Wat hebben Bill Gates, Ludwig van Beethoven, Jean des Bouvrie, John de Mol en Silvia Sikkema-van Laar gemeen? Het antwoord luidt dyslexie. Een Drachtster heeft er zelfs een boek over geschreven, getiteld Gevecht met letters.
Kinderen heben maar foor 1 ding aandagt, bv het friendinutje aan de ooferkant. Het ferkeer wort dan fergeten. Wie niet beter weet, zou denken dat dit door een kind uit groep vier is geschreven. In werkelijkheid gaat het om een oudere met dyslexie.
Gevecht met letters
Dyslexie heeft niks met intelligentie te maken en een dyslecticus is bepaald niet dom. Silvia Sikkema-van Laar spreekt uit ervaring en kent als geen ander de verkeerde beeldvorming. Zij wist op school haar ‘gevecht met de letters’ goed te verbergen en ontdekte pas op oudere leeftijd wat er precies ‘mis’ met haar was. Nu begeleidt zij als ervaringskundige kinderen en ouderen met onder andere dyslexie en schreef zelfs een boek.
Verwijten heeft Silvia Sikkema niet naar haar onderwijzers en leerkrachten toe. In haar jeugd was er veel minder bekend over dyslexie en werden leerlingen niet zoals tegenwoordig veel gebeurd op school getest. ,,Als het eerder was gesignaleerd, dan was ik er anders mee omgegaan. Bij mij is er veel onverwerkt verdriet. Ik heb eigenlijk al die tijd iedereen om de tuin geleid door mijn woordblindheid te verdoezelen.
Dyslexie op latere leeftijd
Op latere leeftijd had ik wel van dyslexie gehoord, maar heb nooit gedacht dat ik het zelf had. De RUG hield een onderzoek over erfelijkheid en dyslexie op de school van mijn jongste zoon. Omdat mijn oudste zoon dyslectisch is, mocht de jongste meedoen. De ouders werd ook gevraagd om dat onderzoek te doen. Toen viel ik door de mand.’’
Beelddenker
Naar schatting vijf tot tien procent van de mensen heeft dyslexie. Bij ongeveer 80% van de kinderen met een leerstoornis is dyslexie de oorzaak. Het is een erfelijke stoornis. Als een van de ouders ‘woordblind’ is, hebben de kinderen een kans van 25 tot 65% om het te erven. ,,Dyslexie is voor iedereen weer anders, maar in algemene zin is een dyslect beelddenkend. Je vormt je een beeld van wat er staat. Dus bijvoorbeeld bij het woord boom denk je aan een boom, maar bij veel woorden is geen plaatje te bedenken.
Denk alleen maar eens aan de voorzetsels als de, het en een. Dan ziet een dyslecticus niet meer wat er staat en raakt gedesoriënteerd. Gevolgen zijn ook dat je misselijk en draaierig wordt en gaat hakkelen.’’
Onbegrip Dyslexie
Hoewel er in vergelijking met een aantal decennia geleden veel ten goede is veranderd, lopen dyslecten nog vaak tegen onbegrip aan. In haar praktijk Dyslexietalent hoort Silvia Sikkema schrijnende gevallen. ,,Ik krijg zelfs kinderen die niet meer willen leven. Ze worden niet begrepen. Als dyslecticus word je als dom en lui bestempeld. Ik krijg hier kinderen, maar ook ouderen tot soms tachtig jaar. De training duurt slechts een week, maar er gaat een wereld voor hen open, Bovendien neemt het zelfvertrouwen toe en verdwijnt de faalangst.’’ Dan op boze toon. ,,Mijn dochter heeft Sociaal Pedagogisch Werk gestudeerd en daar werd nog geleerd dat dyslexie het gevolg is van een hersenbeschadiging. Onbegrijpelijk.’’
