Met je iPad de digitaleboeken van Injona laten voorlezen.

 

Veel gebruikers van iPhone/iPad zijn er al lang naar op zoek? Voor die mensen heb ik goed nieuws er is een nieuwe app uit van vBookz PDF Voice Reader. Zodat je alles kunt laten voorlezen met een meeleescursor in Pdf. Zie beschrijving hier onder. Klik op het plaatje voor de download of hier.

vBookz is GEEN 'opgenomen boeken': het is een live text-to-speech generator zonder de nood aan conversie, noch het opslaan van het boek. Het is een nieuwe manier om van lezen te genieten: eyes-free lezen terwijl u onderweg bent, rijdt of gewoon ontspant, leeshulp voor slechtzienden, dyslecten of audio-feedback voor kinderen of zij die in een vreemde taal leren lezen.

vBookz voegt aan de spraakfaciliteit oriëntatie en navigatietools toe die de leeservaring versterken, een combinatie van twee zintuigen samen - zicht en gehoor. Een interactieve cursor die als vergrootglas werkt stelt de gebruikers in staat om de tekst te volgen , even met lezen te stoppen of zelfs regels of alinea's te herhalen om het begrijpen van de tekst te versterken.

Dyslectisch

Zes leesniveaus worden er onderscheiden door het Europees Referentiekader

Leesniveaus

Zes leesniveaus worden er onderscheiden door het Europees Referentiekader:

A1 en A2: het niveau van de basisgebruiker; de lezer kan heel eenvoudige tot eenvoudige teksten lezen en begrijpen.

B1 en B2: het niveau van de onafhankelijke gebruiker; de lezer kan ‘normale’ alledaagse teksten lezen en begrijpen. Een tekst op niveau B1 wordt begrepen door zo’n 80 procent van de Nederlandse bevolking.

C1 en C2: het niveau van de vaardige gebruiker; de lezer kan complexe teksten lezen en begrijpen. C1 is ongeveer mbo-plus tot hbo-niveau.

Grote verschillen

Het leesniveau van de totale Nederlandse bevolking is door de Nederlandse Taalunie in kaart gebracht. De twee grafieken illustreren waarom schriftelijke informatie door veel lezers niet goed begrepen wordt. Uit grafiek 1 wordt duidelijk dat de meeste Nederlanders (40%) lezen op niveau B1. En een flink percentage zit daar nog onder: bijna 20%. (De grafieken zijn afkomstig van BureauTaal.)

Grafiek leesniveau Nederlanders

Het leesniveau van de meeste Nederlanders sluit helemaal niet aan op het leesniveau van bedrijven en overheden. Dat wordt duidelijk in grafiek 2. Want de meeste bedrijven en overheden in Nederland (70%!) communiceren op een te hoog niveau: C1.

Bron: Tijdvoorduidelijkheid.nl

Dyslexie kan gepaard gaan met andere aandoeningen

Helft van de kinderen met dyslexie heeft nog andere aandoeningen
 

Dyslexie is een aandoening waarvan de symptomen sterk kunnen verschillen van geval tot geval. Elk kind met dyslexie is anders, elk kan bepaalde dingen wel en andere dingen niet. Er zijn aan dyslexie dus geen uniforme kenmerken verbonden. Bovendien is het grensgebied van de aandoening eerder vaag, soms is eerder moeilijk uit te maken of iemand al dan niet dyslexie heeft.

Dyslexie kan bovendien nog gepaard gaan met andere aandoeningen, die samen met de toekomst van het kind kunnen bepalen. Die toekomst is afhankelijk van de combinatie van een aantal factoren: de ernst van de dyslexie, zijn of haar intelligentie, de hulpverlening die het ontvangt, de steun van de familie, de motivatie om te leren en - last but not least - het feit of de man te leiden heeft van andere aandoeningen, zoals bijvoorbeeld attention deficit hyperactivity disorder (ADHD). 

De helft van de kinderen met dyslexie heeft inderdaad nog andere aandoeningen zoals ADHD, gedrag- of geheugenproblemen of een gebrek aan capaciteit om problemen op te lossen die het bereiken van een bepaalde doelstelling in de weg staan. Deze bijkomende handicaps kunnen de werking van dyslexie versterken, hoewel nog niet helemaal duidelijk is hoe bijvoorbeeld ADHD en dyslexie op elkaar inwerken. 

Zelfs experts slagen er niet altijd in om de grens te trekken waar dyslexie stopt en waar een andere aandoening begint. Er is over dit onderwerp al veel studiewerk gedaan, maar definitieve antwoorden zijn tot dusver nog niet gegeven. Het is nu eenmaal zo dat dyslexie een aandoening is die heel wat vraagtekens blijft oproepen. Toch is onmiskenbaar al een grote weg afgelegd, want in het verleden werden kinderen met dyslexie maar al te vaak grotendeels aan hun lot overgelaten. 

Tegenwoordig is er op het vlak van dyslexie helemaal wat mogelijk. Nieuw onderzoek heeft kinderen met dyslexie gevolgd vanaf hun prilste jeugd tot en met de volwassenheid. Veel kinderen slaagden er in om met succes universitaire studies af te leggen, hoewel ze meestal trager lazen dan andere kinderen en op geen enkel moment in hun leven vloeiend leerden lezen. Er is dus alleszins hoop voor kinderen met dyslexie. Veel kinderen met dyslexie hebben echter speciale hulp nodig vanaf hun jongste jaren. Dankzij een professionele begeleiding kunnen zij echter alsnog slagen in het leven. 

Bron: gezondheidsweb

Het in zetten van ICT hulpmiddelen en daarbij behorende digitale boeken.

Beste lezer,

Scholen voor primair en voortgezet onderwijs krijgen een zorgplicht. Dit betekent dat de  scholen (verplicht) zijn  om de leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben dat ook te geven. Dit kan eventueel door gebruikt te maken van ICT hulpmiddelen zoals Claroread , sprintplus of Kurzweil 3000. (Lees hier verder over passend onderwijs aan leerlingen met een zorgbehoefte OCW).

Deze aanpassing kan uw zorgleerlingen echter veel cognitieve ontwikkelingskansen opleveren. En op langere termijn geeft het u mogelijkheden om tijd en geld te besparen vanwege een grotere mate van efficiëntie.

Advies informatie

Injona adviseer ook scholen/bedrijven en instellingen over het inzetten van ICT hulpmiddelen zoals ClaroRead en andere hulpmiddelen (kurzweil 3000- Sprintplus , L2S,).

· Daarbij verzorgen wij ook voor een uitgebreide service door het beschikbaar stellen van content,en het digitaliseren van boeken en bestanden(digitale schoolboeken) voor de leerlingen met een leesbeperking zoals dyslexie.

· Ook ondersteunen wij de zorgcoördinator/ Dyslexie Coördinator  met advies hoe het systeem te implementeren zodat het ook goed werkbaar is.

· Ik ben ervaren gebruiker van dyslexie hulpmiddelen en daarbij werk ik al ruim 9 jaar met kurzweil 3000 en andere ICT hulpmiddelen. Ik heb daarbij de benodigde expertise en kennis opgedaan op het gebied van deze software en de benodigde content. Vandaar dat ik  weet wat de school maar ook de leerling moet doen om de inzet van voorlees software tot een succes te maken.

Demonstratie/lezing op uw school of instelling

Wilt u als school graag bekijken welke mogelijkheden er zijn om uw zorgleerlingen met dyslexie optimaal te kunnen ondersteunen?
Wij verzorgen graag een demonstratie / lezing voor u, dus ook op uw eigen school. R.T.'ers, I.B.'ers, zorgcoördinatoren, maar ook andere geïnteresseerden als leraren of ouders/verzorgers zijn daarbij van harte welkom.

Lees hier verder

Gezegend met dyslexie

Het nieuwe schooljaar is nog kraakvers. En toch is het voor veel kinderen met leermoeilijkheden al een heuse kwelling. Maar er is een troost: hoe meer beproeving in je jeugd, hoe creatiever je later uit de hoek komt. Zo luidt de stelling die professor Ochse in zijn boek over creatieve genieën verdedigt.

Een fraaie illustratie van die theorie vormen kinderen met dyslexie. Zij hebben immers de grootste moeite met letters en hinken daardoor vaak achterop in de klas. Maar later laten ze hun collega’s straatlengtes achter zich als het op creativiteit aankomt. Met dank aan hun aandoening.

We zullen nooit met zekerheid weten of de circa vijf percent dyslectici in verhouding meer innoveert dan de rest van de aardbol. Maar intuïtief kan het kloppen. Mensen met dyslexie hebben moeite met geschreven taal. Ze herkennen minder makkelijk de volgorde en betekenis van symbolen die ons in staat stellen vlot te lezen. Vlgoens odzkoernek van de Uieitnversit Cmabrigde deot het er neit toe in wklee vglrdooe de ltetres van een worod saatn. Het egnie wat blkijengark is, is dat de ereste en de lstaate ltetre op de jiutse paalts satan. De rset kan een tatole beri zijn en je kan het nog seteds zndoer poberlem leezn. Dat kmot oamdt je biern neit ekle letrte leset maar het hele wrood en ponatren hrekent.

Kinderen met dyslexie lijken later opvallend vaak succesvol in wat ze ondernemen. ‘Laat mij in de meest gore buurt van New York een nachtwandeling maken en ik zal niet bang zijn. Zet mij voor een ongeschreven blad papier en het angstzweet breekt me uit’, liet bedrijfsleider Mark Vandecruys een tijdje geleden optekenen in het Nieuwsblad. De man is 35 en ontdekte twee jaar geleden dat hij dyslectisch was. Hij is niet de enige ondernemer die aan woordblindheid lijdt. Vorige week las ik in een interview dat Richard Branson, de flamboyante verpersoonlijking van pure Britse ondernemingszin, een dyslecticus is. Net zoals Ingvar Kamprad, eerder onderwerp van deze column en brein achter Ikea. Na wat opsnorringswerk bleken deze heren in goed gezelschap. Creatieve ondernemers zoals Henry Ford en Steve Jobs zijn dyslectici. Een eigenschap die ze delen met de stichters van HP, IBM, Disney en CNN. Maar niet alleen ondernemers, ook uitvinders als Alexander Bell, Thomas Edison, Pierre Curie en Albert Einstein hadden een vorm van de aandoening. En de lijst met dyslectische kunstenaars is helemaal een vat zonder bodem. Daarop prijken onder meer illustere namen als Mozart, Beethoven, Cher en de schrijver Roald Dahl.

Dyslectici denken niet in patronen, zoals de rest van ons 98% van de tijd doet. Ze benaderen een situatie helemaal anders, een afspiegeling van hun dyslectische cognitieve denkstijl. Die is veel willekeuriger in het genereren van ideeën. Bovendien hebben dyslectische volwassenen vaak een heleboel moeilijkheden overwonnen op school. En leggen ze zich extra toe op talenten die niets met taal te maken hebben. Dat alles samen betekent dat uw collega met dyslexie een enorme voorsprong heeft op u op het vlak van lateraal, probleemoplossend denken. Kortom, hij of zij is een stuk innovatiever dan u.

Daarom is het plan van onderwijsminister Vandenbroucke om zoveel mogelijk kinderen met leermoeilijkheden school te laten lopen in een gewone school belangrijk. Uiteraard moeten zulke kinderen goed ondersteund worden. Maar het verzet van sommige leerkrachten hiertegen is onbevattelijk. Een frisse kijk op een probleem is van onschatbare waarde. In de ideeën-economie van vandaag hebben dyslectici dus goud in hun handen.

Bron:flandersdc

Zoektocht naar goede dyslexiebehandelaar

Onderzoek naar de behandeling van dyslexie voor basisschoolleerlingen maakt al bijna drie jaar deel uit van het basispakket van de zorgverzekekering. Er is een protocol waarin staat wie de aangewezen zorgverleners zijn. Ouders weten dit vaak niet. Tijd voor kwaliteitskeurmerk.

Nigel (10 jaar) is dyslectisch. Zijn ouders kregen twee jaar geleden van school te horen dat ze het best een remedial teacher konden inschakelen.

De jongen ging week in week uit naar deze leerkracht die kinderen met leerproblemen helpt. In die periode is hij wel iets vooruitgegaan, maar zijn lees- en spellingsniveau bleven ver beneden peil. Pas na bijna een half jaar kwam zijn moeder erachter dat ze de 'behandelingen' niet vergoed kreeg.

Moeder Yolande van Boxtel: "Ik snapte er niets van! Later bleek dat het advies helemaal verkeerd was. Ik had naar een zorgverlener moeten gaan die voldeed aan de regels van de zorgverzekering. Maar hoe weet je dat nou als ouder? Ik heb de school vertrouwd."

Zij is niet de enige ouder die sinds de komst van de vergoedingsregeling diagnostiek en behandeling van dyslexie met de vraag zit hoe haar kind het best geholpen kan worden. De regeling is nog zó nieuw, dat er veel onduidelijkheden omheen hangen: voor ouders, maar vaak ook nog voor scholen.

Werd dyslexie jarenlang gezien als een leerprobleem, inmiddels is uit wetenschappelijk onderzoek helder vast komen te staan dat het een stoornis is in de hersenen.

In het taalcentrum vindt normaal gesproken de letter-klankkoppeling plaats. Wie dyslectisch is, kan de letters wel goed zien, maar koppelt daar niet automatisch een klank aan. Het gevolg is dat lezen niet of moeizaam gaat. Voor spellen geldt hetzelfde: de klank wordt wel goed gehoord, maar het koppelen van de goede (geschreven) letter aan die klank gebeurt niet of nauwelijks.

Door deze inzichten is ook vast komen te staan dat veel oefenen met lezen aan kinderen (en volwassenen) met dyslexie geen soelaas biedt. Er is een andere, systematische aanpak door psychologen of orthopedagogen nodig om het probleem te tackelen.

Van Boxtel: "De remedial teacher heeft vooral dat lezen er proberen in te krijgen bij Nigel. Ik voelde ergens wel dat het niet werkte, want hij werd alleen maar bozer en gefrustreerder. Uiteindelijk heeft hij veel boekjes uit zijn hoofd geleerd, maar hij is niet beter gaan lezen of spellen."

In de situatie bij de familie Van Boxtel heeft de school het boetekleed aangetrokken. De leiding wilde er alles aan doen om een geschikte zorgverlener te vinden. "Ik wilde het niet meer aan school overlaten en ik ben zelf ook gaan zoeken. Als je 'dyslexie' intikt op Google, krijg je de raarste bedrijven te zien: van kwakzalvers tot serieuze bedrijven. Ik kwam bij ziekenhuizen die onderzoeken doen en behandelingen aanbieden tot aan schoolbegeleidingsdiensten. Er waren ook een paar instellingen bij die al jaren bezig zijn met deze behandelingen. Daarvan heb ik er uiteindelijk een uitgekozen. Ik dacht: als die al twintig jaar of langer bezig zijn, dan hebben ze genoeg ervaring."

Om de kwaliteit van behandelaars te kunnen garanderen, zijn er rondom de invoering van de vergoedingsregeling twee kwaliteitsbewakers opgericht: het Nationaal Referentiecentrum Dyslexie (NRD) en het Kwaliteitsinstituut Dyslexie (KD). Bij beide kunnen behandelaars zich aansluiten om zo hun professionaliteit te laten zien. Onderling zijn er verschillen in toetsing en juist dát maakt het er voor ouders niet gemakkelijker op.

Tijdens het kwaliteitscongres van het NRD op 30 november lieten vertegenwoordigers van zorgverzekeraars CZ en VGZ weten dat het hoog tijd is met keurmerken te komen. Er ligt weliswaar een protocol waaraan behandelaars moeten voldoen, maar dat laat ruimte voor interpretatie. KD en NRD zullen dus de handen ineen moeten slaan om samen met één keurmerk te komen.

Johan Rozendaal, voorzitter NRD: "We zijn met elkaar bezig om die kwaliteitseisen te formuleren. Daar moeten verschillende zaken in worden geregeld. Ik noem een voorbeeld. Alleen een gz-psycholoog of orthopedagoog mag de behandeling uitvoeren, maar daar zit ruimte in. Er zijn bedrijven die remedial teachers laten werken onder verantwoordelijkheid van die gz-psycholoog of orthopedagoog. Volgens de regels mag dat niet. Ook over de toegespitste opleiding om kinderen met dyslexie te behandelen, moeten we uitspraken doen. Het is nu niet duidelijk welke opleiding gz-psychologen of orthopedagogen moeten hebben gevolgd voor de specialisatie dyslexie. Dat werkt onduidelijkheid in de hand. Een gz-psycholoog met een specialisatie voor ouderenzorg kan dus zo maar een dyslectisch kind gaan behandelen. Dat is niet wenselijk. Vooral voor ouders is die onduidelijkheid niet prettig. Die moeten goed kunnen beoordelen of een zorgverlener kwaliteit kan bieden.

"Zo kan ik nog veel meer punten noemen waar we afspraken over moeten maken. Als we al die zaken hebben geregeld, kunnen zorgverzekeraars ook keuzes maken. Zijn er dan dyslexiezorgverleners die niet aan de eisen voldoen, dan sluiten ze daar geen contracten mee af. Ik verwacht dat we over een half jaar de set kwaliteitseisen klaar hebben."

Een andere kwestie waar ouders tegenaan lopen, is de rol van de school. Niet alleen Yolande van Boxtel dacht dat de school 'het wel wist'. Harm Bos, vader van Joost (9), wist ook niet beter dan dat de school alles moest regelen. "De school moet eerst aantonen dat zelfs met extra begeleiding, het kind niet vooruitgaat. Daarna moet de school de ouders inschakelen, die een zorgverlener uitkiezen. Maar bij ons stuurde de school ons al meteen naar een organisatie waarvan ik dacht dat de school het betaalde. Ik kwam erachter dat dit anders was toen wij onze gegevens van onze zorgverzekering moesten doorgeven. Ik heb het proces stopgezet en ben eerst gaan zoeken naar de beste zorgaanbieder. Nu ben ik blij dat ik dat heb gedaan. Een meisje op school is wel naar die organisatie gegaan. De ouders zijn er niet tevreden over en haar situatie is niet echt verbeterd. Je kan geen appels met peren vergelijken, maar ik zie dat Joost echt is vooruitgegaan. Ik raad alle ouders aan zelf goed op te letten. Dat is zó belangrijk voor je kind!"

Bron: bndestem