organisaties en beklemtoond in het onderwijs, wordt door linkerbrein kenmerken gestuurd naar linkerbreinresultaten. R- gericht denken is de vorm van denken en houding tegenover het leven dat karakteristiek is voor de rechterhemisfeer van het brein ( simultaan, beeldend, esthetisch, contextueel en verbindend). Deze benadering die onderbelicht is in het huidige tijdperk, belichaamd door creatieve en zorgzame mensen, onder gewaardeerd door organisaties en verwaarloost in het onderwijs, wordt door rechterbreinkenmerken gestuurd naar rechterbreinresultaten.

Zoals blinde mensen hun gehoor sterker gaan ontwikkelen, zo zorgen problemen van dyslectici op het ene gebied tot buitengewone gaven op andere gebieden. Sally Shaywitz, als neuroloog verbonden aan Yale en specialist op het gebied van dyslexie, schrijft het zo: “Dyslectici denken anders. “Ze zijn intuïtief en blinken uit in probleemoplossing, het grote plaatje zien en vereenvoudigen”. “Ze zijn ongeschikt voor stampwerk, maar ze zijn geïnspireerde visionairs”. Mensen die morrelen aandyslectische-lezer de regels van het spel, zoals Charles Schwab, uitvinder van discontomakelarij, en Richard Branson, die de muziekhandel en de luchtvaartindustrie opschudde, noemen allebei dyslexie als het geheim van hun succes. Die dwong hen het grote plaatje te zien. Omdat ze moeite hebben de bijzonderheden van iets te analyseren, werden ze enorm handig in het herkennen van patronen. Alle grote ondernemers zijn systeemdenkers. Wie een groot ondernemer wil zijn moet leren een systeemdenker te worden en zal de aangeboren passie om dingen in hun totaliteit te zien moeten ontwikkelen.

Bron:.pluspost.nl

Signaleren van leerlingen met dyslexie

2010-08-23T10:41:00.004+02:00

Het gebeurt gelukkig steeds meer dat dyslexie al op de basisschool wordt onderkend. Dit is belangrijk, omdat de hulp dan zo vroeg mogelijk kan worden ingezet. Door adequate hulp wordt motivatieverlies zo veel mogelijk voorkomen en faalervaringen geminimaliseerd. Om een doorgaande lijn van het basisonderwijs naar het voortgezet onderwijs te waarborgen, dient er een goede leerlingoverdracht plaats te vinden. Op enkele scholen wordt deze leerlingoverdracht door zorgspecialisten uitgevoerd, zeker wanneer het gaat om leerlingen die al extra zorg op de basisschool hebben gekregen. In andere gevallen vindt de overdracht plaats tussen de leerkracht dan wel zorgspecialist van het basisonderwijs en de mentor van het voortgezet onderwijs. Dit maakt het van belang dat de beginnende docent, die immers ook mentor kan worden, op de hoogte is van de vormgeving van deze overdracht. Hoe de overdracht basisonderwijs/primair onderwijs en voortgezet onderwijs (overdracht PO-VO) zou moeten verlopen, wordt binnen dit thema uiteengezet.

Elk leerjaar komen er weer leerlingen met lees- en spelling problemen en dyslexie op het voortgezet onderwijs terecht. Ondanks dat dyslexie steeds vaker op de basisschool wordt opgemerkt, is het zeker niet zo dat alle leerlingen met dyslexie dan al de diagnose hebben gekregen. Enerzijds zijn de problemen op de basisschool wel gesignaleerd, maar niet onderkend. Anderzijds zijn er ook leerlingen waarbij het lezen en spellen pas problemen oplevert bij het leren van moderne vreemde talen. Als docent is het dus belangrijk om ook op het voortgezet onderwijs gericht te zijn op de signalen van dyslexie. Welke middelen een vakdocent kan aanwenden bij de signalering, wordt binnen het thema Signaleren van leerlingen met dyslexie besproken.

Bron: Masterplan dyslexie

Verzet tegen strengere exameneisen

2010-08-09T14:35:00.001+02:00

AMSTERDAM - Scholen en scholieren in het voortgezet onderwijs zijn tegen plannen van het demissionaire kabinet om de exameneisen te verzwaren.

Zij vinden dat eerst werk moet worden gemaakt van kwalitatief beter onderwijs. Dat staat in een brief die de scholierenorganisatie LAKS en de VO-raad dinsdag hebben gestuurd aan demissionair staatssecretaris Marja van Bijsterveldt (Onderwijs).

De bewindsvrouw maakte eind juni bekend dat examenkandidaten vanaf het schooljaar 2011-2012 alleen slagen, als zij gemiddeld een voldoende halen voor het centraal schriftelijk examen. Nu kunnen zij onvoldoendes voor die landelijke toetsen nog compenseren met goede cijfers voor de examens die de scholen in de loop van het examenjaar zelf afnemen. Ook mogen zij voor de drie zogenoemde basisvakken, Nederland, Engels en wiskunde, maximaal één 5 als eindcijfer halen.

Ondermaats
Volgens het LAKS spreekt Van Bijsterveldt voor haar beurt. ,,Nederland investeert ondermaats in onderwijs’’, stelt voorzitter Steven de Jong. ,,Het is erg voorbarig om dan wel de exameneisen te verhogen; eerst moet de kwaliteit van het onderwijs zelf omhoog. Eisen zijn alleen haalbaar als aan voorwaarden zoals goede lessen wordt voldaan.’’

De VO-raad en het LAKS vrezen dat leerlingen door de strengere eisen moeilijke vakken of profielen gaan mijden of voor een lager niveau kiezen dan zij aankunnen, terwijl het beleid er de laatste jaren juist op gericht was leerlingen het maximale uit zichzelf te laten halen. Verder waarschuwen zij voor verschraling van het onderwijs, omdat de kans groot is dat scholen de inhoud van hun lessen voortaan zullen beperken tot het examenprogramma.

Voor leerlingen die bijvoorbeeld dyslexie hebben of eenzijdig getalenteerd zijn, zullen de gevolgen onevenredig zwaar zijn, stellen de VO-raad en het LAKS. Zij verwachten dat vooral in die groep meer leerlingen zullen zakken.

Bron Nederlands Dagblad

Wat is dyslexie? en handige tips voor in college

2010-07-19T09:45:00.001+02:00

Dyslexie houdt in dat een persoon moeite heeft met lezen en/of schrijven. Dyslexie kan ontstaan door een ontwikkelingsstoornis of door hersenbeschadiging. De precieze oorzaak van dyslexie staat ter discussie en daarom hanteert men een beschrijvend ziektebeeld.

‘Dyslexie is een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren en het accuraat en / of vlot toepassen van het lezen en / of spellen op woordniveau’ .

Er heerst een beeld dat dyslexie alleen op jonge leeftijd vastgesteld wordt. Dit beeld is echter verkeerd, want veel jongeren kunnen tot en met de middelbare school hun slechte punten voor taal en spelling compenseren met hoge cijfers voor andere vakken waardoor hun dyslexie niet opvalt. Dyslexie is een diagnose die door een psycholoog gemaakt moet worden.

In het hoger onderwijs heb je recht op gelijke behandeling bij chronische handicap krachtens de wet op gelijke behandeling.

Het is gebruikelijk dat studenten met dyslexie verlenging krijgen voor alles waar lezen of schrijven bij komt kijken.

Tips voor college te volgen

Met dyslexie is het moeilijk te luisteren en te schrijven tegelijk. Hier zijn wat tips voor het volgens van college:

Vooruit werken, vraag aan je docent of je van tevoren wat informatie kan ontvangen of lees in je eigen tempo vooruit;
Zoek een oplossing voor aantekeningen te maken. Besteed dit uit aan je medestudenten of probeer colleges op te nemen met een memorecorder/memorecord applicatie op een multimedia apparaat;
Het is gebruikelijk dat een docent sheets, slides of notities rondstuurt na colleges. Dring, indien nodig hier op aan.
Vraag om een gelegenheid om je papers mondeling toe te lichten.

Zoals met alle beperkingen is je decaan je belangrijkste aanspreekpunt. Het is zijn taak om docenten voor te lichten over de verschillende beperkingen van de studenten.

Bron: Studenten plein.nl

digitale boekbestanden voor schooljaar 2010-2011

2010-07-05T13:20:00.002+02:00

digitale boekbestanden voor schooljaar 2010-2011

Als u uw boeken voor de zomervakantie bestelt bij Injona, kunt u ze digitaal beschikbaar hebben voor de eerst week van het nieuwe schooljaar. wij zorgen dat uw digitale bestanden de eerste week van het nieuwe school in huis hebben.

Digitalen boeken

Sinds afgelopen schooljaar de wet Gratis Schoolboeken is ingevoerd zijn scholen ook verantwoordelijk voor het beschikbaar stellen van aangepaste schoolboeken, bijvoorbeeld voor leerlingen met een leesbeperking zoals dyslexie. Aangepaste schoolboeken bestaan uit een digitaal bestand op een CD-rom en kunnen beluisterd worden met behulp van ICT-software op een laptop of computer. Deze digitale bestanden worden onder andere gebruikt als content voor ICT-software als Kurzweil 3000, Sprint/Sprint Plus en Claroread. Deze aangepaste manier van leren kan uw dyslectische kinderen of leerlingen veel cognitieve ontwikkelingskansen opleveren. Injona digitaliseert boeken op aanvraag voor alle lagen van het onderwijs, dus zowel voor basis-, middelbaar als hoger en wetenschappelijk onderwijs. Er is geen beperking met betrekking tot het aantal beschikbare titels. U kunt bij Injona terecht voor het omzetten van een boek of ander tekstbestand naar een PDF- of KES-bestand. Injona werkt voor scholen en instellingen, maar zeker ook voor particulieren.

Lees hier verder

Dyslexie kan je raken!

2010-06-28T10:06:00.001+02:00

Margreet zit in groep 4 van de basisschool. Was ze in groep 1 en 2 een intelligente, vrolijke en stoere kleuter, in de loop van groep 3 verandert dit. Ze heeft aanvankelijk veel zin in het leren lezen en schrijven maar als haar klasgenootjes links en rechts inhalen, verzucht ze: ‘Ik ben gewoon hartstikke dom!’

In groep 4 krijgt ze steeds vaker lichamelijke klachten: hoofdpijn en buikpijn. Margreet vertoont somber, angstig en weigerachtig gedrag en gaat met tegenzin naar school. Op school trekt Margreet zich steeds verder terug, laat ze nauwelijks van zich horen, maar thuis lijkt ze zich te ontladen. Ze kan woedend reageren op heel kleine tegenvallers. De school van Margreet geeft het advies haar te laten onderzoeken. Uit onderzoek blijkt dat sprake is van ernstige dyslexie.

Na vier maanden van intensieve behandeling nemen de klachten van somberheid en angst af, evenals de hoofd- en buikpijnklachten. Margreet krijgt grip op het lezen en schrijven, gelooft in zichzelf en haar behandelaar: ‘We gaan het samen redden!’ Een jaar later is het spellingniveau van haar op het niveau van haar leeftijdsgenoten.

Dyslexie is meer dan een technisch probleem
De docent Frans merkt op dat Sjoerd (3-VWO) echt beter zijn best moet doen:
‘Iedereen kan woordjes leren!’ Als Sjoerd aangeeft dat dit voor een leerling met dyslexie een hele opgave is, krijgt hij als antwoord: ‘Dyslexie, da’s een hype; wie heeft er tegenwoordig geen dyslexie?’ Sjoerd laat zich op school zien als een drukke, clowneske, vrolijke jongen.

In de thuissituatie zien zijn ouders dat hij veel studeert, lang bezig is, maar meer moeite krijgt met de leerstof vanwege de toenemende abstractiegraad en langere teksten. Het Engels is voor Sjoerd een nauwelijks te leren taal; de Franse taal gaat iets beter, maar houdt ook niets over. Sjoerd vertelt op school niet dat hij zo lang bezig is met zijn werk voor school. ‘Ik wil in niets anders zijn dan mijn klasgenoten, maar het wringt wel! Dyslexie blijkt opnieuw meer dan een technisch probleem.

Dyslexie kan je raken; het kan gevoelens veroorzaken van schaamte, boosheid, angst en onzekerheid. Het is van belang dat een diagnose zo vroeg mogelijk gesteld wordt en een professionele behandeling wordt gestart. Dyslexie gaat overigens vaak gepaard met andere problematiek; ongeveer 25% van de leerlingen met dyslexie heeft eveneens een aandachtstekortstoornis (ADD/ADHD).

Bron: OCRN

Omgaan met dyslexie (sociale en emotionele aspecten )

2010-06-21T10:19:00.002+02:00

sociale en emotionele aspecten
Jan Hindrik Loonstra en Tom Braams (redactie)

‘Weet je eigenlijk wel wat dyslexie met je doet?’, zo vroeg een geëmotioneerde studente aan Jan Hindrik Loonstra tijdens een college over dyslexie. Indringend vertelde zij hoe dyslexie van invloed was op haar leven op school, thuis en ook nu tijdens haar studie. Ze schetste het onbegrip van de sociale omgeving, haar schaamte en frustraties en de voortdurende hulp van haar moeder. Medestudenten luisterden geboeid naar sociale en emotionele aspecten van dyslexie. Haar ‘college’ vormde het startpunt van het in 1999 verschenen boek ‘Omgaan met dyslexie: sociale en emotionele aspecten'. In het boek kwamen twee totaal verschillende wegen samen: de ervaring van de dagelijkse realiteit van begeleiding en docentschap ging een verbintenis aan met de psychotherapeutische kijk op sociale en emotionele problemen. Samengevoegd leidde dit tot aandacht voor sociale en emotionele aspecten rond dyslexie: hoe dyslexie een kind, puber en volwassene kan raken, op welke wijze de omgeving ermee om kan gaan en hoe de interactie van de betrokkenen het probleem dyslexie beïnvloedt. In 2010 is de volledig herziene versie verschenen van dit studieboek dat op veel opleidingen in Nederland en Vlaanderen wordt gebruikt.

Leesproblemen kunnen een bron zijn van onzekerheid, frustratie en gevoelens van minderwaardigheid. Wanneer de leerproblematiek niet tijdig wordt onderkend, kan het kind afweermechanismen ontwikkelen, die niet zelden verkeerd worden uitgelegd door de leer- en leefomgeving: ‘Hij is lui, toont weinig inzet…’ Afweermechanismen kunnen door de leerling worden ’gebruikt’ bij passieve gevoelens van onbehagen, bijvoorbeeld als leerdoelen niet worden gehaald vanwege het dyslexieprobleem. We kunnen dan denken aan concentratieproblemen, ‘machogedrag’, het terugtrekken in eigen schulp of het als het ware ontkennen van de problematiek.

Om het kind, de puber of volwassene met dyslexie adequaat te kunnen begeleiden, is het van belang dat de leer- en leefomgeving (of werkomgeving) van meet af aan op de hoogte is van de van de ernst van de leerproblematiek en de impact ervan op het dagelijks functioneren. Dit vergt een inspanningsverplichting van het dyslectische kind, de puber of volwassene én van zijn omgeving. De betrokkenen dienen te beseffen dat dyslexie een zeer complex probleem is dat niet alleen lees- en spellingproblemen als gevolg heeft, maar ook flinke consequenties kan hebben voor de ontwikkeling en voor het welbevinden van kinderen, pubers en volwassenen. Juist over deze gevolgen gaat dit boek.

bron: http://www.tbraams.nl/kennis/omgaanmetdyslexie.php

Brein dyslectici lijkt op traag internet

2010-06-14T09:46:00.003+02:00

SAMENVATTING Dyslectische kinderen hebben niet alleen moeite met lezen, ze begrijpen ook gesproken taal anders. Oorzaak: een ontoereikend werkgeheugen.

VOLLEDIGE TEKST: Ondanks hun normale intelligentie hebben kinderen met dyslexie grote moeite met lezen en schrijven. Er gaat van alles mis: de kinderen krijgen het abstracte letterbeeld niet gekoppeld aan de bijbehorende klanken, ze blijven soms losse letters zien en geen woorden, en in het ergste geval herkennen ze zelfs geen individuele letters. Dyslexie blijft bovendien niet beperkt tot het schrift. Ook bij het verwerken van gesproken taal ervaren kinderen problemen. Dat illustreert de Italiaanse taalkundige Gaetano Fiorin in zijn proefschrift, waarop hij volgende week aan de Utrechtse universiteit promoveert.

In zijn onderzoek las Fiorin kinderen van acht à negen jaar verhaaltjes voor. Af en toe stopte hij er een grammaticaal complexe of dubbelzinnige zin in. Daar gingen dyslectische kinderen vaker de mist mee in dan leeftijdgenootjes. Zo hadden zij meer moeite met de zin 'Elke vriend van Frank verfde zijn fiets.' Want ja, verfden die vrienden nou elk hun eigen fiets, of allemaal die van Frank? Vergelijkbare kortsluiting ontstond bij de zin 'Ieder meisje zit op een stoel.' Elk meisje op haar eigen stoel, of gezellig met z'n allen op een kluitje? De juiste interpretatie moest blijken uit de context van het verhaal of uit een getoond plaatje. ,,De kinderen moesten informatie van verschillende herkomst combineren", legt Fiorin uit. ,,Dat lukte degenen met dyslexie minder goed. Ze hebben blijkbaar niet alleen moeite met letters en klanken, maar ook met grammatica en taalbegrip."

Dyslectische kinderen van acht à negen jaar oud zaten qua taalbegrip op het niveau van een kind van zes jaar. Dat is de leeftijd waarop kinderen beginnen te leren hoe ze complexere taalkundige uitingen kunnen interpreteren. ,,Op dat punt vertonen dyslectische kinderen duidelijk een vertraagde ontwikkeling", aldus Fiorin.

,,We weten nog niet of ze dat later weer inlopen, maar het lijkt er niet op." Het onderliggende probleem, vermoedt de taalkundige, is dat het 'verbale werkgeheugen' van kinderen met dyslexie achterblijft. Een gebiedje in de linker hersenhelft, waar we kortdurend informatie opslaan tijdens het verwerken van taal, vertoont bij hen een structureel tekort. Het betreft een heel specifieke stoornis, want andere werkgeheugens - zoals het visuele of het mathematische - functioneren normaal. Daardoor is de totale intelligentie van dyslectische kinderen toch normaal of zelfs aan de hoge kant.

Volgens de hypothese van Fiorin komt in het verbale werkgeheugen een heleboel samen: klank, letters, grammatica, context. En als het daar hapert, slaagt een kind er niet in om het juiste totaalplaatje samen te stellen. Alsof het zit opgescheept met een trage internetverbinding, waardoor geluid en beeld schoksgewijs en niet-synchroon binnendruppelen. Nu er steeds meer inzicht ontstaat in de oorsprong van het probleem, wordt Fiorin des te hoopvoller over de behandeling. Hij ziet twee wegen. ,,Je kunt het verbale werkgeheugen doelgericht trainen. En je kunt alternatieve hersengebieden versterken, zodat je het probleem als het ware omzeilt. Bij dyslectische kinderen zie je vaak al dat het langetermijngeheugen extra sterk is ontwikkeld. Als je dat verder stimuleert, kun je de dyslexie waarschijnlijk compenseren. Dyslectische kinderen hebben dan dezelfde toekomstmogelijkheden als ieder ander, daar ben ik van overtuigd."

Bron: www.uu.nl / Sander berker